null Beeld MAARTEN VERMINCK
Beeld MAARTEN VERMINCK

Interview

Admiral Freebee: ‘Ik denk om de 3 seconden aan sóngs, niet aan seks’

Door een tenniselleboog – oorzaak: het vele gitaarspelen – was Tom Van Laere genoodzaakt om de werkzaamheden voor zijn nieuwe plaat eind 2019 aan te vatten op keyboards en met een drumcomputer binnen handbereik. Corona en de lockdown deden hem vorig jaar besluiten om een deel van de nieuwe songs te releasen op de ep ‘Don’t Follow Me, I’m Lost’. Nu optreden weer mogelijk is, mag het hele werkstuk, een dubbelaar genaamd ‘The Gardener’ (★★★★☆), het licht zien. ‘Die elleboog is intussen al lang weer genezen, en op de songs die ik sindsdien heb geschreven, zijn de gitaren terug.’

WIN duotickets voor de showcase van Admiral Freebee op 1 december in zaal Zappa in Antwerpen! De wedstrijd vindt u onderaan het artikel in de Humo-app.

‘The Gardener’ zit in een prachtige hoes van de Canadese kunstenaar Marcel Dzama, met op de achterkant een beeltenis van zijn Duitse collega Joseph Beuys en Dolly Parton, bien étonnés de se trouver ensemble.

TOM VAN LAERE «Dzama heeft ook twee hoezen voor Beck gemaakt, die van ‘Guero’ onder andere. Hij maakt ook filmpjes waarin Raymond Pettibon meespeelt, bekend van zijn hoezen voor Sonic Youth en bijna alles van Black Flag

HUMO Mag je dan een werk van zo’n Marcel Dzama kiezen, of heeft hij het speciaal voor jou gemaakt?

VAN LAERE «Dzama is verbonden aan de galerie van mijn broer (Tim Van Laere Gallery in Antwerpen, red.). Toen hij me dit werk liet zien, vond ik het meteen erg geschikt voor ‘The Gardener’. Omdat het geen beeltenis is van een banaan bij het woord banaan, als je begrijpt wat ik bedoel.»

HUMO De bekende Tom Van Laere-logica.

VAN LAERE (lacht) «Het klopt omdat het niet klopt.»

HUMO Waar komt de titel ‘The Gardener’ vandaan?

VAN LAERE «Ik woon in een appartement, en tijdens de lockdown had ik ineens behoefte aan een tuin. Maar als ik dan een park opzocht, was er altijd wel iemand bezig met een bladblazer of iets dergelijks. Je gaat er voor de stilte en dan loopt zo’n gardener er lawaai te maken. Vandaar kwam het idee om dan maar de rust op te zoeken in mijn songs, waarin ik dan de tuinman ben. ’t Is ook een beetje een synoniem voor God.»

HUMO In de clip van ‘Coming of the Light’ draag je een pet met het vermakelijke opschrift ‘Avant Gardener’.

VAN LAERE «Die heb ik laten maken. Ze zeggen me weleens dat ik meer reclame voor mezelf moet maken, en ik dacht: ik ga op voorhand reclame maken – avant, snap je? – met een pet met daarop ‘Avant Gardener’. Wat natuurlijk totaal geen zin had, want niemand wist op dat moment dat er een plaat zat aan te komen die ‘The Gardener’ zou heten. Ik vond dat wel een goeie mop: dat niemand wéét dat ik reclame aan het maken ben. Maar dan zeggen ze mij: ‘Alleen jij vindt dat grappig, Tom.’ (lacht

HUMO Ik ook, hoor. Heb jij groene vingers?

VAN LAERE «Totaal niet. Ik heb ook geen planten thuis. Mijn songs zijn mijn planten. En het is zoals in die quote van Bruce Springsteen – of was het Jacques Brel: ‘Songs schrijven is 20 procent inspiratie en 80 procent werken.’ Je knipt, plakt, maakt het twee maten korter hier, voegt elders een intro toe: de dingen waardoor het een song wordt in plaats van een idee. Dat werk moet jij doen om de luisteraar minder hard te laten werken.

»De geschoolde muzikanten met wie ik speel, zeggen weleens: ‘Hoe kun je nu weer met dezelfde twee akkoorden afkomen? Ik zou het niet durven.’ Maar daar gaat het net om: je moet het enthousiasme voor het oorspronkelijke idee bewaren terwijl je het vertaalt voor de luisteraar.»

HUMO Jij bent toch ook geschoold?

VAN LAERE (knikt) «Ik heb jazzstudio gedaan, maar mijn grote geluk is dat ik niet zo’n goed gehoor heb. Ik kan heel makkelijk naar muziek luisteren alsof ik geen muzikant ben. Ik hoor bijvoorbeeld geen akkoorden. Als ik iets goed vind, zoek ik de akkoorden weleens op, en dan kom ik vaak tot de vaststelling: ah ja, weer G en C (lacht). Als ik dat meteen zou horen, zou ik het wellicht niet goed genoeg vinden. Maar mijn helden – en ik denk dat het ook jouw helden zijn – dat is bijna altijd G en C.»

