Angel Olsen

InterviewAngel Olsen

‘Als ik interviews met mezelf lees, denk ik vaak: jij begrijpt er niets van’

In 2016 vond Angel Olsen de weg naar een groot publiek met de popplaat 'My Woman'. De schouderklopjes kwamen plots niet meer alleen van indie-artiesten: Lorde, Miley Cyrus en Florence Welch overlaadden haar met complimenten. Olsen probeerde de fans van het eerste uur én de popliefhebbers te bereiken met opvolger 'All Mirrors'. En nu is er 'Whole New Mess', waarop de songs van haar vorige plaat worden uitgekleed tot intimistische versies. Even Angel Olsen bellen, die in Asheville, North Carolina woont.

ANGEL OLSEN «Bedankt voor het wachten.»

HUMO Het wachtmuziekje was 'Never Gonna Give You Up' van Rick Astley. Dat had ik in geen tijden gehoord. Naar wie heb jij gisteravond zitten kijken of luisteren?

OLSEN «Ik heb naar 'Heart of a Dog' gekeken, een documentaire van Laurie Anderson. Het leukste vond ik het cameraatje dat ze op haar hond had gemonteerd. Je kijkt echt mee vanuit het perspectief van de hond.»

HUMO Toen ik 'Whole New Mess' voor het eerst beluisterde, dacht ik dat je de songs in je eentje thuis had opgenomen tijdens de lockdown, omdat ze zo verrassend goed bij deze tijd passen.

OLSEN (lacht) «Het kan best zijn dat de songs bij deze tijd passen, maar de opnamen dateren eigenlijk al van de herfst van 2018. Ik ben ervoor naar de andere kant van het land getrokken, naar een meer dan honderd jaar oud kerkje in Anacortes, in de staat Washington. Het is door Phil Elverum van Mount Eerie tot een studio omgebouwd. Ik had alleen een paar gitaren bij me, ik wilde zo rustig en relaxed mogelijk zijn om me op m'n kwetsbaarst te laten horen. En ik wilde Michael Harris (geluidsingenieur, red.) erbij, omdat ik hem vertrouw. Hij kan door mijn werk heen kijken. En dankzij hem moet ik me niet druk maken om de technische kant. De plek had een overweldigende akoestiek. Michael liet me bijvoorbeeld in een trappenhal zingen.

»We zijn ook veel gaan wandelen. Omdat ik bij mezelf wilde ontdekken welke wonden ik had opgelopen.»

HUMO Ik lees dat je noch je vorige plaat 'All Mirrors', noch je nieuwe plaat 'Whole New Mess' break-upplaten wilt noemen. Waarom niet?

OLSEN «Omdat mijn scheiding wel de aanleiding was om die platen te maken, maar niet noodzakelijk het onderwerp.

»Ik was een jaar of vijf geleden in Asheville gaan wonen, een kleine stad. Omdat mijn partner daar al langer woonde, raakte ik na onze breuk ook een paar gemeenschappelijke vrienden kwijt. Ik begon na te denken. De eerste reden die ik kon bedenken voor de breuk, was dat ik te veel focus op mijn werk. Maar ja, ik hou nu eenmaal heel veel van mijn werk (lacht).»

HUMO 'All Mirrors' is groots, dramatisch en theatraal. De herwerkingen van die songs op 'Whole New Mess' bevatten niet veel meer dan een in reverb gedrenkte elektrische gitaar, en hier en daar een veeg orgel.

OLSEN «Omdat op 'Whole New Mess' de teksten duidelijker hoorbaar zijn, merk ik dat journalisten het nog meer dan anders over mijn romantische kant willen hebben. Maar de songs zijn niet noodzakelijk romantisch. De titeltrack gaat bijvoorbeeld over te lang touren, proberen je lichaam een beetje te verzorgen, je plek in de wereld niet vinden, voelen hoe je geleefd wordt. Niet bepaald harde smart, hè. Eerder de sleur van elke dag.

»Wat me opviel, was hoe hard de muziek de context van je lyrics kan veranderen. Ik vind 'All Mirrors' een goeie plaat, maar de muziek leidt vaak af en loopt soms de teksten in de weg. Deze rauwe opnamen hebben me doen beseffen dat ik niet echt een popartieste ben. Ik denk dat ik in de eerste plaats een tekstschrijver ben, en dat de muziek die ik erbij wil, de tekst moet accentueren.»

HUMO Ik herinner me een concert in de Botanique. Je opende met drie vinnige popsongs, waaronder je grootste succes 'Shut Up Kiss Me'. Daarna zei je droog: 'Now that we've got that out of the way...' Je nam gas terug, en je leek je helemaal thuis te voelen in de meer ingetogen songs.

OLSEN (zucht) «Ik had de ambitie om frontvrouw te zijn in een pop- of rockgroep, ik voelde me er groot en sterk genoeg voor. Maar zo'n groep is een beetje een bedrijf waarin je geld verdient en verantwoordelijk bent voor het werk van anderen.

»Toen ik de plaat 'Phases' uitbracht, met demo's en een enkele cover, en die songs ook tijdens concerten opnieuw ging spelen in hun meest simpele vorm, merkte ik dat een belangrijk deel van het publiek voor die songs kwam. Mijn leven zonder groep zit vol goeie herinneringen: mijn eerste tour door Europa was er één in m'n eentje. Ik reisde met de trein. Hier en daar was een zaal uitverkocht. Ik dacht toen: als ik hier mijn beroep van wil maken, moet ik alleen een beetje minder verlegen worden.

»Tijdens de opnamen in het kerkje in Anacortes moest ik geen band leiden en geen gepolijst product afleveren. Ik was alleen voor mezelf verantwoordelijk. Ik kon me op mijn depressie focussen, en op de reverb die als een droomwolk tussen mij en de haast spookachtige ruimte hing.»

HUMO In 'Tonight' zing je doodleuk: 'I like the life that I lead / without you'.

OLSEN «Iemand zei me onlangs: 'Dat is een schattige manier om tegen iemand te zeggen dat je echt geen zier meer om hem of haar geeft' (lacht). Tegelijk: als je het gevoel hebt dat iemand de controle over je leven heeft overgenomen, is dat gewoon wat je voelt. Maar ik geef toe: het klinkt nogal direct.»

HUMO In de harde en realistische afsluiter 'What It Is' gaat het als volgt: 'It's never easy to admit / ... / You just wanted to forget / That your heart was full of shit'.

OLSEN «Ik weet niet zo goed meer of ik het over mezelf had of over iemand anders. Ik denk dat ik daarmee het volgende probeer te zeggen: het is niet omdat het me een beetje lukt om te verwoorden wat er door andere mensen heen gaat, dat ik het allemaal beter versta. Ik heb mijn eigen problemen, ik zit met mijn eigen shit.

»Sorry, maar als ik mezelf zoals nu mijn songs hoor uitleggen, ben ik aan de ene kant alleen al verveeld door het feit dat ik het gewoon probéér. Maar aan de andere kant doe ik het toch, omdat het voor mezelf altijd pas jaren later duidelijk wordt wat ik precies aan het doen ben. Als ik interviews met mezelf lees, denk ik vaak: je begreep er toen nog niets van.»

HUMO Wat ga je doen op de dag dat 'Whole New Mess' verschijnt?

OLSEN «Wandelen. Proberen zo weinig mogelijk het nieuws te volgen. Luisteren naar The Durutti Column: ik probeer via hen een beetje ritmischer gitaar te spelen. Ik ben ook nieuwe songs aan het schrijven. Ze klinken voorlopig als psychedelische country. Ik zou weleens willen weten wat ze nu precies gaan worden.»

'Whole New Mess' van Angel Olsen komt uit op 28 augustus bij Jagjaguwar. Haar laatste single vindt u terug in onze Spotify-playlist.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234