null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Humo's Feminiene Fonotheek

‘Als geen ander zet Emmylou Harris songs van manspersonen naar haar hand’

Toen aan het ronde hoofd van Marc Didden (°Hamont, 1949) oren begonnen te groeien, draaiden die algauw graag in de richting van het vrouwelijke stemorgaan. In de zomerweken luistert Marc met liefde naar nieuwe, oude, vertrouwde en onbekende dames. Deze week: EMMYLOU HARRIS.

Je hoort haar zelden op de radio. En zelfs bij zogenaamde kenners is ze vaak niet meer dan het cowboymeisje dat countryrockicoon Gram Parsons door zijn laatste gloriejaren heen hielp. Op weg naar een oeuvre dat afgebroken werd op de oude manier van wie iets te graag te hard leeft – een oud verhaal in rock-’n-rollland. Ook de ware kenners en liefhebbers weten dat Emmylou als geen ander songs van grootheden uit de wereld der manspersonen naar haar vrouwelijke hand en keel kan zetten. Haar versie van Bob Dylans ‘Every Grain of Sand’ heeft een Bijbelse allure en tilt het nummer, dat op zich al wonderlijk is, ver boven zichzelf uit. Wat ze met Leonard Cohens ‘Ballad of a Runaway Horse’ aanving, is van dezelfde orde: een iets minder bekende song van de bard bouwde ze dienstbaar maar denderend om tot een eigen lied. Een western van woorden, waarin je tegen de achtergrond toch de stenen structuren van Death Valley hoort staan.

Zo zingt ze Paul Simons ‘The Boxer’ ook ronduit vanuit een mannenstandpunt en meldt ze dat ze soms, toen ze diep zat, voor de betaalde liefde ging, ‘Asking only workman’s wages / I come looking for a job / But I get no offers / Just a come-on from the whores on Seventh Avenue / I do declare, there were times when I was so lonesome I took some comfort there’. Over het geslacht van die hoeren wordt trouwens niet gecommuniceerd. Tijdens de zomer is onze Dienst Gezeur gesloten.

Haar eigen inzichten in de songschrijfkunst geeft ze slechts mondjesmaat vrij, maar een subtiel naar Elvis verwijzend liefdeslied, ‘Boy from Tupelo’, is een goede maatstaf voor haar talent als singer en als songwriter. En we durven te hopen dat ze in de toekomst haar bescheidenheid even laat vallen om nog eens diep in haar ziel te laten kijken, waar het verdriet om dode cowboys samenwoont met de weerslag van verkeerde mannen, de liefde voor haar kinderen en de weemoed over gesneuvelde frontsoldaten (zoals in ‘Raise the Dead’ op haar duoplaat met Linda Ronstadt, ‘Western Wall: The Tucson Sessions’, waarop ze in ‘1917’ zingen: ‘They die in the trenches and they die in the air / In Belgium and France the dead are everywhere / They die so fast there’s no time to prepare / A decent grave to surround them’). Die weg heeft ze al ingeslagen door op haar recente platen en haar deelname aan soundtracks samen met Kate en Anna McGarrigle, met Rodney Crowell of Mark Knopfler telkens diepe songschrijverssporen achter te laten. Wie Emmylous muziek écht wil leren kennen, moet een sprongetje maken door haar rijke, zich ver van de showbizz afspelende carrière en opzoeken hoe beklijvend haar duet met Gram Parsons op ‘We’ll Sweep out the Ashes in the Morning’ is. Luister ook naar haar vroege soloplaten, zoals ‘Pieces of the Sky’, ‘Luxury Liner’ of ‘Elite Hotel’, en besef hoe rock countryrock op zijn best kan klinken, en hoe ze op die soloplaten wel erg goed wordt omringd. Hoe ze de traditie omwoelt met een door Daniel Lanois geprepareerde countryplaat als ‘Wrecking Ball’. Hoe ze in 2011 haar 26ste (!) studio-plaat, ‘Hard Bargain’, vrijwel alleen volschrijft met onder meer een ode aan haar pas overleden vriendin Kate McGarrigle. Dat werd ‘Darlin’ Kate’, één van de mooiste liedjes die ik ooit heb gehoord. En geloof me, ik heb er wat gehoord. Darlin’ Emmylou, dank voor alles.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234