HUMO Bij teksten heb je dat ook. Mijn favoriete zinsnede op de plaat is: ‘Nothing can stop me now… but my baby’. Ik dacht: hoe gedurfd om gewoon het meest voor de hand liggende te zingen.

VAN LAERE (lacht) «Veel tekstschrijvers zouden dat achteraf veranderen, maar dat doe ik dus uitdrukkelijk níét. Er zijn mensen die zeggen: ‘Moet dat nu echt weeral baby zijn?’ Maar wie gaat mij anders stoppen? (lacht) Het is natuurlijk alleen maar goed als je het heel gemeend zingt.»

HUMO Nog even terug naar de titel. Ik moest meteen denken aan Chauncey Gardiner uit het boek ‘Being There’ van Jerzy Kosinski, maar daar heeft het niks mee te maken?

VAN LAERE «Jawel. Zeker. Dat was ik al vergeten (lacht). De film met Peter Sellers is ook heel goed, maar het boek… Chauncey Gardiner is een tuinman die voortdurend heel eenvoudige dingen verkondigt, dingen die zijn werkgevers en de mensen om hem heen vervolgens als evangelie opvatten. De taal is zo eenvoudig, en toch zit er van alles achter elke zin. Je zit voortdurend te denken: betekent het nu iets of is het gewoon lucht? Dat deed me heel erg denken aan mijn muziek. Iedereen vult in en aan wat hij zegt.»

HUMO Speel jij niet al je hele carrière Chauncey Gardiner? Jij doet ook altijd alsof je niet weet hoe je het allemaal doet.

VAN LAERE «Ik vind het belangrijk dat er figuren zijn die zeggen: ik weet er ook allemaal niks van, ik probeer zomaar iets. Zo vergroot je het raadsel. En hoe langer en hoe meer je het doet, hoe meer je tot de vaststelling komt dat je niet weet hoe het moet. Ik heb eens een filmpje voor Instagram gemaakt waarin ik mezelf interview over mijn fictieve autobiografie. De titel was: ‘Ik weet niets en zelfs dat ben ik vergeten’.»

HUMO Het is dus niet zo dat je bij een idee meteen een beeld hebt van wat het worden moet?

VAN LAERE «Jawel, dat gebeurt, maar dat mislukt dan compleet (lacht). Bij elk idee dat ik heb op akoestische gitaar, komt onvermijdelijk de vraag: welk soort drums moet hieronder? En dan probeer je iets en stel je vast: die dus al niet. Het is gewoon proberen tot je iets vindt.»

TÉ ZWANGERE GUY

HUMO Heb je getwijfeld om een dubbelaar uit te brengen?

VAN LAERE «Nee, maar ik ben me ervan bewust dat weinig mensen tegenwoordig nog de tijd vinden om naar vijftien songs te luisteren. Ik heb wel lang aan de volgorde gewerkt, in de auto. Ik heb die auto al lang, en ken de klank ervan goed. De mixen beluister ik ook altijd in de auto. Een song kan echt beter worden door de song ervoor of die erna.»

HUMO Welke song was het moeilijkst om een plaats te geven?

VAN LAERE «‘There Is Nothing Wrong with You’. Dat is een beetje een buitenbeentje.»

HUMO In de tekst ben je opener dan we van jou gewend zijn: je hebt het in de eerste persoon over een jongetje dat naar school fietst met Dinosaur Jr. in de koptelefoon. Iedereen weet dat jij dat bent.

VAN LAERE «Het is mijn meest open nummer.»

HUMO Het lijkt mij de song waaraan het langst gewerkt is.

VAN LAERE «Integendeel: hij was er plots. Anders zou ik hem er nooit op hebben gezet, omdat het, euh… te Zwangere Guy is (lacht).

»Nee, het kwam er echt uitgerold. Een beetje mijn Eminem, om te lachen. Misschien iets te technisch, maar je hebt die e-mineur met dat parlando erover in de strofes, en dan gaat het ineens naar majeur in het refrein, en een vrouw die zingt: ‘Hey you, there’s nothing wrong with you’. Dat is wat je wilt dat een vrouw zegt, hè? Om het in de volgende strofe zelf weer te ontkrachten: ‘Jawel, er scheelt van alles met mij!’ (lacht) Een beetje zoals filosoof Alain de Botton zegt dat je tijdens een eerste date meteen alles moet zeggen wat er fout is met je, om vervolgens te vragen: ‘En op welke manieren ben jij gek?’ (lacht)

HUMO Je hebt tijdens de lockdown zowat half musicerend België werk verschaft.

