De 7 Hoofdzonden van Dani Klein, zangeres Beeld Johan Jacobs
De 7 Hoofdzonden van Dani Klein, zangeresBeeld Johan Jacobs

de 7 hoofdzonden

Dani Klein: ‘Ik weet wat mijn probleem is: ik ben verslaafd aan mannen, hun affectie en hun aandacht’

Op 1 januari wordt Dani Klein 70. De leading lady van Vaya Con Dios verkocht 10 miljoen platen, behaalde meer dan 85 miljoen streams en straks een Lifetime Achievement Award op de MIA’s, maar lijkt daar totaal niet van onder de indruk. Ze is gesneden uit een houtsoort die niet meer bestaat, dezelfde als Arno: dat haar nieuwe plaat ‘What’s a Woman?’ in dezelfde Parce Que-reeks verschijnt als zijn ‘Vivre’ vorig jaar, klopt helemaal. Slim gestylede muzikanten koketteren tegenwoordig wel met hun rock-’n-rollbestaan, maar kienen hun carrière ondertussen zo veilig mogelijk uit. Klein stórtte zich op de muziek. Het kon haar niet schelen dat ze moest poetsen of in licht erotische films spelen om er te raken. Ze lééfde, en er was geen zonde die ze níét beleed.

Stefanie De Jonge

Toen ze klaar was met de muziek, in 2014, stopte ze er al net zo radicaal mee als ze ervoor had gekozen. Dani Klein verblijft nu het merendeel van de tijd in Andalusië, waar ze geen songs meer maakt maar confituur en tomatencoulis. ‘What’s a Woman?’, waarop ze met pianist William Lecomte ingetogen versies brengt van twaalf oude Vaya Con Dios-songs, maakte ze op verzoek.

DANI KLEIN «Als ik in Spanje had gezeten, had ik nee gezegd. Maar tijdens de pandemie zat ik hier in Brussel vast, en ik verveelde me. Vandaar.»

TRAAGHEID

HUMO Je bent slecht in niksen.

KLEIN «Ik kan het wel al beter dan vroeger. Het hoort bij de leeftijd, denk ik, dat je een contemplatievere houding aanneemt. Het lijkt ook alsof de tijd sneller voorbijgaat. In Spanje sta ik op, ik wandel met mijn honden, ik poets, doe boodschappen of maak confituur – en ineens zie ik op de klok dat het al twaalf uur is, terwijl ik voor mijn gevoel nog maar net ben opgestaan. Ik weet niet hoe dat komt. Zou het zijn omdat me maar weinig tijd meer rest?»

HUMO Vind je dat vliegen van de tijd prettig?

KLEIN «Eigenlijk wel, ja. Ik was een enig kind, en ik heb me vaak vreselijk verveeld omdat ik niemand had om mijn dagen mee te delen. Dat speelt me nog altijd parten. Eén van mijn grootste angsten is dat ik me dood zou vervelen. Ik wil altijd bezig zijn. Een vriend van me die de 80 voorbij is, zei laatst tegen me: ‘Soms lig ik op de bank en geniet ik gewoon van mijn ademhaling.’ Zover ben ik dus nog niet.»

HUMO Acht jaar geleden heb je gebroken met je muzikale leven. Hoe was het om weer te zingen? Genoot je ervan?

KLEIN «Ja! Ik heb zelfs meteen een twééde plaat gemaakt. Ik was niet tevreden met de eerste mix van ‘Whats a Woman?’ en belde naar mijn ex-gitarist Thierry Plas: of hij kon helpen. Hij zat zich ook te vervelen en zei: ‘Kom maar langs!’ Nadat hij de plaat opnieuw gemixt had, hebben we samen met bassist François Garny nieuwe nummers opgenomen. We weten nog niet bij welke platenfirma ze zullen uitkomen, maar we hebben ons wel geamuseerd.»

HUMO Waar gaan de nieuwe nummers over?

KLEIN «Eens zien… Eén nummer heet ‘There Is Always Something Missing in My Life.’»

HUMO Je hebt in het verleden al vaak over onvervuld verlangen gezongen. Heb je dat gevoel nog altijd?

