NICK CAVE
& THE BAD SEEDS Beeld CAT STEVENS
NICK CAVE& THE BAD SEEDSBeeld CAT STEVENS

CD★★★☆☆

‘B-Sides & Rarities: Part II’ van Nick Cave & The Bad Seeds had ook ‘D-sides’ kunnen heten

Er moet al veel gebeuren voor Nick Cave slechts matig enthousiasme aan mij kan ontlokken, maar deze ‘B-Sides & Rarities: Part II’ (het eerste deel verscheen in 2005) had ook ‘C-Sides’ en bijwijlen zelfs ‘D-Sides’ kunnen heten.

Nick Cave is een ex-junkie die, het gezegde ‘Ledigheid is des duivels oorkussen’ indachtig, een workaholic is geworden: wie op dagelijkse basis een haast onmenselijke workload op zijn schouders neemt, houdt geen tijd over voor spuiten of snuiven. Koortsachtig werkt hij het ene project na het andere af, maar geen enkele artiest is continu briljant. De 27 outtakes, liveversies en (ongebruikte) bijdragen voor soundtracks op deze dubbelaar zijn ondermaats naar zijn eigen hoge normen. Ze zijn voer voor nerds die elke noot van hun idool in huis willen hebben. Voor Caves beste werk moet je naar zijn onderhand 6754 reguliere platen grijpen: die bewijzen dat hij het kaf van het koren kan scheiden en niet, zoals Prince, parels begraaft of verstopt op B-kantjes.

Opener ‘Hey Little Firing Squad’ zet de toon: dit klinkt als een repetitie van Ramones, in Humo’s Rock Rally zou je er niet verder dan de tweede ronde mee raken. Ook ‘Fleeting Love’ is meer een slordige demo dan een volwaardige song. In ‘Accidents Will Happen’ (géén cover van Elvis Costello’s ouwe hit) lijk je te luisteren naar een puber die pas gitaar heeft leren spelen. ‘Free to Walk’, een duet met Debbie Harry van Blondie, is evenmin historisch. Soms zingt Cave zelfs vals, en in ‘King Sized Nick Cave Blues’ bezigt hij een Amerikaans accent: hij is naar Californië verhuisd, maar volgens mij is dit half een grap en half methodacting. Heel wat teksten lijken probeersels (‘I just want to hold your hand’ – echt?! – en ‘pigeons wearing gas masks’?). En ben ik de enige die vindt dat de viool van Warren Ellis een tikje te alomtegenwoordig is?

Er zijn lichtpunten. De cover van Leonard Cohens ‘Avalanche’ is goed. ‘Give Us a Kiss’, ‘Euthanasia’ en ‘First Skeleton Tree’ zijn mooi. De versie van ‘Push the Sky Away’ met het Melbourne Symphony Orchestra straalt grandeur uit zonder ooit pompeus te worden. ‘Opium Eyes’, ‘Glacier’ en ‘Hell Villanelle’ intrigeren.

Nu de coronaregels versoepeld zijn, kun je twee soorten artiesten onderscheiden. Zij die, met een mogelijke 63ste golf in aantocht, de kat uit de boom blijven kijken. En zij die meteen willen cashen en concerten inplannen. De rusteloze Cave is aan alweer een wereldtournee begonnen, eerst als duo met Warren Ellis en volgend jaar, na die opwarmingsronde, met de volledige Bad Seeds.

null Beeld rv
Beeld rv

Beluister ook onze playlist ‘Humo luistert’

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234