Joost Zweegers in 'The Voice'. Beeld VTM
Joost Zweegers in 'The Voice'.Beeld VTM

KijktipJoost Zweegers in 'The Voice'

‘Als ik ook maar de minste bedenking heb bij een tv-programma, ga ik er niet heen’

Opvallend ‘kandidaat’ in ‘The Voice van Vlaanderen’ vanavond, want na meer dan vijfentwintig jaar songwriterschap neemt Joost Zweegers deel om te testen of de coaches hem zullen herkennen. In Humo sprak hij vorig jaar onder meer over zijn band met televisie, naar aanleiding van zijn plaat ‘Holler and Shout’.

Noud Jansen

‘Door corona heb ik de plaat hier moeten afwerken,’ zegt Joost Zweegers in het met Beatles-parafernalia bezaaide souterrain van zijn Berchemse herenhuis. ‘Een hoop gedoe, maar gelukkig ben ik een Ram van het zuiverste water: als ik een uitdaging zie, dan ga ik er he-le-maal voor.’

JOOST ZWEEGERS «Het grootste deel van ‘Holler and Shout’ hebben Mikey, Andrew (Britton, red.) en ik opgenomen in Brighton, in dezelfde studio waar we de vorige plaat hebben gemaakt. We moesten maar enkele zangpartijen meer inblikken toen corona in volle hevigheid toesloeg en de studio’s plots op slot gingen. Een serieuze domper, vooral omdat we ook in de legendarische Studio 2 van Abbey Road wilden opnemen: daar droom ik al jaren van. Daar zaten we dan, ik hier in Berchem en zij aan de andere kant van het Kanaal, en we vroegen ons af wat we in ’s hemelsnaam moesten beginnen. Maar weet je waarom ik me zo thuis voel in Engeland en tussen de Engelsen? Die jongens hebben een doorzettersmentaliteit. Twee dagen later kwamen Mikey en Andy met een nieuw plan op de proppen: ik moest dezelfde microfoon zien te vinden die we in Brighton gebruiken, en mezelf Logic aanleren (een app om muziek op te nemen, red.), zodat ik mijn zangpartijen hier in de kelder kon opnemen. Bij de eerste test bleek dat het geluid hier abominabel is. Ik zeg dus, een beetje overmoedig: ‘Geef me drie dagen.’ Ik ben aan de slag gegaan met een partij doeken en triplex platen, en in drie dagen en nachten heb ik een kurk- maar dan ook echt kurkdroge vocal booth in elkaar geknutseld, waarmee we de klus geklaard hebben.»

HUMO Een man van vele talenten.

ZWEEGERS «Ja, ik ben best een handige kerel, hoor. Al was het me zonder de hulp van Kanye West niet gelukt.»

HUMO (trekt beide wenkbrauwen op)

ZWEEGERS «Mijn vrouw Isabelle doet producties voor grote modemerken, en ze had hier in Antwerpen net een productie met Kanye achter de rug toen ze midden in de nacht belde: of ik niet een paar grote piepschuimen platen kon gebruiken? Ze had die voor hem moeten kopen omdat hij ’s nachts graag collages maakt, maar hij had ze niet allemaal nodig gehad. ‘Laat maar komen,’ zei ik. Een uurtje later stonden hier zeven van die platen. Diezelfde nacht nog heb ik er mijn Toetanchamon-tombe mee afgewerkt, met ‘McCartney III’ op repeat. Dank je wel, Kanye!

»Die hele coronatoestand deed wel wat met me, moet ik zeggen, ik ben een gevoelige gast. Op de vleugels van mijn emoties, en ook van een paar glazen wijn, heb ik in die periode in deze kelder ‘Deep Are the Eyes’ en ‘Velvet Blue Sky’ geschreven, de eerste twee singles. De plaat was in principe al af, maar in Brighton waren ze over twee nummers iets minder enthousiast. Die hebben we dus door de twee nieuwe vervangen – het maakt ‘Holler and Shout’ alleen maar beter.»

‘Kan ik het wel maken om een liedje dat over mijn vrouw Isabelle gaat, simpelweg ‘Isabelle’ te noemen? Maar toen dacht ik: ik kan alles maken, fuck it.’ Beeld Frauke De Keyser
‘Kan ik het wel maken om een liedje dat over mijn vrouw Isabelle gaat, simpelweg ‘Isabelle’ te noemen? Maar toen dacht ik: ik kan alles maken, fuck it.’Beeld Frauke De Keyser

HUMO Over welk nummer was je het meest euforisch toen je de plaat voor het eerst in haar geheel hoorde?