KLEIN «Ja. Sinds ik dat nummer heb geschreven, lijkt het gemis wel minder geworden (schatert). Misschien omdat ik heb toegegeven dat het er is. Omdat ik het heb aanvaard.

»Daarna heb ik ‘Dancing in the Rain’ geschreven, waarin ik terugkijk op mijn leven en mijn turbulente relaties. Met dat nummer zeg ik: ‘Oké, het is allemaal hevig en moeilijk geweest. Maar ik heb wél genoten.’»

HUMO En gelééfd. Dat is belangrijk.

KLEIN «Vind ik ook. Ik heb veel levens geleid.

»Wat heb ik nog geschreven? O ja, ‘Leaving Home Was Easy’, over hoe ik op mijn 17de het ouderlijke huis verliet. Net omdat ik me er zo verveelde, wilde ik weg.»

HUMO Waarop je moeder zei: ‘Als je vertrekt, moet je je sleutel afgeven en hoef je niet meer op mij te rekenen!’

KLEIN «Toen heeft mijn vader voor één keer met de vuist op tafel geslagen: ‘Je zult hier altijd welkom zijn,’ zei hij. Tegen mijn moeder ingaan: dat deed hij normaal nooit. Zij was de baas.»

HUMO Je vechtersinstinct heb je dus van je moeder.

KLEIN «Mijn vader vocht ook, maar hij was een stille vechter. Hij was een weeskind. Zijn moeder was gestoren toen hij 4 was, en zijn vader heeft daarna nooit meer naar hem omgekeken. Hij heeft alles in de strijd moeten gooien om een deftig leven voor zichzelf uit te bouwen. Conflicten ging hij uit de weg. Terwijl mijn moeder... Zij ging er altijd helemaal voor. Daarin lijk ik wel op haar, vrees ik.»

HUMO Complimenten gaf ze ook niet snel.

KLEIN «Ze zorgde wel goed voor me, hoor. Maar ze wilde vooral dat ik mijn best deed. Als er iets misliep, moest ik niet komen klagen – dan had ik maar beter mijn best moeten doen. En wát ik ook deed, het was nooit goed genoeg. Die houding was normaal toen, hè. De generatie van mijn ouders had in de Tweede Wereldoorlog vreselijke dingen meegemaakt. Toen mijn moeder 16 was, kwam haar moeder om bij een bombardement op Brussel. Ik snap dat je je dan gaat wapenen tegen emoties. Er mochten vooral geen dingen meer mislopen, dus je moest je best doen en hard werken.

»Mijn moeder heeft me sterk gemaakt. Dankzij haar ben ik niet, zoals veel van mijn vrienden uit die tijd, aan drank en drugs ten onder gegaan.»

HOOGMOED

HUMO In die emotiearme omgeving groeide wel je onvervulde verlangen. ‘Als ik thuis meer aandacht had gehad,’ zei je al vaak, ‘was ik de aandacht misschien niet op het podium gaan zoeken.’

KLEIN «Dat is zo. Toen ik 13 was, kwam op school een regisseur langs die ‘Alice in Wonderland’ wilde opvoeren in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Ik mocht meedoen. Het was de eerste keer dat ik voor een publiek stond. Ik herinner me nog al die mensen die in het donker zaten terwijl ik in het licht stond. En de zenuwen, die mijn keel bijna dichtknepen. Maar vooral het moment dat het doek viel en iedereen klapte. Wat ik toen voelde... Wow! Wow! Wow!

»Daarna heb ik meteen tegen mijn ouders gezegd: ‘Ik wil niet meer naar school. Ik wil toneelspelen.’ Dat mocht natuurlijk niet: ik moest eerst mijn studie afmaken. Daarna ben ik muzikanten tegengekomen en is mijn podiumdrang in de richting van de muziek gekanaliseerd.

»De muziek heb ik van mijn vader meegekregen. Hij werkte op de luchthaven van Zaventem, en thuis luisterde hij de hele tijd naar muziek. Hij had een enorme collectie, en greep elke kans aan om in de stad platen te gaan ontdekken. Hij speelde ook zelf – klassieke gitaar.»

HUMO Eén keer hebben jullie samen muziek gemaakt.

