CD★★★★☆

Childish Gambino - 3.15.20

Vet voor huis, tuin en hangmat

Vragen die we Donald Glover (36) of Childish Gambino (12) zeker zullen stellen, als we hem nog eens ergens aan de toog zien zitten:

1) Is het toeval dat hij zijn langverwachte nieuwe nú per verrassing uitbrengt, terwijl zoveel andere, bangere muzikanten en labels hun releases massaal uitstellen?

2) '3.15.20' is genoemd naar de dag waarop de plaat af was, en de meeste van de tracks naar hun time stamp (zoals '0.00' of '24.19', het moment op de plaat waar de song begint). Maar waarom zitten er twee tracks bij die domweg 'Algorhythm' en 'Time' heten, zoals u en ik?

In 'This Is America', zijn indrukwekkende single die 2018 met grove steken samenvatte, was hij nog Fela Kuti, Malcolm X en Ronald McDonald in één. Op '3.15.20' is hij weer iemand anders: het militante is verdwenen, maar het vuur en de brille zijn gebleven. Glover straalt het soort zelfvertrouwen uit waarmee men met de blote hand bergen te lijf gaat, en het spat tijdens nummers als '12.38', '53.49' en - het blijft toch wennen - '35.31' hoorbaar van de solsleutel.

Glover heeft twaalf jaar gebouwd en gesleuteld aan de constructie Childish Gambino, en hij heeft dat nagenoeg alleen gedaan. Enkel Ludwig Göransson zorgde af en toe voor een extra paar oren en handen in de studio, die producer-componist kent hij al van hun tijd bij - 'Troy and Abed in the moooorning!' - de superieure sitcom 'Community'. Voor '3.15.20' is daar DJ Dahi bij gekomen. Die omschreef de plaat vorige week treffend als 'een ritje op een vliegend tapijt': 'Het wordt nooit te wild, want anders zou je eraf vallen, maar je maakt wel het één en ander mee. En het is sowieso altijd raar.'

Muzikaal gaat Childish Gambino door op de al ingeslagen weg. Minder hiphop en meer soul, mét genoeg tijd voor alle tussenvormen en mutaties. Het goede '24.19' is Prince op helium. Het betere '12.38' schippert tussen flierefluitersfunk en een boze speech van 21 Savage over police brutality. Het allerbeste '32.22' klinkt als de soundtrack bij een intens overgangsritueel, '47.48' heeft iets van een geremixte soulclassic en in 'Time' lopen hij en Ariana Grande elkaar niet voor de voeten.

Alles samen is '3.15.20' een freakfest, een bonte bloemekee. Tussen, op en onder de songs zit redelijk veel spielerei met ruis en feedback, loeiende koeien en hijgende mannen, en klappen en bonken op waspoederdozen. Al vanaf de tweede track weet de luisteraar dat het geen vrijblijvende onzin is, maar van een artiest komt die zijn kunst perfect beheerst en zijn eigen zenuwstelsel kent.

Dit wordt hier en daar Glovers 'onnavolgbare magnum opus' genoemd, terwijl anderen spreken van 'de teleurstelling van het jaar' en 'frustrerend pretentieus'. Voor wie niet de hele dag lang in uitroeptekens denkt, mag het ook iets daartussenin zijn: '3.15.20' is gewoon een vette huis-, tuin- en hangmatplaat. Duimen en vingers aflikken mag, zolang het die van uzelf zijn. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234