ZWEEGERS «‘Your World’, een klassieke Novastar-melodie die stamt uit mijn ‘Almost Bangor’-periode, en die zich sindsdien om het jaar of zo als vanzelf aandiende. Ik ken echt geen enkel Novastar-nummer dat beter klinkt, en dan heb ik het niet over de kwaliteit van het liedje, maar over de aan de absolute perfectie grenzende mix van Andy. Toen ik het voor het eerst in afgewerkte vorm hoorde, heb ik tranen gelaten. Het klonk zo mooi, zo sprankelend – ik heb speciaal betere speakers gekocht om het nummer voluit te kunnen beluisteren. De keren dat ik er ‘Your World’ op heb afgespeeld, kan ik niet op twee handen tellen.»

HUMO Ik had erop gegokt dat je ‘Crooked Court of Dreams’ zou kiezen: je hebt het samen met Mike Scott van The Waterboys geschreven.

ZWEEGERS «O, man, ja!

»Je weet dat ik in 2005 van het podium ben gevallen in Vorst Nationaal, en twee jaar out ben geweest met een verbrijzelde voet en een depressie – een oud verhaal. In die periode heeft Isabelle het één en ander geprobeerd om me terug op de been te krijgen. Eén keer had ze me meegenomen naar een festival in Cambridge, waar Mike Scott zou spelen. Via een contact had ze het zo kunnen regelen dat ik hem na zijn show kon ontmoeten. Je moet weten, het allereerste concert in mijn leven – ik was 15, en ik reed mee met mijn oudste broer – was er eentje van The Waterboys. Werchter ’86! Dat maakte indruk, hoor. En nu kon ik één op één met de frontman over muziek praten: wauw!»

HUMO Aangename vent?

ZWEEGERS «Aangenaam is het woord niet, geloof ik. Eerder… bijzonder (lacht). Ik ben sporadisch contact met hem blijven houden via mail, en voor de Radio 1-sessies heb ik samen met hem op het podium gestaan. Soms is hij heel joviaal, andere keren opvallend gereserveerd. Hij heeft twee keer een fantastische geste gedaan. De eerste keer had hij op de instrumentale bridge van ‘Because’ een nieuwe zanglijn gezet. Ik was enthousiast, maar achteraf bekeken toch vooral omdat ik het niet kon geloven dat hij dat voor me had gedaan, sec beschouwd droeg het weinig bij tot het nummer. De tweede keer had ik hem gevraagd of hij nog iets had liggen, en toen heeft hij me de tekst van ‘Crooked Court of Dreams’ gestuurd. Daar heb ik dus, op een nacht hier in mijn kelder, een nummer van gemaakt.»

HUMO Dat je meteen naar hem hebt teruggestuurd?

ZWEEGERS «Ja! Kun je nagaan hoe wankel ik op mijn benen stond toen ik die demo naar hem mailde. Maar nog geen halfuur later kreeg ik een mail terug: hij vond het geweldig. Een tijdje geleden heeft hij ook de finale versie kunnen beluisteren: opnieuw dolenthousiast. (Mijmerend) Dat is een jongensdroom die in vervulling is gegaan. Wéér eentje: ik heb ook ooit met Neil Young getourd, en met Paul McCartney gesproken.»

TAART VAN JOOST

HUMO In mei 2019, toen je al een tijdje aan ‘Holler and Shout’ werkte, overleed Christophe Lambrecht. Op zijn begrafenis zong je ‘Closer to You’.

ZWEEGERS «Ja, en ook ‘God Only Knows’ van The Beach Boys, in een gitaarversie. Christophe had een playlist met twintig favoriete nummers, en die twee stonden erin. Ik zat in Frankrijk toen Stijn Van de Voorde me belde met de vraag of ik het wilde doen. Ik ben er meteen voor naar huis gereden, want ik vond Christophe een sympathieke gast – ik kende hem een beetje via Studio Brussel.

»Op die uitvaart voelde ik het verdriet van alle aanwezigen, en tegelijk zat ik bloednerveus te wachten tot het mijn beurt was. Waarna ik alles heb gegeven wat ik in me had; het kwam recht vanuit het hart. Het ging totaal, maar dan ook echt to-táál niet om mij op die uitvaart, die indruk wil ik dus niet wekken, maar ik ben blij dat het veel aanwezigen soelaas heeft gebracht. Ik ben er achteraf nog vaak over aangesproken.

»Hoe kom je hier eigenlijk bij?»

HUMO Studio Brussel-presentatrice Fien Germijns liet in Humo optekenen dat ze tot tranen toe geroerd was door je optreden.

