null Beeld Michael Ochs Archives
Beeld Michael Ochs Archives

50 jaar zonderJim Morrison (The Doors)

50 jaar zonder Jim Morrison: ‘Zijn muziek mis ik, zijn kuren níét’

Op 3 juli 1971 blies de 27-jarige Jim Morrison z’n laatste adem uit in een Parijse badkuip: de dag nadert dat de wereld het al víjftig jaar zonder de kunst én de waanzin van de frontman van The Doors moet stellen. Humo viert de blijvende impact van Morrisons muziek met twéé documentaires op onze website: de onthullende portretfilm ‘No One Here Gets Out Alive’ uit 1981 en de ‘Classic Albums’-aflevering over het iconische debuut van The Doors. In beide te zien: drummer John Densmore, die met gemengde gevoelens op Jim Morrison terugblikt.

– De begrafenis van Jim Morrison was al even triest als zijn dood: er waren slechts vijf aanwezigen, de ceremonie zou slechts acht minuten geduurd hebben. Was jij erbij?

JOHN DENSMORE «Nee. Het heeft drie jaar geduurd voor ik zijn graf op Père Lachaise heb bezocht, ik kon het hem maar niet vergeven. Ik haatte hém niet, maar ik haatte zijn zelfdestructie. Hij verspilde zijn talent aan drugs en alcohol, als een kamikaze die zo snel mogelijk aan zijn einde wilde komen. Ik zat in een band met een psychopathische zot. Zijn muziek mis ik, maar zijn kuren níét.»

– Jouw generatie heeft veel vroegtijdige verliezen geleden: Janis Joplin, Jimi Hendrix, Gram Parsons, Keith Moon, Tim Buckley. Zat jij aan de drugs?

DENSMORE «Ja, zoals iedereen destijds. Toen we lsd namen, was dat nog legaal: we beschouwden onszelf als wetenschappers die de grenzen van de geest verkenden. Maar ik bleef weg van heroïne, want die drug laat je alles vergeten. Jim kon er helaas niet van afblijven. Ik geloof graag dat, als Jim niet was gestorven, hij in deze verlichte tijden nuchter en wel door het leven zou gaan. Maar in 1970 waren we te onvolwassen en onwetend om hem deftig te helpen. De enige oplossing die wij zagen, was hem uit de band zetten.»

– Hoe heb jij Jim Morrison leren kennen?

DENSMORE «Via een vriend op een meditatieworkshop, ik was 21. Ik val niet op jongens, maar Jim Morrison… Hij zag eruit als het David-beeld van Michelangelo! En ik was een knullige drummer met acne. Ja, ik was best jaloers. Dan dacht ik: ‘Waarom staat Jims gezicht zo groot op de hoes van ons debuut?’ Omdat mijn smoel niet zoveel exemplaren zou verkocht hebben, natuurlijk! Jim las ook veel filosofen, terwijl ik niets van die vage praat begreep. Ik vond hem tegelijk fenomenaal en beangstigend.»

– Je klaagde gitarist Robby Krieger en toetsenist Ray Manzarek in 2003 aan omdat zij op tournee wilden als The Doors. Dat moet de vriendschap niet ten goede gekomen zijn.

DENSMORE «Natuurlijk niet! Maar ik vond dat zij de ziel van Jim Morrison verkochten. Ze wilden een miljoenendeal sluiten met Cadillac, het bedrag deed mijn knieën knikken. Maar dan dacht ik: ‘The Doors in een reclamefilmpje van een benzineslurper? Néé!’ Ik won de rechtszaak, schreef een boek en schonk de opbrengst aan een goed doel. Geld is als mest: strooi het rond, en er gaan dingen groeien. Laat het opstapelen en het begint te stinken.»

– Waar hou jij je tegenwoordig mee bezig?

DENSMORE «Ik schrijf boeken, en ik ben net voor de vierde keer getrouwd. Ik wil een zo vol mogelijk leven leiden. Geen kritiek op Jim Morrison en zijn 27 jaren, maar ik ga voor de 100.»

Bekijk de documentaires vanaf dinsdag via humo.be/morrison.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234