Weird Al Yankovic Beeld Getty Images
Weird Al YankovicBeeld Getty Images

humo sprak met'weird al' jankovic

‘Als ik sommige songs vandaag zou uitbrengen, zou ik tegenwind krijgen. Maar mensen vernederen is nooit mijn bedoeling geweest’

Alfred Matthew Yankovic (63), beter bekend als ‘Weird Al’ Yankovic, verhief de muziekparodie tot Grote Kunst. Geen comedyartiest verkocht ooit meer platen. Hij won vijf Grammy’s, heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame en was in de Verenigde Staten na Michael Jackson en Madonna de derde artiest die hits scoorde in vier decennia – géén grap! Volgende maand komt hij naar het Koninklijk Circus in Brussel. ‘Iedereen zag me als een onehitwonder.’

Serge Simonart

Had u mij ooit gevraagd naar de állerlaatste popartiest die een biopic zou krijgen, dan had ik zonder aarzelen gezegd: übernerd en grapjas ‘Weird Al’ Yankovic. Maar kijk: vorig jaar verscheen in de VS ‘Weird: The Al Yankovic Story’, waarin onze held wordt gespeeld door Daniel ‘Harry Potter’ Radcliffe – zo gek kon zelfs J.K. Rowling het niet verzinnen. Yankovic schreef zelf mee aan de losjes op zijn leven en werk gebaseerde satire-op-biopics, die voorlopig helaas geen releasedatum in België heeft. Maar u kunt dus ook naar Brussel voor (even inademen) The Unfortunate Return of the Ridiculously Self-Indulgent, Ill-Advised Vanity Tour. Voor de liefhebbers: in Yankovic’ voorprogramma staat de uitstekende Amerikaanse stand-upper Emo Philips, voor het eerst in ons land te zien.

HUMO Ik ben bloednerveus nu ik een meester in het genre mag interviewen: je eigen interviews zijn legendarisch. Aan Paul McCartney vroeg je ooit: ‘Wil je mijn rug scheren met je tanden?’

ALFRED MATTHEW YANKOVIC (lacht hard) «Dat was ik al vergeten! In werkelijkheid heb ik hem dat natuurlijk niet gevraagd: dat interview was ongeveer zo waarheidsgetrouw als mijn film. Ik herinner me dat ik Paul eens tegenkwam op de Grammy’s. Hij wees naar mij en zei tegen zijn vrouw Linda: ‘Kijk daar, dat is die Weird Al.’ Een Beatle heeft me herkend! Beter wordt het niet. Hij maakte geen bezwaar tegen een parodie, zolang ik hem niet zou laten beweren dat vlees eten cool is.

»Ik heb veel plezier beleefd aan die nepinterviews. Met wat knip- en plakwerk kun je supersterren nog idioter doen lijken dan ze al zijn. Of nog pompeuzer, zoals Sting. Heerlijk toch? Ik heb Avril Lavigne laten kiezen: Britney Spears of Adolf Hitler? Ik heb Céline Dion laten zeggen dat ze elke dag het bloed van jonge maagden drinkt (lacht). En dat haar ouders werden ontvoerd door kannibalen: (gelukzalig) ‘I could smell the cooking of my mother.’ Deepfake? Ik was eerst!

»Snoop Dogg was lachen: ik heb hem doen zeggen dat hij de Teletubbies verafgoodt en dat zijn hobby macrameeën is. Maar mijn favoriete nepinterview was dat met Eminem, die ik confronteerde met zijn oermensachtige manier van spreken. Hij gebruikt vaak driedubbele ontkenningen: ‘I don’t owe nobody in my family nothing.’ Oké, dus je bent op geen enkele manier... niemand in je familie... niets verschuldigd? (Doet alsof zijn hoofd ontploft).»

HUMO Het beste aan je Eminem-interview vond ik hoe je hem klemzette met zijn eigen verdediging van de vrije meningsuiting.

YANKOVIC «Zo is het toch? Als hij vindt dat een artiest zich moet kunnen uiten zonder zelfcensuur, zonder beperkingen van de overheid, de kerk of de goegemeente, dan heb ik als collega-artiest toch ook het recht om hem te parodiëren?

»Het echte probleem is natuurlijk dat figuren als Eminem, en bij uitbreiding alle rappers, per se cool en stoer willen overkomen. Hun streetcred is o zo belangrijk. Bijgevolg denken ze bij het minste glimlachje dat je hen uitlacht, dat je hun imago van ongenaakbare macho ondermijnt. Zij die het minste respect hebben voor de gevoelens van anderen, hebben vaak zelf de langste tenen.»

HUMO In ‘Weird: The Al Yankovic Story’ wordt het titelpersonage uitgekafferd door een cynische platenbons: ‘Vergéét dat platencontract. Je hebt geen talent, en niemand zit op jou te wachten!’ Autobiografisch?

YANKOVIC «Reken maar. Dat personage is een mix van ongeveer een dozijn talentscouts die geen van allen brood zagen in muziekparodieën. In het beste geval zagen ze mij als een novelty, een onehitwonder. (Fijntjes) Je hebt natuurlijk de rasacteur herkend die dat personage speelt: ik! Ik wijs mezelf dus af. Het was heerlijk om Daniel Radcliffe uit te kafferen... in zoveel mogelijk takes (lacht).»

HUMO Wat is de vreemdste plek waar je ooit hebt opgetreden?

YANKOVIC «Een grot: The Caverns in Pelham, Tennessee. De Cherokee-indianen verschansten zich daar vroeger voor belagers. Googel die plek maar eens, je zult je ogen niet geloven. Nauwelijks geventileerd, natuurlijk, maar ik was mijn medewerkers vergeten te zeggen dat ze tijdens de show geen rook mochten gebruiken – met alle gevolgen van dien. Ik heb ook gespeeld op van die typisch Amerikaanse evenementen op de boerenbuiten: een rodeo, een oogstfeest, talloze boerenmarkten. Soms waren de stieren of de prijsvarkens nog het aandachtigste publiek.»

HUMO Op YouTube vond ik dit commentaar: ‘Wij zagen Weird Al ooit in de openlucht, in een pretpark in Pennsylvania. Het was uitverkocht, maar ik zag dat de skilift langs het amfitheater passeerde. Dus hebben we delen van het concert via die lift meegepikt.’

YANKOVIC «Wow, dát is pas toewijding! Ik wed dat niemand zich ooit zoveel moeite heeft getroost om Elvis Presley of Beyoncé te zien!»

'Ik dacht dat Daniel Radcliffe mij niet zou willen spelen. Gelukkig bleek zijn lief een fan.' Beeld /
'Ik dacht dat Daniel Radcliffe mij niet zou willen spelen. Gelukkig bleek zijn lief een fan.'Beeld /

COBAIN EN COOLIO

HUMO Onlangs heb ik een column geschreven over hopeloos onsexy muziekinstrumenten: de kazoo, de piccolo, de ukelele… Jouw geliefde accordeon was ik vergeten. Ex aequo met de panfluit, zou ik denken.

YANKOVIC (gespeeld verontwaardigd) «Hoe durf je! Heb je ooit gehoord van de Amerikaanse zanger en accordeonist Richard Contino? Hij was de Brad Pitt van de jaren 50, een charismatische verleider die op zijn platenhoezen poseerde met sensuele jongedames en optrad met al even bevallige danseressen. Hij was een seksgod – zijn roepnaam was niet toevallig Dick, Engels voor lul. The Beatles hebben één keer in de legendarische tv-show van Ed Sullivan gespeeld, Dick Contino achtenveertig keer! Het mag duidelijk zijn dat ik op meer dan één vlak in zijn voetsporen ben getreden.»

HUMO In de 16de eeuw was de luit ook populair, hè. Tegenwoordig is daar iets minder vraag naar.

YANKOVIC «Ik speel weleens luit, als voorspel.

»Trouwens, Mozart en co., werden díé in hun tijd geparodieerd? Moet ik eens opzoeken.»

HUMO Ik heb Kurt Cobain nooit ontmoet, jij wel: je hebt in 1992 ‘Smells Like Teen Spirit’ van Nirvana geparodieerd. Had hij gevoel voor humor?

YANKOVIC «Ik moest hem bellen tijdens de opnames van de Amerikaanse komische show ‘Saturday Night Live’. Hij dacht dat ik van ‘Smells Like Teen Spirit’ een parodie over eten zou maken – à la ‘Eat It’, mijn versie van Michael Jacksons ‘Beat It’ uit 1983. ‘Nee,’ zei ik, ‘het zal gaan over hoe niemand kan verstaan wat jij zingt.’ Eerst viel er een stilte, en toen zei hij: ‘Oké, ik kan me voorstellen dat dat grappig is.’ En hij gaf me zijn onvoorwaardelijke toestemming. (Zingt zijn ‘Smells Like Nirvana’) ‘And I don’t know / What I’m singing!’ Misschien moet ik die song maar eens hernemen.»

HUMO Welke Michael Jackson heb jij te zien gekregen: de normale of de weirde?

YANKOVIC «Michael was lief. Ik heb hem ooit een gouden plaat geschonken – één van de mijne, voor alle duidelijkheid. ‘Even Worse’ uit 1988 was het, waarop ‘Fat’ stond, mijn parodie van ‘Bad’. Met de boodschap: ‘Hier, dan heb jij ook eens een gouden plaat.’ (lacht) Hoeveel had hij er zelf? Tweehonderdvijftig?

»Wat mensen ook mogen beweren, Michael had wel degelijk gevoel voor humor. Alleen van ‘Black or White’ wilde hij liever geen parodie: ‘Dat zou de boodschap van het origineel – de verbroedering van alle huidskleuren – vertroebelen.’ Ik geloof nu dat hij gelijk had. Hij was invloedrijk, hè. Miljarden jonge mensen haalden bij hem hun informatie over de wereld, en zijn antiracistische boodschap was – en is nog altijd – cruciaal.

»Ik heb veel aan Michael te danken. Nadat hij me toestemming had gegeven om ‘Beat It’ te parodiëren, zijn ook andere deuren opengegaan. Mijn kostbaarste bezit is het door hem en mij ondertekende contract waarin we vermeld staan als coauteurs van ‘Eat It’.»

HUMO Welke andere sterren waren gewillige slachtoffers en wie stribbelde tegen?

YANKOVIC «Brian May van Queen vond ‘Another One Rides the Bus’, mijn parodie van ‘Another One Bites the Dust’ uit 1980, hilarisch. James Blunt was een probleem. Toen ik ‘You’re Beautiful’ wilde parodiëren, zei hij eerst dat het oké was, maar vervolgens blokkeerde zijn platenfirma ‘You’re Pitiful’ – in 2006 was dat. Ik heb mijn versie wel live gespeeld. Billy Joel heeft geweigerd. Beck ook: ik wilde ‘Loser’ verbasteren tot ‘Schmoozer’, maar Beck had al het gevoel dat hij niet ernstig werd genomen, en vreesde dat een parodie van zijn enige hit daar nog een schepje bovenop zou doen. En Coolio reageerde eerst heel pissig op mijn ‘Amish Paradise’. Hij vond zijn origineel, ‘Gangsta’s Paradise’, ‘iconisch en onaantastbaar’.»

HUMO Maar ‘Gangsta’s Paradise’ is zelf een cover van ‘Pastime Paradise’, een nummer van Stevie Wonder uit 1976, met een andere tekst.

YANKOVIC «Dat was Coolio blijkbaar even vergeten. Later betreurde hij zijn overreactie. Ook Eminem vond ‘Couch Potato’ eerst niks, hij beweerde dat mijn parodie zijn reputatie schaadde. Maar ook hij draaide later bij.»

HUMO Vanwege het Weird Al-effect? Wanneer jij een parodie uitbracht, begon het origineel ook vaak opnieuw te verkopen.

YANKOVIC «Dat is minstens een handvol keren gebeurd, ja.

»Het mooiste was nog Lady Gaga, die eerst – via haar platenfirma – weigerde. Toen ik persoonlijk contact met haar opnam, viel ze uit de lucht: haar advocaten hadden haar niet geconsulteerd. Zij heeft hen toen teruggefloten.

»Ook leuk: Don McLean, wiens ‘American Pie’ ik heb geparodieerd, gaf tijdens een concert toe dat hij al een paar keer per ongeluk de tekst van mijn parodie had gezongen in plaats van de originele lyrics.»

HUMO In Paisley Park heb ik ooit jouw naam horen vallen. Niet Prince zelf, maar één van zijn medewerkers zei: ‘Let’s keep him away from that guy.’ Prince was him, jij was that guy.

YANKOVIC «Ik heb Prince benaderd voor een parodie van ‘1999’, ‘When Doves Cry’ en ‘Let’s Go Crazy’. Mocht telkens niet. Wat later probeerde ik voor ‘Kiss’: ‘No.’ En dat was een heel besliste en niet zo vriendelijke nee.»

'Prince vond 'Eat It', mijn parodie van Michael Jackson, heel grappig. Maar van zijn eigen nummers moest ik afblijven.' Beeld /
'Prince vond 'Eat It', mijn parodie van Michael Jackson, heel grappig. Maar van zijn eigen nummers moest ik afblijven.'Beeld /

HUMO Prince had wel degelijk gevoel voor humor, maar hij nam zijn muziek zeer ernstig. Met dingen die mensen ontroeren lach je niet, vond hij.

YANKOVIC «Ooit zat ik op dezelfde rij als hij tijdens de uitreiking van de American Music Awards. Vooraf had ik een telegram gekregen van Paisley Park: ‘Gelieve geen oogcontact te maken met Prince.’ Whááát?! En ik was niet de enige die zo’n telegram had gekregen! Maar iemand liet me onlangs een opname horen van een gesprek met Prince waaruit bleek dat hij mijn ‘Eat It’ heel grappig vond. Maar ook dat zegt iets over hem: wél lachen als zijn grootste concurrent wordt geparodieerd, maar dat zelf weigeren.»

HUMO Mijn favoriet is ‘Living with a Hernia’, jouw parodie van ‘Living in America’ van James Brown…

YANKOVIC «…the hardest working man in showbusiness. Niet gelogen, want ik heb nog nooit zo hard gewerkt als tijdens het instuderen van de choreografie van zijn act. Man, wat moet die kerel hebben gezweet! En dan deed ik het nog vele malen slechter dan hij, want we hebben stevig valsgespeeld met de montage: het lijkt alsof ik splits en slides en moonwalks doe, maar niets is minder waar. Meneer Brown kon erom lachen, hij gaf me zelfs tips. Maar nu ik erop terugkijk, vrees ik dat hij me gewoon stond uit te lachen (lacht).»

HUMO Elf op tien op de schaal van het surrealisme, want geen parodie: jij én James Brown in het melige spelprogramma ‘Wheel of Fortune’…

YANKOVIC «Nee: ‘Celebrity Wheel of Fortune’! Met James Brown én Little Richard! Want zo’n producer belt naar het management van Brown en zegt: ‘Little Richard doet mee.’ Dus zegt brother James: ‘Dan ik ook!’ Pas daarna bellen ze naar Litttle Richard: ‘James Brown komt zeker!’ ‘O, dan wil ik ook wel komen.’ En dáárna bellen ze een kluns zoals ik: ‘Wat, James Brown en Little Richard doen mee? Het concept is ‘levende legenden onder elkaar’? Count me in!’

»Interessant om het verschil tussen die twee vast te stellen: Little Richard had zich voorbereid en was op tijd voor de repetitie, terwijl James Brown en zijn onmetelijke entourage een uur te laat opdaagden. Brown bleek nog nooit naar het spel gekeken te hebben en begreep werkelijk níéts van het concept. Tot overmaat van ramp bleef ik maar winnen, terwijl die twee rock-’n-rolllegendes amper een dollar scoorden. Pijnlijk. En lachen! Behalve de producers, die moesten huilen.»

HUMO Sommige artiesten zijn zulke karikaturen dat ze niet te parodiëren zijn.

YANKOVIC «Dat gevoel had ik bij R. Kelly’s ‘Trapped in the Closet’, een heuse opera in 33 delen over een onenightstand. R. Kelly werd op dat moment beschuldigd van het molesteren van minstens twee dozijn minderjarigen, en het origineel wás bovendien al zo bizar dat ik aanvankelijk forfait wilde geven (lacht). Maar toen dacht ik: laat ik het andere uiterste belichten. Een braaf, strikt monogaam koppel dat niet kan beslissen wat het die avond zal eten – een song van tien minuten waarin níéts gebeurt, verveling als seksuele afwijking.»

HUMO In ‘Weird’ speelt Evan Rachel Wood de rol van Madonna. Wood heeft haar ex Marilyn Manson aangeklaagd voor seksueel misbruik: hij is toch ook een parodie die niet te parodiëren valt?

YANKOVIC «Als er op de set één gevoelig onderwerp was dat ik bewust meed, dan wel Marilyn Manson. Maar Evan is fantastisch: ze is niet alleen een mooie, getalenteerde actrice, op de wrap party na de laatste opnamedag hoorde ik dat ze bovendien een geweldige zangstem heeft. Had ik dat geweten, ik had haar al die Madonna-songs kunnen laten zingen!»

HUMO Zonder te veel te verklappen: uit de film blijkt dat de Colombiaanse gangster en seriemoordenaar Pablo Escobar een grote fan was. Zou je hem ook zo genadeloos hebben geparodieerd?

YANKOVIC «Ik denk dat we op die vraag allebei het antwoord kennen, als je bedenkt dat die smeerlap verantwoordelijk was voor de dood van duizenden mensen (lacht).»

KAPITEIN ONDERBROEK

HUMO Tot mijn verbijstering kende mijn zoon jou al op zijn 5de, meer nog: je was toen zijn held. Na enig speurwerk werd duidelijk waarom: je maakte de muziek voor de kinderserie ‘Captain Underpants’, alias Kapitein Onderbroek.

YANKOVIC «Dat was héérlijk om te doen. Kinderen zijn een dankbaar publiek: ze staan voor alles open, ze zijn nog niet cynisch of blasé, en ze kunnen nog lachen om infantiele grappen over scheten en andere ongein waarvoor volwassenen hun neus ophalen. Toen ik het kenwijsje van Kapitein Onderbroek maakte, heb ik mezelf in zijn positie verplaatst – a lot of soul searching on the toilet. Ook dat was leuk: weer éven een onverantwoordelijke peuter zijn die stront aan de muur smeert, in plaats van de serene, charismatische wijsgeer met wie je nu praat.»

HUMO Toevallig keek ik eergisteren naar ‘The Naked Gun’, de komische ‘Inspector Clouseau’-parodie waarin de kluns Frank Drebin denkt dat de pers en de gillende vrouwen op het vliegveld daar voor hém zijn, maar ze blijken te wachten op Weird Al, die met z’n privé-jet aankomt. Je bent vijf seconden te zien, maar je kaapt de film.

YANKOVIC «Ik heb goeie herinneringen aan die film. Niet zozeer aan de opnames, maar aan het feit dat ik hem voor minstens een dozijn vrouwen heb opgezet: als mijn date mij dan op het scherm zag, verhoogde dat mijn kansen om haar in bed te krijgen gevoelig.»

HUMO Heeft Weird Al groupies? Of zijn dat eerder parodieën op groupies?

YANKOVIC «Did I get lucky as regular Al thanks to Weird Al? Niet vaak genoeg (lacht). Ik ben Mötley Crüe of Van Halen niet. Wat vaker gebeurde, was dat een prachtige vrouw op me afstapte en zei: ‘Mijn broertje van 12 vindt jou cool.’ Níét waar ik op hoopte.

»Oké, er zijn weleens vrouwen geweest die een nachtje of zes wilden doorbrengen met de meest sexy komiek ter wereld. Maar of dat nu echt groupies waren? Er heeft in elk geval nooit een vrouw in bed gevraagd of ik even Weird Al wilde spelen, noch heeft er één ooit ‘O, Weird Al!’ geroepen toen ze klaarkwam. (Kurkdroog) Toch niet terwijl ik erbij was.

»De toewijding van mijn fans neemt soms wel verontrustende vormen aan. Eén gast had over zijn hele rug een enorme tattoo van mijn kop staan. Toen hij me die toonde, wist ik niet meteen wat te zeggen – dat gebeurt me anders nooit. Ik hoop dat hij er geen spijt van krijgt.»

HUMO Heb je zelf ergens spijt van? Je verklaarde ooit Céline Dion te willen vermoorden.

YANKOVIC «Dat was badinerend, in de zin van: ‘Godallemachtig, als dat jengelende mens nog één keer haar muil opentrekt…’ Ik betreur alleen wat anderen in mijn naam hebben gedaan. Op het internet vind je nu een lawine van muziekparodieën. Sommige daarvan zijn racistisch, godslasterlijk, pesterig of gemeen, en vaak wordt onterecht de indruk gewekt dat ik de auteur ben: we droppen de naam Weird Al, dan kijken er meer mensen naar ons YouTubekanaal. Maar tenzij ik het officieel uitbreng, heb ik er niets mee te maken. Plaagstootjes uitdelen: hoe meer, hoe liever. Cynisch mensen vernederen: nooit!»

HUMO Geen last van politiek correcte critici? In ‘Fat’ zong je: ‘The pavement cracks when I fall down / I’ve got more chins than Chinatown’.

YANKOVIC «Als ik die song nu had uitgebracht, had ik meer tegenwind gekregen dan in 1988, dat staat vast. Dat geldt ook voor de karikaturale fatsuit die ik voor dat nummer droeg. Er kwam wel commentaar op mijn Lady Gaga-clip, waarin ik als vrouw te zien ben, met mijn hoofd gemonteerd op het lijf van een danseres – eigenlijk heb ík die hele transgenderdiscussie op gang getrokken! En in het verleden heb ik in songteksten het woord midget enkele keren gebruikt, dat zou ik nu niet meer doen. Maar er zijn ergere dingen, toch?»