ZWEEGERS «Meen je dat? Dat pakt me nu echt. Wat dat betreft, ben ik nog altijd een 16-jarig menneke: als ik een compliment krijg, gloeien m’n wangen van trots. Onlangs nog speelde ik op een buitenopname van een grote Nederlandse radioshow mijn jongste single, en achteraf raakte ik aan de praat met een koppel dat tweeënhalf uur had gereden om mij te horen zingen. Ik was zo van m’n stuk dat ik ze mee naar huis wilde nemen: ‘Kom gezellig taart eten!’ Ook daar heb ik een goede vrouw voor: Isabelle houdt wel in de gaten dat ik zoiets in al m’n enthousiasme niet écht doe.»

‘Het ging totaal, maar dan ook echt to-táál niet om mij op de uitvaart van Christophe Lambrecht, maar ik ben blij dat mijn optreden veel aanwezigen soelaas heeft gebracht.’ Beeld Guy Kokken
‘Het ging totaal, maar dan ook echt to-táál niet om mij op de uitvaart van Christophe Lambrecht, maar ik ben blij dat mijn optreden veel aanwezigen soelaas heeft gebracht.’Beeld Guy Kokken

HUMO Ik begin te begrijpen waarom je voor ‘Holler and Shout’ een ode aan haar hebt geschreven.

ZWEEGERS «Zoals dat gaat in een lange relatie heb je pieken en dalen. Op een wat moeilijker moment ben ik ’s nachts naar de kelder gegaan en aan mijn ouwe Baldwin-piano gaan zitten. Had jij me gezegd: schrijf eens iets voor Isabelle, ik had het niet gekund. Maar die ene regel, ‘I wanna love you like a lover should’, kwam op dat moment ineens uit de lucht gevallen. Het was een zin die precies uitdrukte wat ik wilde zeggen, en die bovendien fonetisch en ritmisch klopte. Alleen vond ik het resultaat misschien wat te veel klinken als Neil Young ten tijde van ‘After the Gold Rush’. Uiteindelijk heb ik het toch een keer voor Mikey gespeeld, en hij was resoluut: ‘Opnemen.’ Goed dat we het gedaan hebben, het is heel mooi geworden.

»In het begin zat ik nog te worstelen met de titel. Ik hou er niet van om in mijn teksten en songtitels alles op tafel te gooien. In mijn persoonlijke leven ben ik heel direct, maar in de schrijverij is die openheid meestal te klef – ik vind het al erg genoeg dat ‘The Best Is Yet to Come’ heet zoals het heet. Kan ik het wel maken om een liedje dat over Isabelle gaat, simpelweg ‘Isabelle’ te noemen? Maar toen dacht ik: ik kan alles maken, fuck it. Mijn management heeft me wel aangeraden even bij haar te checken of zij er blij mee was.»

HUMO En?

ZWEEGERS «Ze had er geen probleem mee. En toen ik het nummer voor haar speelde, zag ik aan de glinstering in haar ogen dat ze vereerd was. Ze zei niet veel, maar dat hoefde niet: ik voelde dat het goed zat.»

CHEQUE VAN HUMO

HUMO Even tussendoor: die ingelijste reuzencheque van toen je Humo’s Rock Rally won, heb je die speciaal voor mij uitgestald?

ZWEEGERS «Dat is toeval! De voorbije dagen heb ik hier van alles verplaatst, omdat we vrijdag beginnen te repeteren met de liveband.»

HUMO Dezelfde als de vorige keer?

ZWEEGERS «Nee, ik heb een nieuwe gitarist, Robby Govaerts, en een nieuwe bassist: Erik Rademakers, een jongen uit Rotterdam. Dré (Pallemaerts, red.) is wel nog mijn drummer. Hij is niet alleen buitengewoon getalenteerd, maar ook een geweldige compagnon de route. Heerlijk ook dat hij altijd ‘stukken’ zegt tegen songs – hij komt uit de jazzwereld.

»Ik ga m’n liveband voor de eerste keer klaarstomen met een musical director. Mikey, die die taak op zich neemt bij Noel Gallagher’s High Flying Birds en bij Sheryl Crow, had zichzelf aangeboden: ‘Zou je het niet eens aanpakken zoals wij het altijd doen?’ We willen de plaat instuderen zoals ze nu voor ons ligt, zonder de minste of geringste muzikale speling, in plaats van tijdens de repetities de songs al meteen in een andere richting te sturen, zoals ik het gewend ben. We denken dat we zo gerichter kunnen werken en tijd zullen uitsparen. Op de eerste concerten, in Paradiso en in de AB, zullen de nummers dus klinken zoals op de plaat. Als we een paar shows gedaan hebben, mag het hier en daar wellicht wat losser.