VAN LAERE «Een beetje geïnspireerd door het boek ‘Catching the Big Fish’ van David Lynch, waarin hij vertelt over de casting van ‘Lost Highway’. Hij had het scenario helemaal rond een bekende acteur geschreven – Jack Nicholson, geloof ik. Nicholson bleek niet te kunnen, waardoor hij voor een andere acteur moest gaan, die vervolgens maar voor de helft van de opnames beschikbaar was. De tweede helft heeft hij dan gewoon door iemand anders laten spelen. Lynch’ theorie was: het heeft zo moeten zijn. En het resultaat was geweldig, want door halverwege van hoofdrolspeler te veranderen, werd het schizofrene karakter van het personage extra in de verf gezet. Zo heb ik het ook aangepakt: als iemand niet kon op de dag dat ik ging opnemen, vroeg ik gewoon iemand anders.»

HUMO Ik ben zot van de gitaarsolo in slotsong ‘Feel It All’.

VAN LAERE «Een beetje vals, hè?»

HUMO Ik kom er maar niet op waar hij mij aan doet denken.

VAN LAERE «Ik ook niet! Er is iets in de melodie – Pavement, dacht ik eerst, maar dat is het niet. Het is typisch zo’n solo waarvan je denkt: oei, vals, dat zal ik opnieuw moeten doen. En dan speel je tien andere solo’s en weet je: we zullen toch voor die eerste moeten gaan. Je kunt er niet meer omheen.»

HUMO Heb jij het moeilijk gehad tijdens de lockdown?

VAN LAERE «Het is bij mij een beetje hetzelfde gegaan zoals bij iedereen, zeker? Ik ben er vrolijk en vol goede voornemens aan begonnen, en dan… Ik weet nog dat ik tegen producer Jasper Maekelberg zei: ‘Nu leeft iedereen zoals wij eigenlijk altijd leven’, maar dat is dus totaal niet waar. Je beseft dat je toch veel meer buitenkomt dan je doorhebt. In de zomer van 2020 heb ik gelukkig redelijk veel solo-optredens kunnen doen.»

Tom Van Laere: ‘Pas als optreden wegvalt, zoals tijdens de lockdown, voel je dat je grotendeels songs schrijft voor dat podium.’ Beeld rv
Tom Van Laere: ‘Pas als optreden wegvalt, zoals tijdens de lockdown, voel je dat je grotendeels songs schrijft voor dat podium.’Beeld rv

HUMO Heb je door de lockdown een andere kijk gekregen op je beroep?

VAN LAERE «Ik doe dit al redelijk lang, dus ik denk dat ik er wel al een behoorlijk duidelijk beeld van had. Het enige nieuwe inzicht is wellicht dat optreden echt wel nodig is. Pas als het wegvalt, voel je dat je grotendeels songs schrijft voor dat podium. Zonder optredens worden het al snel allemaal bluessongs om op je porch te spelen. The Rolling Stones zouden ook veel meer een bluesgroep zijn als ze alleen maar in cafés zouden spelen. Optreden is de basis, dat vergeten we soms. Daarom is de formule van Humo’s Rock Rally ook zo goed.»

HUMO Mochten nieuwe pandemieën optreden de komende twintig jaar onmogelijk maken, zou je dan wel songs blijven schrijven?

VAN LAERE «Andere songs, maar ja, ik zou blijven schrijven. Eigenlijk ben ik daar gewoon altijd mee bezig. Als ik een boek van pakweg Dostojevski aan het lezen ben, ben ik in mijn achterhoofd toch altijd bezig met wat ik eruit kan halen voor een song. Hoe luidt die stelling ook weer – dat een man elke 3 seconden aan seks denkt? Wel, ik denk elke drie seconden aan songs.»

HUMO Hoeveel songs heb je al geschreven tijdens de seks?

VAN LAERE (lacht) «Laten we daar maar een beetje vaag over blijven.»

HUMO Werkt het je nooit op de zenuwen, dat je het niet kunt afzetten?

VAN LAERE «Het is dát of hypochondrie. Mijn geest wil creatief zijn, dingen verzinnen. En als ik dan de keuze heb tussen ‘Ik heb een tumor’ of ‘Ik ga een nummer schrijven over vissen’, kies ik voor dat laatste.»

HUMO Hoeveel coronatests heb je al laten doen?

VAN LAERE «Geen enkele. Ik heb gewoon niemand gezien.»

HUMO Ben je gevaccineerd?

VAN LAERE «Ja, al achthonderd keer (lacht).»

HUMO Om af te ronden: ‘What It Takes’, een song op de nieuwe plaat van Mauro, deed me sterk aan Admiral Freebee denken. De zin ‘Hey DJ, play ‘Down on the Street’ and crank it up’ zit er voor veel tussen.

VAN LAERE «Toen ik in het voorprogramma van dEUS speelde, zette ik voor ik opging altijd ‘Down on the Street’ van The Stooges op. Dan stond Mauro altijd wel ergens met zijn armen in de lucht (lacht). Jij hebt dat in Humo geschreven, hè, dat die song je aan mij deed denken? Dank je wel daarvoor, ik was er erg door gecharmeerd.»

HUMO Graag gedaan. Jij bedankt voor het gesprek.

‘The Gardener’ van Admiral Freebee is uit bij Sony.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234