null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Festival★★★★☆

Coely stampte ei zo na de plankenvloer van Pukkelpop aan flarden. Spectaculair concert, superieure show

Gunter Van Assche

Onderschat nooit het belang van een dramatische entrée, moet Coely gedacht hebben. Na een vervaarlijke aanzwellende drone-intro schreed Queen C onversaagd het podium op. Gehuld in een overmaatse warrior coat liet deze Antwerpse rap royalty uitschijnen dat ze net zo goed een futuristische actieheld uit een dystopische toekomst had kunnen zijn. Maakte dat krijgersplaatje verder af: imposante militante laarzen met torenhoge zolen, en schrikbarende kunstnagels waarmee ze je met één welgemikte uithaal vast kon ontweien.

“Vier jaar. Viér jaar…” Coely leek niet te begrijpen waar al die tijd heen was gegaan. Al werd die periode ingekleurd door een tour, zwangerschap en pandemie. Ze schudde even het hoofd, om dan triomfantelijk te vervolgen: “But… I’m back!” Waarna ze met evenveel convictie haar comeback-single ‘Run It Up’ inzette voor een stomende parochie. Rapper Albi X sloot zich na die song overigens aan bij die joelende parochianen op de voorste rij. In het rijtje van bondgenoten op het podium sloten nadien ook trouwe luitenanten als Yann Gaudeuille (‘The Rise’) en DVTCH NORRIS aan. Die laatste bleef als een opgejaagde springbok alle hoeken van het podium verkennen. Qua oeverloze energie moest hij hooguit de duimen leggen voor Coely zelf.

Grootste publiekslieveling van de avond bleek niettemin de blonde gitarist - denk aan Machine Gun Kelly minus het opgeblazen ego - die zich in het gevlei werkte met loeiende gitaarsolo’s, waarin hij het liefst op een ouderwets eighties-shredden zette. Eerlijk? In hiphop hebben we die liefde voor dwangmatig gefröbel à la Steve Vai altijd een dubieus nevenverschijnsel gevonden. Maar nòg eerlijker? Aan de withete publieksreacties te merken, hadden we evengoed verongelijkt kunnen zitten fezelen in de woestijn.

Halfweg de show moest de plankenvloer er zelfs ei zo na aan geloven toen Coely de aanzet gaf tot een surplacende stampede. En dan moest het gewisse orgelpunt ‘Celebrate’ nog de Dance Hall in de hens zetten. Niettemin was het meest emotionele ogenblik geserveerd voor ‘Is Everybody Out There’ waarin Coely haar innerlijke wanhoop buiten probeerde te dragen. Dat deed ze met een klok van een stem die de kracht had om de blutsen uit je ziel te walsen, maar ook met een van pijn vertrokken gezicht dat verried dat ze zich wel eens vaker dan haar lief is in de kelder van d’r eigen gedachten bevond en de lichtschakelaar niet terugvindt.

Spectaculair concert, superieure show. All hail to the Queen!

Mis niets van het festival via onze Pukkelpop liveblog

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234