»Maar om terug te komen op die cheque: ik heb ’m een tijdje geleden laten inlijsten omdat Humo’s Rock Rally voor mij van cruciaal belang is geweest in mijn carrière. En dan heb ik het niet zozeer over het winnen ervan, maar over het feit dat de wedstrijd me ertoe heeft aangezet om het alleen te proberen. Zonder mensen met wie ik constant rekening moest houden, en die me op den duur toch maar een streberige eikel vonden. Ik herinner me nog dat er na de halve finale een grote foto van me in de krant stond met de oranje Gretsch-gitaar waarop ik ‘Wrong’ had geschreven: dat vergeet ik nooit meer. Dat is dit jaar een kwarteeuw geleden, hè? De tijd vliegt.

»In de aanloop naar Humo’s Rock Rally was mijn goeie vriend Stijn Meuris samen met mij de platenfirma’s gaan afschuimen, hij had hier en daar contacten. Niemand had interesse, maar toen ik een paar maanden later met krek dezelfde nummers met de overwinning ging lopen, stonden ze in de rij om me een contract aan te bieden. Noem het arrogant, maar toen heb ik het been stijf gehouden: dat gaan we niet doen, jongens. Zo heeft het nog vier jaar geduurd voor mijn debuut uitkwam. In de tussentijd, twee jaar na mijn overwinning, was er uiteraard een nieuwe Rock Rally. De traditie schreef voor dat de winnaar van de vorige editie in de pauze van de finale moest spelen: een godsgeschenk, want intussen was ik weer helemaal onzeker. Shit, dacht ik twee dagen voor de finale, ik wil niet afgaan! Toen heb ik, speciaal voor de pauze van de Rock Rally 1998, ‘The Best Is Yet to Come’ geschreven.»

HUMO Begin dit jaar speelde je een mooie versie van dat nummer in het Eén-programma ‘De week van de Belgische muziek’, samen met Portland.

ZWEEGERS «Wat zingen die twee prachtig. Ze hebben een gouden toon, ik heb hun dat gezegd. Volgens mij zouden ze eens iets a capella moeten proberen.»

HUMO Een paar weken geleden zag ik je ook opduiken in ‘The Best Of’ op VTM, met een cover van Gorki’s ‘Veronica komt naar je toe’. Vroeger kwam je uit principe toch nooit op tv?

ZWEEGERS «Nee, en het is nog altijd niet mijn bedoeling om dat vaker te doen.

»Iedereen moet natuurlijk vooral doen wat hij of zij zelf wil. Maar als ik ook maar de minste bedenking heb bij een tv-programma, ga ik er niet heen. Ik wijs per definitie alles af waarbij het niet de bedoeling is dat ik muziek speel – ‘De slimste mens’, bijvoorbeeld. Ik volg mijn buikgevoel.»

HUMO Hebben ze je nooit gevraagd voor ‘Liefde voor muziek’?

ZWEEGERS «Jawel, vanaf het begin al. Mijn muzikale soulmate Jeroen Swinnen doet daar de productie. Ik vind het een topprogramma, echt waar, maar ik heb geen zin om nummers te moeten coveren die ik misschien helemaal niet zo goed vind. En ik weet ook niet of ik wel een Nederlandstalige versie wil horen van ‘The Best Is Yet to Come’, of ‘Never Back Down’ in een reggaejasje. Daar ben ik te gevoelig voor. Ik zou ook moeilijk kunnen doen alsof ik alles goed vind. Maak het jezelf wat makkelijker, zou je kunnen zeggen, go with the flow, maar zo heb ik nooit in elkaar gezeten.

»Ik herinner me dat ik in mijn tienerjaren een gevoelig liedje had geschreven. Op een avond speelde ik het thuis voor mijn vader, terwijl ik mezelf begeleidde op een akoestische gitaar. Hij was ronduit gechoqueerd toen ik zei dat ik het niet ging gebruiken omdat het me ‘iets te John Denver’ was. ‘Te John Denver? Te John Denver? Jongen, je kunt niet genoeg John Denver zijn! Met je moeilijke gedoe altijd.’ (lacht) Ach, mijn pa is mijn beste vriend, alleen is hij nooit zo in muziek geïnteresseerd geweest. Toen ik op mijn 15de tot het besluit was gekomen dat alles moest wijken voor de muziek, en dat ik dus uit Neerpelt zou vertrekken, dacht hij dat ik krankzinnig was geworden. ‘Jij staat hier morgen terug!’ – ‘Nee, ik ben weg!’ De middelbare school hebben mijn ouders me nog met moeite laten afmaken, daarna heb ik een paar jaar in m’n eentje Europa afgereisd als straatmuzikant. Mooie tijden, ik heb er veel van geleerd.»

