Douglas Firs deelt nieuwe single 'Everything's a Lie': 'Mensen veranderen. Ik hou plots van synthesizers en de Premier League'

, door (fj)

118

Douglas Firs, de band rond Gertjan Van Hellemont, is terug van nooit helemaal weggeweest. In aanloop naar zijn optreden in de AB, lost de band een gloednieuwe track: 'Everything's a Lie'. Later dit jaar zal ook nog een live-ep volgen. Momenteel is de drukbezette Van Hellemont met The Bony King of Nowhere op tour in Zwitserland, maar tussen de raclette en chocolade door vond hij een moment om met ons een praatje te slaan.

(lees verder onder video)

HUMO Je nieuwe single ‘Everything’s a Lie’ is een b-side van je vorige plaat. Waarom heeft hij ’t niet gehaald?

Gertjan Van Hellemont «Kevin Ratterman, die onze plaat mixte, stelde ook een nummervolgorde voor. Aanvankelijk zat de song erbij omdat het een van onze favorieten was, maar we merkten dat hij niet in de flow van het album paste. Het is anders, harder, rauwer. 

»Dit nummer benadrukt voor ons hoe hecht we intussen als band samenspelen. Live is het ook geweldig om te brengen.»

HUMO Op die derde plaat, ‘Hinges of Luck’, introduceerde je vanuit het niets elektronica.

Van Hellemont «Vroeger zou dat nooit in mij opgekomen zijn. Het woord ‘synthesizer’ in de mond nemen was bijna verboden bij Douglas Firs (lacht). Maar op één of andere manier vroegen de nummers er plots om. De appreciatie is traag gegroeid bij mij. Aanvankelijk vroeg ik aan Senne (Guns, red.) om zijn synthesizers te gebruiken op zo’n manier dat niemand zou horen dat het synths waren. Toen we later de plaat aan het opnemen waren, riep ik alleen maar: ‘meer, Senne!’.»

HUMO Een derde album is voor muzikanten vaak het moeilijkste. Jij lijkt dan weer helemaal opengebloeid te zijn sinds ‘Hinges of Luck’.

Van Hellemont «Klopt. De eerste plaat was een verzameling van nummers die ik gedurende twintig jaar geschreven had, dus daar ontbrak de samenhang een beetje. Met een tweede plaat probeer je gewoon je eerste opnieuw te maken, maar dan beter (lacht).

»De derde plaat is op korte tijd geschreven. Ik had ondertussen wel genoeg ervaring en wist welke mensen ik rond mij moest verzamelen. De focus was heel anders, maar het gevoel bij de plaat zat écht goed.»

HUMO Je schreef de plaat in Canada. Heeft dat een invloed gehad?

Van Hellemont «Ik zat 6 weken in Montreal. Daar heb ik in het begin veel gewandeld, nagedacht en boeken gelezen. Vanaf de tweede week ben ik volledig in schrijfmodus geraakt. Ik heb echt veel geschreven, waardoor ik achteraf een selectie kon maken. Daardoor heeft de plaat volgens mij het meeste eigenheid van de drie. Het is echt míjn plaat.»

HUMO Er wordt wel vaker gezegd dat gitaarmuziek het moeilijk heeft om relevant te blijven. Merk je dat zelf?

Van Hellemont «Ik snap wel waar dat vandaan komt. Je hoort het ook op de radio: urban en hiphop zijn heel hip, zeker naar het zuiden toe. Maar ik blijf geloven in een nummer met een melodie. Met welke instrumenten je die speelt, dat is tijdsgebonden. Ik vind het leuk om na een paar jaar nog altijd erg trots te zijn op een nummer, ook al speel je ’t ondertussen met een andere bezetting. Je kan de nummers van mijn derde plaat ook zonder synths spelen, hè. Als het maar met ziel gespeeld wordt.»

HUMO In Vlaanderen heb je wél nog een bloeiende folkscene, waarin iedereen elkaar lijkt te kennen. Jij speelt bij The Bony King of Nowhere, Simon Casier van Balthazar en Zimmerman speelt bij jou. Het lijkt wel een beetje incestueus daar.

Van Hellemont «We spelen gewoon allemaal graag muziek. Bij The Bony King speel ik nu synthesizer, wie had dat ooit zien aankomen (lacht). Het is goed om af en toe andere oorden op te zoeken.»

HUMO Is het niet moeilijk om die twee bands te combineren? Nu zit je nog in Zwitserland met The Bony King, maar binnenkort komt je eigen ep uit en binnen een dikke maand speel je in de AB.

Van Hellemont «Het is nu even superdruk, maar we maken goeie afspraken. Het is wel leuk, die flow van concerten. We bouwen samen op naar december: de 18e speelt Douglas Firs in de AB, de dag erna spelen we met The Bony King in de Gentse Handelsbeurs. Hopelijk verkeer ik in Gent nog in een roes van de dag ervoor. Maar ja, het is druk. Ik gebruik nu Google Agenda! Goeie kleurtjes heeft dat.»

HUMO De hoes van je single is een foto die voetbalcommentator Frank Raes maakte. Hoe ben je daar in godsnaam bijgekomen?

Van Hellemont «Frank Raes is één van de weinige mensen die ik volg op Instagram. Hij maakt echt heel mooie foto’s. Zijn foto van een oude man viel me op: de hardheid en teleurstelling op zijn gezicht spraken me aan. Hij paste helemaal bij het gevoel van ‘Everything’s a Lie’ – een gevoel dat ook al op mijn derde plaat aanwezig was. Dertig jaar worden en zoeken naar zin in het leven. Belangrijke beslissingen maken.»

HUMO Kende Frank jou?

Van Hellemont «Dat ben ik vergeten vragen. Maar hij vond het alleszins een eer! Kijk: blijkbaar is er toch een manier om voetbal en muziek te verenigen.»

HUMO Ben je zelf voetbalfan?

Van Hellemont «Sinds het WK van voorbije zomer wel. Totaal onverwacht, eigenlijk. Een beetje zoals bij de synthesizers.»

Douglas Firs speelt op 18 december in de Ancienne Belgique in Brussel.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: