PlaceboBeeld Placebocity

20 jaar'Black Market Music' van Placebo

Brian Molko: ‘Een rockgod zijn is niet gemakkelijk’

20 jaar geleden kwam het album ‘Black Market Music’  van Placebo uit. Humo-journalist Jurgen Beckers sprak toen met Brian Molko en drummer Steve Hewitt. Herlees hier dat interview.

(Verschenen in Humo op 17 oktober 2000)

Placebo - hun nieuwe cd ‘Black Market Music’ ligt sinds begin deze week in de winkels - is nooit vies geweest van enige commotie. Ze stoeiden meer met drugs dan Led Zeppelin, Ozzy Osbourne en The Stones samen, en kopman Brian Molko heeft altijd twijfel laten bestaan over zijn seksuele voorkeur, kwestie van het doelpubliek zo groot mogelijk te houden. Het heeft de groep geen windeieren gelegd: van hun vorige cd, ‘Without You, l’m Nothing’ werden bijna anderhalf miljoen exemplaren verkocht, en aan hun al indrukwekkende lijstje beroemde vrienden (Bowie, Michael Stipe, Bono...) werd onlangs nog een topper toegevoegd: Marilyn Manson. Molko mag Manson na hun gezamenlijke tour gewoon met Satan aanspreken, en de feestjes vóór en ná zijn legendarischer dan de concerten zelf. Maar sinds kort is Placebo clean, en wordt in interviews met geen woord meer over hun vroegere seks-en drugsuitspattingen gerept: de muziek primeert, zeggen ze. Als dat maar goed afloopt. We praten niet een piekfijn geschminkte Molko en drummer Steve Hewitt.

HUMO Veranderen je songs als je ze live speelt?

HEWITT «Ik heb onlangs voor het eerst sinds het begin van de vorige tour nog eens ‘Without You, I’m Nothing’ opgelegd, en ik stond er echt van te kijken: van sommige songs herinnerde ik me hele stukken niet meer, en van een song hebben we een jaar lang de bridge gewoon niet gespeeld. Knal vergeten. En maar goed ook: ze stonk (lacht)

HUMO Jullie gaan weer de baan op om jullie nieuwe cd te promoten. Is live spelen voor jullie meer dan promotie?

HEWITT «Wel, euh. Het hangt ervan af. Je stelt jezelf toch doelen. en die probeer je één voor één te bereiken. (Lacht) Ons einddoel blijft uiteraard: de wereld veroveren.»

Drie uur Cure

HUMO Verschillen jullie live-favorieten van die van het publiek?

MOLKO «Ja, songs worden pas na verloop van tijd publieksfavorieten, terwijl wij uiteraard liever nieuw werk spelen. Hoe langer je meegaat, hoe groter dat probleem wordt: je moet kiezen, want je kunt geen concerten van drie uur gaan spelen. Tenzij je natuurlijk The Cure bent.»

HEWITT «En die spelen dan nog drie uur lang hetzelfde nummer (lacht)

MOLKO «Je kunt nooit iedereen tevreden stellen: er zal altijd iemand zijn die zeurt omdat je die Nick Drake-cover niet hebt gespeeld die vijf jaar geleden op een seven inch-import in Japan verschenen is (lacht)

HUMO Hebben jullie de nieuwe songs tijdens de vorige tournee geschreven, of zijn jullie Met lege handen de studio ingetrokken?

MOLKO «Twee á drie songs waren klaar. Toen we aan ‘Without You, Nothing’ begonnen hadden we er acht. Het was leuker deze keer. We wilden weer artiesten zijn, en als artiest mag je nooit een té duidelijk beeld hebben van wat er gaat gebeuren.»

HUMO Als je zonder materiaal een dure studio intrekt, bestaat dan niet het gevaar dat je eindeloos gaat liggen sleutelen tot er uiteindelijk iets zielloos’ overblijft?

MOLKO «Als je geen doel hebt, loop je inderdaad dat risico, maar wij wisten wat we wilden: a big rock record. Onze eerste plaat was ondergeproducet, onze tweede was overgeproducet, nu wilden we onze klassieker maken. We hebben er alles ingestopt wat we in de voorbije vijf jaar hebben geleerd. ‘Taste in Men’ hebben we als eerste single uitgebracht om verwarring te zaaien: het is de minst representatieve song van de hele plaat.»

HUMO Zou je, zoals U2, twee jaar aan een plaat kunnen werken?

MOLKO «Nee, dat is veel te lang. Wij hebben negen maanden aan ‘Black Market Music’ gewerkt: een voldragen zwangerschap, dat moet volstaan. Toen we `Without You, I’m Nothing’ pas hadden opgenomen. was Peter Gabriel al vier jaar aan zijn nieuwe plaat aan het werken. en pas onlangs is die eindelijk uitgekomen. Dat is absurd. Die muziek is al gedateerd voor de plaat in de winkels ligt.»

Geen soap

HUMO ‘Black Market Music’ werd opgenomen in de beroemde Olympic Studios in Londen, waar The Beatles en The Stones hun eerste stappen hebben gezet. Liep er nog volk rond dat zich die tijden herinnerde?

MOLKO «Een paar mensen van de poetsploeg hadden The Stones en Led Zeppelin nog meegemaakt. Ze vertellen hoe Mick Jagger en Marianne Faithfull uit de taxi vielen toen ze om negen uur ‘s morgens aan de studio werden afgezet, dat soort dingen.»

HEWITT «We hebben er vooral songwriters ontmoet, mensen die voor The Spice Girls en co schrijven. Ze hebben er hun eigen studiootjes. Ze werken van negen tot vijf en nooit tijdens weekends.»

MOLKO «Je voelt je vanzelf wat meer rock-’n-roll als jij aankomt en nog moet beginnen terwijl dat volk al naar huis gaat. We hebben één keer bijna ruzie gehad met Geri HaliwelI, omdat ze haar favoriete soap niet kon zien. Wij zaten in de tv-kamer naar ‘The Simpsons’ te kijken, en ze vroeg of we wilden wegtappen. Wij zeiden: ‘Nope! Ze heeft even verbouwereerd staan kijken en is toen weggegaan. Ze was het duidelijk niet meer gewoon dat mensen nee tegen haar zeiden.»

HUMO Zijn er collega-artiesten waarmee je eens graag een robbertje zou vechten?

MOLKO «Ik zou Steve eens graag in de ring zien stappen met Robbie Williams

HUMO Van Robbie zijn gevecht met Liam Gallagher is uiteindelijk niets in huis gekomen.

MOLKO «Omdat Liam wist dat hij zou verliezen. Ik zou in ieder geval al mijn geld op Robbie hebben gezet, hij is veel sterker dan Liam. Maar als het een rondje schelden was geweest, had Liam gewonnen, dat staat vast (lacht)

HUMO Heb je al een song geschreven die in je eigen toptien aller tijden staat?

MOLKO «Moeilijke vraag. Stel dat ik oprecht zou kunnen zeggen: ja, ik heb al een song geschreven die de tijdsgeest perfect samenvat, en die de mensen zich over honderd jaar nog zullen herinneren, wat moet ik dan in godsnaam de rest van mijn leven doen? Dat zou erg verlammend zijn.»

HUMO Je hebt al met een aantal levende legendes samengespeeld, hoe verlammend is dat?

MOLKO «Dat valt wel mee, er zijn altijd weer andere levende legendes met wie je samen kan spelen (lacht).»

HUMO Wie staat bovenaan het verlanglijstje?

HEWITT (enthousiast) «Sly Stone

MOLKO «Tom Waits... En Captain Beefheart mag altijd live komen schilderen tijdens één van onze concerten (lacht). Het leuke aan mensen als David Bowie, Michael Stipe of Bono, is dat ze al zoveel hebben meegemaakt, het zijn fantastische leraars. Ze zijn het levende bewijs datje tegelijk een lief en beleefd mens én een superster kunt zijn.»

HUMO Heb je al moeten vaststellen dat je zelf een eikel aan het worden was?

HEWITT «Oh, ja, al een paar keer. Onze beroemde vrienden kunnen ons op de valkuilen wijzen. maar af en toe gebeurt het toch en stel je vast: being a shithead again

MOLKO «Het succes kan je bitter en depressief maken. Ik probeer mezelf voortdurend voor te houden hoe bevoorrecht ik wel ben. Niet makkelijk, want je leeft voortdurend in een zeepbel, je voelt niet meer wat een normaal mens voelt en meemaakt.»

Moloko

HUMO Het staat goed als een groep zegt dat ze het contact met haar fans altijd heeft behouden, maar kan dat wel als je in een echt populaire rockgroep speelt?

MOLKO «Eigenlijk niet, nee. Na verloop van tijd heb je alleen nog echt contact met andere muzikanten, omdat zij weten wat je doormaakt; ze leven in dezelfde wereld. Fans zijn per definitie volstrekt anders. Hoezeer jij ook jezelf wil zijn, je fans willen dat net niet: ze willen dat je op je voetstuk blijft staan. Ze willen geen mens, ze willen een rockgod. lk kan je verzekeren: verafgood worden is heel bevreemdend.

»Met je fans omgaan is heel belangrijk, maar echt menselijk contact is onmogelijk. Daarvoor zijn ze trouwens met veel te veel (grijnst)

HUMO Heb je al fans ontmoet waarvan je dacht: verrek waarom is hij geen fan van Limp Bizkit geworden.

MOLKO «Oh ja, je ziet ze van ver aankomen. Limp Bizkit-fans. Je ruikt het zelfs een beetje (lacht).

»Fans die jouw naam op hun lijf laten tatoeëren en je dat trots komen laten zien, zijn nog de moeilijkste gevallen. Eigenlijk moet je vereerd zijn, maar wie doet nu in godsnaam zoiets? Meestal zeg ik dan: ‘Je weet toch dat dat voor de rest van je leven op je lijf zal staan?’ En dan klink ik waarschijnlijk als hun moeder (lacht)

HUMO Je mag wellicht al blij zijn als er geen spelfouten in staan.

MOLKO «Je lacht ermee, maar er zijn wel degelijk fans die me aanspreken met Brian Moloko.»

HUMO Placebo speelde in 1998 mee in de film ‘Velvet Goldmine’. Nog filmplannen?

MOLKO «Nee, ook al omdat we geen tijd hebben om de goede aanbiedingen eruit te filteren. Onlangs heeft men ons gevraagd in een film Judas Priest te spelen (Lacht). In zo’n geval weet je direct waar je aan toe bent, maar doorgaans kom je daar pas achter als de film af is. We behouden liever de volledige creatieve controle. We gaan ons wel meer bezighouden met onze videoclips, Onze succesvolste clips waren die waar we zelf het meest aan te zeggen hadden. Het concept van ‘Pure Morning’ was bijvoorbeeld helemaal van mij.

»Live willen we ook meer met videobeelden gaan werken. Ik ken mezelf: als ik naar een optreden ga, en het is niet wonderbaarlijk fantastisch goed, kan ik mijn aandacht er niet bijhouden. Tijdens concerten worden doorgaans niet al je zintuigen bediend. Je hoort de muziek en je ruikt sigarettenrook en bier, maar er valt doorgaans erg weinig te zien.»

HUMO Wanneer heb je voor het laatst iets gedaan waarvan je dacht: dit zou niet misstaan in een stripverhaal?

MOLKO « We hebben onze stripverhaalperiode afgesloten, hoop ik. En mocht dat niet zo zijn, dan zijn we in ieder geval gestopt met erover te praten (lacht).

»Met sommige, euh, topsoorten drugs zijn we gestopt nadat Steve en ik tijdens de vorige tour vreselijke ruzie hadden gekregen over niks. Sommige drugs tasten je hersenen aan. En ze zijn trouwens sowieso te duur (lacht). Tegenwoordig gaat het goed: we zouden er nooit zo goed uitzien als we nog aan de hard-drugs zouden zitten.»

HUMO Als Richard Thompson verzoeknummers krijgt, kan hij zich af en toe met de beste wil van de wereld die songs niet meer herinneren. Is je dat ook al overkomen?

MOLKO (lacht) «Ja! Vooral als je met een nieuwe plaat bezig bent, vergeet je al eens je oude songs. Ik ben onlangs in Londen in een karaokebar terechtgekomen. Iemand had ontdekt dat ‘Pure Morning’ in de machine zat, en ik had uiteraard prijs. We hadden net de opnames van de nieuwe plaat afgewerkt, en ik had ‘Pure Morning’ al tien maanden niet meer gehoord of ge-zongen: wel, ik was dolblij dat de tekst op de autocue verscheen (lacht). Het is zoals fietsen: je verleert het niet, maar als je het jarenlang niet hebt gedaan, sla je een mal figuur.

»Tussen de opnames van de eer-ste en de tweede plaat hebben we live heel veel geïmproviseerd. Van de meeste dingen die we toen speelden weet ik volstrekt niets meer. Als we dat materiaal over vijftien of twintig jaar toch nog nodig zouden hebben, moeten we op zoek gaan naar bootlegs (lacht)

HUMO Is je mening over je eerste plaat veranderd nu je nieuwe plaat af is?

MOLKO «Hmmm (denkt na)... Ik luister niet graag naar onze oude platen: ik wil vooruit, maar ik weet ook dat je het verleden niet helemaal kan negeren, dat je alleen bestaat bij de gratie van je fans, en dat die ook oude nummers willen horen. We hebben al de reputatie een moeilijke groep te zijn, we mogen het hun niet nog moeilijker maken, hé. Sonic Youth kan het zich permitteren een drie uur durende, experimentele set te spelen, en ik vind dat fantastisch, maar wij zijn Sonic Youth niet.» 

HUMO Bedankt.

HUMO 201

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234