Onze tien tips voor Les Nuits Botanique 2019

, door (fj)

14
a1

Les Nuits Botanique is doorheen de jaren een kwaliteitsmerk op zich geworden. U vindt er naar goede gewoonte een knappe mix van gevestigde waarden en veelbelovende artiesten, afkomstig van over heel de wereld. Dit jaar programmeerde Botanique opnieuw meer dan 100 acts op 13 dagen. U krijgt er keuzestress van, zegt u? Geen paniek: Humo tipt tien niet te missen concertavonden. En moest het toch tegenvallen, kan u op de trappen uw muzieksmaak in vraag gaan stellen met zicht op de prachtige kruidtuin.

Info en tickets vindt u hier

23.04: Panda Bear + Marc Melià Groupe + Romain Cupper

Het recente ‘Buoys’ is verre van zijn meest toegankelijke worp, maar wat had u dan ook verwacht van Panda Bear? Noah Benjamin Lennox, stichtend lid van Animal Collective, doet ondertussen al 20 jaar zijn eigen ding: verrassende, slimme folkpop maken die de overgrote meerderheid aan conventies overboord gooit. Met ‘Token’ bracht hij dit jaar bovendien één van zijn beste singles tot nu toe uit. Een must voor de indie kids voor wie het wat complexer mag zijn dan Arcade Fire of Arctic Monkeys.

Panda Bear wordt ingeleid door de Luikse Romain Cupper, die klinkt alsof hij als tiener op zijn kamer vol Animal Collective-posters de autotune van Kanye’s ‘808s & Heartbreak’ ontdekte. Interessant, net als Marc Melià, een componist uit Mallorca die maar al te graag door zijn elektronische speeltuin dartelt.

24.04: Coucou Chloe + Vessel + Ssaliva

 

Op 24 april doet De Rotonde een avond lang dienst als tempel van de ondergrondse electronica. De Frans-Londense Coucou Chloe werd reeds opgepikt door Rihanna dankzij haar intense, vooruitstrevende bangers die op inventieve wijze techno, pop en hiphop doen versmelten. Voor wie het wat meer mag schuren is er de Britse producer Vessel, en Belgisch wonderkind Ssaliva opent de avond met zijn abstracte, futuristische synthttoetsen. Het is eens iets anders dan Dimitri Vegas.

25.04: Zeal & Ardor + Lysistrata + The Psychotic Monks

Luide gitaren, vroeg u? Op 25 april wordt in de Chapiteau de Franse noisescene vertegenwoordigd door Lysistrata en The Psychotic Monks, de zuiderse tegenhangers van onze Waalse trots It It Anita. Sonic Youth is nooit ver weg, maar u zult evengoed flarden postpunk en postrock opvangen. Recent werd Zeal & Ardor als headliner aan de avond toegevoegd. De band rond de Zwitserse Manuel Gagneux mixt zwarte muziek (denk: soul, gospel en jazz) met zwarte metal. Niet iedereen is fan van het concept, maar een unieke artiest is het alleszins wel.

27.04: Ho99o9 + Flohio + 404

 

Ho99o9 is een belevenis. Er wordt hier en daar wel eens beweerd dat het een artificieel samengesteld hiphopduo is, maar daar is live alleszins niets van te merken. Hun mix van rap en voorgeprogrammeerde punkgitaren is rauw, luid en vuil. theOGM and Eaddy smijten zichzelf elke keer volledig, en dan hebben we het nog niet over drummer Brandon Pertzborn (Black Flag) gehad. Moshpits gegarandeerd.

U krijgt er gratis en voor niks het vurige talent Flohio bij. De 26-jarige Brits-Nigeriaanse werkte samen met Modeselektor, maar brengt live vooral hiphop die niet voor één gat te vangen is. Begin deze maand was ze nog één van de hoogtepunten op het vooruitstrevende Rewire Festival in Den Haag.

27.04: Vendredi sur Mer + Muddy Monk + Terrenoire

 

Voor gladde synthesizers die zich moeiteloos in uw oor wurmen, moet u op 27 april in de Orangerie zijn. Charline Mignot werd met haar alter ego Vendredi sur Mer gebombardeerd tot dé belofte van de frenchpop. Stiekem is ze een Zwitserse, maar dat zien de Fransen graag door de vingers dankzij wereldsongs als ‘Écoute chérie’. C’est toi, France Gall? Ook Muddy Monk is een Zwitser, maar dan eentje die schommelt tussen Flavien Berger en de derde plaat van Tame Impala - luister maar eens naar ‘Si l’on ride’.

28.04: Yves Tumor + Gaika

 

De Amerikaanse producer Yves Tumor, Sean Bowie voor de vrienden, brak vorig jaar door met zijn even experimentele als geniale derde plaat ‘Safe in the Hands of Love’. Wat daar allemaal op te horen viel? Noem maar op: oldschool hiphop (‘Noid’), slacker (‘Licking an Orchid’), jazztoetsen (‘Lifetime’), ambient (‘Economy of Freedom’) en opzwepende electronica (‘Honesty’), allemaal gedoopt in dezelfde extatische sfeer, met een immer grimmige ondertoon. Samen met labelgenoot Gaika zorgt hij misschien wel voor de knapste double bill van deze Les Nuits.

02.05: Brutus + Sunflower

 

U heeft Brutus nog nooit aan het werk gezien? Laat u dan overdonderen door de ijzingwekkende stem van Stefanie Mannaerts, de door merg en been snijdende gitaarlijnen van Stijn Vanhoegaerden en de vette baslijnen van Peter Mulders.
U heeft Brutus wel al aan het werk gezien? Geen probleem: de Leuvenaars hebben ondertussen een heerlijk tweede album uit, vol nieuwe liedjes. Bovendien is het Brugse Sunflower een heerlijke opwarmer – frontman Brent De Wulf is op zich al de moeite.
U heeft nog geen ticket voor Brutus’ show op Les Nuits? Pech: het is hopeloos uitverkocht, en terecht.

02.05: Tirzah + Lafawndah + Laryssa Kim

 

Fluister-r&b, dat is misschien hoe je de muziek van Tirzah het best beschrijft. Veel had de Britse vorig jaar niet nodig om naar de keel te grijpen met haar debuutplaat ‘Devotion’. De slimme songs steunen op een bijzonder sobere instrumentatie, en moeten het vooral hebben van haar knappe stem en de haarfijne producties van schoolvriend Mica Levi. ‘Less is more’, zegt men wel eens. Tirzah onderstreept die uitspraak als geen ander.

Lafawndah pakt het iets extravaganter aan. Ze neemt dan ook een indrukwekkende verzameling invloeden mee naar Brussel; haar roots liggen in Iran, Egypte en Engeland en ze woonde in Teheran, Mexico City, New York en Parijs. Bezwerende percussie staat centraal in haar muziek, maar ze durft ook haar stem in de verf te zetten én is niet vies van een vleugje pop. Eentje voor de wereldburgers onder ons.

03.05: Nihiloxica + Monolithe Noir + Pongo

 

Nog meer zuiderse ritmes met Nihiloxica: zes Oegandese percussionisten worden vervoegd door een Brit achter drums en eentje achter synthesizers. Het resultaat is opzwepend, bezwerend en dansbaar, terwijl quasi alles akoestisch gebeurt. Ook op het programma: Monolithe Noir, een Brusselaar die al een tijdje meegaat in de ondergrondse Brusselse electronicascene. Deze keer neemt hij BRNS-drummer Tim Philippe mee om zijn sfeervolle synths van wat extra pit te voorzien.

De avond wordt geopend door een stem die u ongetwijfeld kent. Pongo vluchtte noodgedwongen van Angola naar Portugal, waar ze opgepikt werd door Buraka Som Sistema en de wereldhit ‘Wegué Wegué’ inzong.

Leuk weetje: wie een ticket heeft voor deze concertavond, heeft daarna gratis toegang tot de ‘Les Nuits’-afterparty, die eveneens doorgaat in de Rotonde.

04.05: Weyes Blood + Hand Habits

 

Weyes Blood bracht met ‘Titanic Rising’ nu al een van de beste platen van het jaar uit. Haar sixtiespop klinkt eerder tijdloos dan nostalgisch, ze heeft een zeldzaam gevoel voor melodie en een oog voor voor onverwachte details. ‘Do You Need my Love?’ uit haar vorige plaat was al een wereldnummer, en met melancholische ballads als ‘Everyday’ en ‘Something to Believe’ bevestigt ze nu helemaal. Met Hand Habits, het soloproject van Kevin Morby’s gitariste, haalde Botanique ook een knappe opwarmer binnen. Niet te missen, maar helaas al uitverkocht. Gelukkig is er die dag ook de finale van Concours Hestival, in CC Zwaneberg te Heist-op-den-Berg. Tot dan!

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: