null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Festival★★½☆☆

Arctic Monkeys sloten Pukkelpop zoals een karameldonut: lekker aan de uiteinden, met middenin een grote leegte

Soms is een belofte te groot, een wens te veel, een liedje te mooi om waar te zijn. De machtige Arctic Monkeys waren als afsluiter van Pukkelpop zoals een karameldonut: lekker aan de uiteinden, met middenin een grote leegte.

Vincent Van Peer

Dat zoete begin: ‘Do I Wanna Know?’, ‘Brianstorm’ én ‘Snap Out of It’, drie rits achter elkaar gespeelde bonafide rockclassics die de Monkeys uit hun losse pols schudden en die nonchalant, kraag omhoog, cool as fuck waren. Alex Turner verspilde geen tijd met verwelkomingen of kushandjes - wie goed keek, zag het prut nog in zijn ogen - maar nam simpelweg zijn gitaar vast op een manier dat de hele wei dacht: was ik maar die gitaar!

Maar niet lang daarna gebeurde er iets, het is te zeggen: er gebeurde te weinig. ‘Teddy Picker’ was nog potig - door Turner gezongen met de swagger van een jongen die net zijn eerste pakje sigaretten in zijn borstzak heeft gestopt - maar rond ‘The View from the Afternoon’ en ‘One Point Perspective’ begon de set steeds meer te dralen. De pauzes tussen de nummers werden steeds langer, de intensiteit nam af, veel steengoed materiaal leek wel in slow motion gespeeld te worden - als een computer die op zijn laatste benen loopt. ‘Why’d You Only Call Me When You’re High’ klonk zelfs ronduit zwalpend, en wanneer heeft die schijf nu al óóit gezwalpt? Ten tijde van ‘One for the Road’ waren er al veel die - kop in kas, niet meer helemaal rechtdoor wandelend, maar vastberaden - de uitgang zochten.

Turner struinde rond als een dronken crooner: een borstelige Dean Martin, van wie je óók nooit wist of hij nu appelsap of whisky dronk. Of nog: een minnaar die je tijdens de seks niet in de ogen kijkt. Als je Alex Turner je hart schenkt, dan duwt hij er hoogstens zijn sigaret in uit. Zo is hij. En dan ben je - zo groot is zijn talent, zo donker is zijn charisma - gewoon blij dat je éven zijn asbakje bent mogen zijn. Maar vanavond? Bij songs als ‘Pretty Visitors’ kon je ’m alleen maar ongeïnteresseerd en afstandelijk noemen. Hij leek er niet helemaal bij. Zaten zijn gedachten al bij de nieuwe plaat die er zou zitten aan te komen, en waarmee hij misschien wel liever getourd had?

‘Why’d You Only Call Me When You’re High’ en ‘I Bet You Look Good on the Dancefloor’ vond ik de grootste teleurstellingen. Van die goeie, wat zeg ik, gróótse songs bleef alleen nog het silhouet over: het mooiste meisje van de wereld, maar je kon alleen in tegenlicht naar ’r kijken.

Gelúkkig kreeg Pukkelpop uiteindelijk - als een opklarende hemel, een optrekkende mist, een afgeworpen nachtjapon - wél nog de volle schoonheid van Arctic Monkeys te zien. Opluchting! Feest! ‘505’ was z’n eigen geweldige zelve: ‘I’m going back to 505 / If it’s a seven hour flight or a forty-five minute drive / In my imagination, you’re waitin’ lyin’ on your side / With your hands between your thighs’. Welke 21ste-eeuwse muzikant schreef al een betere strofe? ‘Arabella’ rockte nog eens gewoon rechtdoor, aan een aardig tempo, en bij ‘R U Mine?’ was Turner zelfs éven een crowdpleaser: de godheid die dan toch ’ns van zijn heuvel kwam. Arctic Monkeys zoals Arctic Monkeys horen te zijn en normaal gezien altíjd zijn.

Er is geen man overboord. Alex mag mij nog altijd gebruiken als asbakje. Maar dan hoop ik dat hij eerst nog eens écht, luid en vol, ‘I bet you look good on the dancefloor’ zingt, en dat hij dit keer in m’n ogen kijkt.

Herbeleef het festival via onze Pukkelpop liveblog

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234