HUMO Ja: ‘Christmas at Ground Zero’.

YANKOVIC «Oh boy, toen heeft de realiteit me ingehaald. Want toen ik die parodie in 1986 maakte, bedoelde ik ze als aanklacht tegen iedere vorm van geweld, en betekende ‘ground zero’ nog iets veel gezelligers dan nu: de plek waar een kernbom is ingeslagen. Maar sinds de terroristische aanslagen op het World Trade Center is die term vreselijk beladen. Het is alsof je tijdens de opnames van een tv-show een onschuldig grapje maakt over een vliegtuigramp, en voor de uitzending stort er écht één neer. Timing is alles in het leven, en in comedy geldt dat driedubbel.

»Ach, het is onvermijdelijk dat je weleens op zere tenen trapt, maar de parodie maakt deel uit van een lange traditie. Zelfs het Amerikaanse volkslied, ‘The Star-Spangled Banner’, was eigenlijk een oud Engels dronkemansliedje met een nieuwe tekst.»

'Met mijn gekke kop en ridicule kapsel zou ik makkelijk te parodiëren zijn. Maar dat doe ik zelf al: mijn hele leven is één lange parodie.' Beeld Redferns
'Met mijn gekke kop en ridicule kapsel zou ik makkelijk te parodiëren zijn. Maar dat doe ik zelf al: mijn hele leven is één lange parodie.'Beeld Redferns

HUMO Heeft ooit iemand jou geparodieerd?

YANKOVIC «Materiaal zat, bedoel je – de gekke kop, het ridicule kapsel, de bril, de rare stem, de nerdy lichaamstaal, de waanzinnige lach? Ik zou zeggen: ik doe het zelf. Maar mijn hele professionele leven is al één lange parodie, dus ik kan alleen maar in herhaling vallen. Elk jaar zijn er tijdens Halloween wel kinderen – én volwassenen, which is slightly creepy – die zich verkleden als Weird Al.»

HUMO Waaronder nu ook de enige echte Harry Potter.

YANKOVIC «Daniel Radcliffe was mijn eerste keuze voor de film. Ik was ervan overtuigd dat hij zou weigeren, tot bleek dat zijn lief een grote fan is van Weird Al. Toen dacht ik: nu hebben we hem! Het is zoals een huis kopen: de man dénkt dat hij beslist, maar de vrouw hakt de knoop door.»

HUMO Die twee gebruiken jouw video’s wellicht als voorspel.

YANKOVIC «I’d like to think so. Het verklaart in elk geval Dans vaak gestoorde, verbijsterde blik (lacht).»

HUMO Je optredens waren vaak fysiek riskant: je sprong als een maniak, voerde stunts uit, deed een dozijn verkleedpartijen en dansroutines… Iets aan overgehouden?

YANKOVIC «Enkele littekens. Op een keer zag ik de rand van het podium niet door de buik van de fatsuit die ik droeg voor ‘Eat It’. Een andere keer sloeg ik, in mijn versie van een iconisch ritueel uit de rock-’n-roll, een gitaar aan stukken en boorde een splinter van twee centimeter zich in mijn neus. Ik bloedde als een rund, maar heb wel de show uitgespeeld. Voor de rest: spierverrekkingen, een gekneusde rib, een tenniselleboog… Het had veel erger kunnen zijn, want tijdens de song ‘Wanna B Ur Lovr’ waagde ik me vaak in het publiek als sleazy loungezanger. En dan stuitte ik weleens op de jaloerse partners van de vrouwen die ik toezong…»

HUMO Tour je solo of met een groep?

YANKOVIC «Met mijn vaste begeleidingsgroep sinds 1982. En dat is géén joke band, het zijn veelzijdige muzikanten die álles aankunnen, van polka en wals tot funk, rock-’n-roll en gangstarap.»

HUMO Als, zoals uit de slotscène van ‘Weird’ blijkt, Weird Al in 1985 werd vermoord, wie treedt dan op in het Koninklijk Circus op 18 februari?

YANKOVIC «Een dubbelganger? Een kloon? Een hologram? Wie komt kijken, zal het weten.»

The Unfortunate Return of the Ridiculously Self-Indulgent Ill-Advised Vanity Tour van ‘Weird Al’ Yankovic houdt op 18 februari halt in het Koninklijk Circus, Brussel.

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234