BabymetalBeeld Alex Vanhee

CONCERT★★★½

Babymetal in de Ancienne Belgique: K3 from Hell

Er bestaat een documentaire waarin Bruce Dickinson uitlegt waarom sommige Iron Maiden-songs zo goed werken: ‘opwaartse melodieën, dat pakt mensen vast: ‘Run tó thé hiiiills! Run fóór yóúr líífe’’. Ik ben er vrij zeker van dat de gladde maatpakken achter Babymetal dat fragment ook hebben gezien. En, zoals dat gaat met Japanners: ze hebben de lessen ter harte genomen, de formule nog wat geperfectioneerd, en er een markt van onzekere tienermeisjes en dito geeks mee bestookt. Je moet wat als je economie hebt gevolgd.

Natuurlijk is dit maakwerk; het brainchild van een enthousiaste meeting in één of andere businesstoren. Suzuka Nakamoto was al een lid van zo’n typische Japanse girl group toen enkele executives een ideetje hadden: ‘wat als we dat twaalf-, dertienjarig sterretje nu eens koppelen aan een naamloze metalband, dan zal de wereld eens wat zien.’ Ze vonden nog twee zulke meisjes, en de mensheid dacht ergens rond 2013 inderdaad collectief: ‘what the fuck?’. Dat is een goeie reactie, daar wil zo’n menselijke rekenmachine u hebben, want als u ‘WTF’ denkt, dan weet die dat u hun product niet meer vergeet. Het product heet Babymetal, het genre kawaiimetal, naar het Japanse woord voor ‘schattig’. Omdat Japan altijd Japan zal blijven.

En waarom ook niet? Ik ben naar de AB getrokken om geamuseerd toe te kijken, ik heb meer geglimlacht dan de bedoeling was. Heeft Babymetal goeie songs? Loop toch heen. ‘Heeft Babymetal goeie refreinen?’, dat is de vraag. En ja: twaalf songs lang kon er gefistpumpt worden, meegezongen en geheadbangd. Wist u trouwens dat The Beatles de uitvinders zijn – enfin, de bestellers – van het eerste distortionpedaal? Babymetal wist het vermoedelijk ook niet, maar ze hebben wel een nummer dat ‘Distortion’ heet. Klopt. Een ander heet ‘Headbangeeeeerrrr!!!!!’. Dat zijn veel e’s en r’en, maar een mens kan niet zeker genoeg zijn.

BabymetalBeeld Alex Vanhee

Van de drie meisjes uit het begin gooide eentje anderhalf jaar geleden de handdoek in de ring. Exit ‘Yuimetal’. Het heeft de status van Nakamoto – ‘Sumetal’, want The Ramones hadden ook een goed ideetje aan de managers gepitcht – alleen maar vergroot. Die andere overblijvende, ‘Moametal’, is gedegradeerd tot zingend danseresje naast een naamloze vervangster. Dit is de show van de oorspronkelijke ster – ondertussen ook alweer 23 – en niemand anders; zij leidt het trio meisjes zoals ook Beyoncé en niemand anders op het podium bij Destiny’s Child de touwtjes in handen had.

‘Ben je klaar voor headbang?’ tweette de groep die middag nog richting België, en dat was de AB wel degelijk. Want ja, opener ‘Da Da Dance’ klonk als Iron Maiden zonder lelijke oude mannen, maar deed met zijn discobeat ook denken aan Waltari, een Fins fenomeen dat meer dan een kwarteeuw geleden al metal aan dans paarde. In ‘Gimme Chocolate!!’ daverden de blastbeats over de schrille stemmetjes, ‘Kagerou’ begon met het soort ellenlange gitaarsolo dat helemaal M.E.T.A.L. spelde. De band speelt in het donker, de meisjes zorgen voor kekke choreografieën.

BabymetalBeeld Alex Vanhee

Dit is wat je krijgt als het Westen zijn cultuurproductie exporteert. Als je de hele wereld McDonalds serveert, moet je niet raar opkijken wanneer elk land zijn eigen versie terug in je gezicht spuugt. ‘Shanti Shanti Shanti’ is wat een kruising tussen Metallica en Sertab oplevert; buikheadbangen? Headbangbuiken? Headbuiken? Euh, zoiets dus. In ‘Oh! MAJINA’ duikt Joakim Brodén van Sabaton op – De Joeri, maar dan nog fouter – voor iets dat op de Russische markt lijkt gericht. Màg. Meer kozakkendans volgt in ‘PA PA YA!!’; K3 from hell met op het scherm als ondersteuning de Thaise rapper F. HERO – wij zoeken zulke dingen ook maar op om bij te leren.

Babymetal speelt slechts een uurtje, en dat is net genoeg om het plezant te houden. ‘Karate’ heeft zelfs het soort melodie dat zonder afbijtmiddel niet uit het geheugen te krijgen is, bisnummer ‘Road Of Resistance’ is episch. Hairmetalgitaren galopperen, dubbele basdrums struikelen net niet over elkaar, Sumetal zoekt haar laagste register op, waardoor ze gek genoeg wat aan Ana Torroja van Mecano zaliger doet denken. Het eindigt met een ‘oh-oooh-ooh’-momentje dat smeekt om in de lucht gesmeten vuisten, en ontroert in zijn trouwheid aan de grote voorbeelden – ‘Fear Of The Dark’, iemand?

Dit was Babymetal, u doet er mee wat u wil. We herhalen voor alle gemak nog eens: dit hebben we zelf gezocht. Het is ons probleem nu. Als het al een probleem is.

BabymetalBeeld Alex Vanhee
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234