CD★★★½☆

Absynthe Minded 3.0 maakt ernstige popmuziek om te lachen

Absynthe Minded is al een paar jaar niet meer de Absynthe Minded van vroeger. Letterlijk: van de zigeunerbende die belpopgeschiedenis schreef met 'My Heroics, Part One' (2005), 'Envoi' (2009) en, in ernstig mindere mate, 'Space' (2012), resten anno 2020 alleen frontman Bert Ostyn en basman Sergej Van Bouwel. Zelfs in vergelijking met comebackplaat 'Jungle Eyes' (2017) zijn er alweer een paar nieuwe groepsleden bij: Isolde Lasoen (drums) en Laurens Dierickx (toetsen) hebben hun eerste cap te pakken.

Stoort dat? Geen moment, maar ook los van de bezetting lijkt achtste plaat 'Riddle of the Sphinx' in alles op een worp van een groep die zichzelf wel érg graag wil heruitvinden. Het rare is dat ze, om dat te bewerkstelligen, van de weeromstuit iets té goed naar andere groepen zijn beginnen te luisteren.

In de titelsong lijkt Tom Petty herboren. 'Easy' heeft hier en daar zoveel mee van 'Hold On' van Alabama Shakes dat je denkt: zo kan-ie wel weer. In 'Mixing the Medicine', een aap van een song, heeft het er al vanaf de eerste seconde alle schijn van dat Ostyn Alvin & zijn Chipmunks heeft ingelijfd. Ter hoogte van 'Masterpiece' wanen we ons minstens een minuut lang in iets van The Cure ten tijde van 'The Head on the Door'. En we zouden er iets van een heel goed jaar op durven te verwedden dat 'Exception' ooit op een soloplaat van Dave Navarro stond.

Daarover te hard klagen zou onredelijk zijn, want het heeft telkens behoorlijke tot oprecht goede songs opgeleverd. Sterker: op 'Riddle of the Sphinx' staan minstens een zevental kathedralen van nummers, en op een totaal van twaalf is dat not miss.

'Found No Friend' is een tussendoortje: funky en catchy en redelijk sexy en nog iets op 'y' waar we niet kunnen opkomen. 'Cherry Picking' is een lap zonevreemde americana en hier misschien wel van het allermooiste. 'Hell Hole' is vooral in zijn refreinen ouderwetse classic rock - denk: ZZ Top na anderhalve valium - en een soortement antwoord op een domme uitspraak van Trump: 'This place, I used to be annoyed / Now I just want it to succeed'. De oudere Absynthe Minded-fan wordt tussendoor bediend door 'Pass It On'.

Denk er vooral het uwe van, maar doe dat het liefst slechts na een paar luisterbeurten. 'Riddle' is een diesel: de songs hebben een paar kilometer nodig om op temperatuur te komen.

Samengevat: dit is een krols plaatje dat zich tegenover het vroegere werk van de band verhoudt als 'Iedereen beroemd' tegenover 'Man bijt hond'. Te rangschikken onder de A van Anders, maar allesbehalve een afgang.

Absynthe Minded 3.0 maakt ernstige popmuziek om te lachen. Anders en beter. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234