CHEMISCHE TROEP

HUMO Inmiddels, vele avonturen verder, ben je 50 geworden.

ZWEEGERS «Jááh, zeg.»

HUMO Stevig gevierd?

ZWEEGERS «Nee. Corona, hè. Bovendien ben ik niet zo’n feestbeest. Ik heb een mooie twaalfsnarige Martin-gitaar uit de States laten overkomen, en daar bleef het bij. Ik vóél me ook nog lang geen 50, zeker niet als ik op een podium sta.

»In 2008, drie jaar na mijn zware val, bracht ik ‘Almost Bangor’ uit, met veelzeggende titels als ‘Tunnel Vision’ erop. In één recensie stond de zin: ‘Het lijkt wel alsof deze jongen met een oude ziel geboren is.’ In de miserie waar ik toen in zat en waar ik mezelf eerlijk gezegd ook in wentelde, dacht ik: zo voel ik het ook. Maar sinds ik in Engeland ben beland – eerst met John Leckie, daarna met Mikey – denk ik precies het omgekeerde. Ik heb het idee dat ik nu jonger ben dan ten tijde van ‘Almost Bangor’.»

‘Tijdens mijn revalidatie zag ik twee jonge meisjes die nooit meer zouden kunnen lopen. Ik dacht: Joost, stop met dat zelfmedelijden.’ Beeld Guy Kokken
‘Tijdens mijn revalidatie zag ik twee jonge meisjes die nooit meer zouden kunnen lopen. Ik dacht: Joost, stop met dat zelfmedelijden.’Beeld Guy Kokken

HUMO Je ziet er ook een stuk gezonder uit. Toen ik je een jaar of zeven geleden per toeval aan het raam van een Indiaas restaurant zag zitten, oogde je pafferig en zweette je peentjes – al kan dat laatste ook aan de pikante curry hebben gelegen.

ZWEEGERS (lacht hard) «Ik ben echt geen zielenpoot, laat dat duidelijk zijn. Maar de chronische pijn die ik jarenlang aan mijn voet heb gehad, maakte me op het agressieve af gek. Uit pure frustratie drink je dan weleens een glas te veel. Reken daar de pijnstillers en ontstekingsremmers bij die ik sowieso moest nemen, en je begrijpt dat ik er na een paar jaar niet zo heel gezond meer uitzag. Nu nog altijd voelt het soms alsof iemand met een mes in mijn voet steekt, maar veel minder vaak dan vroeger. Iedere ochtend drink ik vers citroensap met gemberpoeder en een lepel appelazijn, iets Indonesisch. Het werkt – ik slik veel minder chemische troep – maar je moet er wel tegen kunnen: ’t is alsof je een splinterbom door je keel giet.

»In mijn zwaarste periode, toen de muziek me verlaten had, moest ik opnieuw leren lopen middels revalidatiesessies in het zwembad van het ziekenhuis. Ik zie me nog in dat water staan en vond mezelf heel zielig, tot ik omkeek: ik zag twee mooie, jonge meisjes die in een zak tot aan hun schouders in het zwembad werden getakeld. Dwarslaesie – die meisjes zouden nooit meer kunnen lopen. Daar schrok ik zo ongenadig hard van dat ik dacht: Joost, je moet nu direct stoppen met dat zelfmedelijden. Sinds die dag ben ik fundamenteel positiever ingesteld en relativeer ik mijn eigen shit veel makkelijker. Ik apprecieer ook meer de momenten waarop ik in deze kelder zit, met een wijntje en soms een sigaar, en wat op mijn piano of een gitaar zit te spelen. Zo heel af en toe, na vijf of zes uur aanmodderen, komt er zomaar iets uit de lucht gevallen. Een melodie of een riedeltje, of twee noten waarvan ik zeg: ‘Já!’ Die momenten zijn zo mooi, zo magisch. Ik weet het zeker: als dat me om wat voor reden dan ook niet meer zou overkomen, stop ik ermee en ga ik archeologie studeren.»

HUMO Serieus?

ZWEEGERS «Serieus! Man, het neolithicum, ik zou je er een hele middag over kunnen entertainen. Houden we dat voor een volgende keer?»

Joost Zweegers in ‘The Voice’
30 oktober om 19.55 op VTM

Luister ook naar onze playlist ‘Humo luistert’

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234