KLEIN «Helemaal op het einde. Op een gegeven moment is hij pianoles gaan volgen bij een vriend van me, Frank Wuyts. Ze hebben ook samen muziek gemaakt. Ooit heeft mijn vader me vol trots een cassette met eigen composities gegeven, maar die ben ik kwijtgeraakt. Ik voelde me daar verschrikkelijk schuldig over, maar toen hij na de dood van mijn moeder naar het rusthuis moest, heeft hij een andere cassette met die compositie teruggevonden. Eén van de nummers op dat bandje, ‘Charly’s Song’ staat op mijn plaat ‘Comme on est venu’ uit 2009.

»Ik was gek op mijn vader. Ik probeerde altijd dicht bij hem te zijn – ik speelde kappertje met zijn haar en zo – maar toen ik 13 was nam hij ineens afstand van me. We hebben het er nooit over gehad, maar ik denk dat hij er niet mee overweg kon dat ik een vrouw werd. Ik heb daar enorm onder geleden. De mannen die ik later opzocht, waren vaak óók emotioneel afwezig, zoals je weet. Maar pas toen ik het werk van de Franse psychoanalyticus Jacques Lacan ben beginnen te lezen, heb ik dat verband gelegd.»

HUMO Je hebt lang moeten vechten voordat je je plek vond in de muziek – je overleefde dankzij allerlei schimmige jobs, van poetsvrouw tot actrice en tapijtlegster – maar in je hoofd was er altijd een stemmetje dat zei: ‘Ooit raak ik er.’

KLEIN «Eén keer heb ik serieus getwijfeld. Ik was 30, moest in mijn eentje voor mijn zoon Simon zorgen, en mijn moeder zei keer op keer: ‘Je bent al zo oud, je bent nog altijd niet getrouwd, je hebt geen huis, geen geld. Het wordt tijd dat je eens een deftige baan zoekt.’ Toen heb ik naar de geweldige Franstalige zangeres Maurane gebeld, met wie ik bevriend was en die ik bewonderde. Ik vroeg: ‘Zeg het me eerlijk: moet ik blijven proberen, of moet ik het allemaal loslaten, zoals mijn moeder vraagt?’ Maurane werd kwaad: ‘Zeg! Jij moet zingen. En stop nu eens met telkens weer mee te stappen in andermans projecten. Word frontvrouw en doe je eigen ding.’ Dat heb ik gedaan. En met ‘Just a Friend of Mine’, dat in 1987 platina behaalde, is het succes begonnen.»

‘Ik heb emotioneel afwezige mannen opgezocht tot ik niet meer om de waarheid heen kon: als je jezelf niet gelukkig kunt maken, hoef je niet te hopen dat iemand anders dat wél zal doen.’ Beeld Johan Jacobs
‘Ik heb emotioneel afwezige mannen opgezocht tot ik niet meer om de waarheid heen kon: als je jezelf niet gelukkig kunt maken, hoef je niet te hopen dat iemand anders dat wél zal doen.’Beeld Johan Jacobs

HUMO Maar dat succes bracht niet wat je had gehoopt.

KLEIN «Nee. There was always something missing in my life, hè. De leegte bleef. Ik denk zelfs dat dat gevoel nog erger wordt als je succes hebt. De publieke liefde maakt je er alleen maar méér bewust van dat je iets wezenlijks mist. Janis Joplin zei dat ook: ‘On stage I make love to twenty-five thousand people, and then I go home alone.’»

GULZIGHEID

KLEIN «Vandaar ook al die drank en drugs, hè. Ik probeerde de leegte op alle mogelijke manieren te vullen. Het was ook een manier om met de vreselijke druk en stress om te gaan die met het succes gepaard gingen. Van de ene hoek van de wereld naar de andere vliegen, interviews geven, nieuwe platen maken: het hield niet op. Ik kreeg kale plekken op mijn hoofd van de stress. Onder muzikanten zijn, weg van huis zijn: daar genoot ik wel van. Maar van het succes zelf? Nee.»

HUMO Om je heen vielen je vrienden ten prooi aan de drugs, ook je toenmalige partner en bassist Dirk Schoufs. Zelf was je niet verslaafd, vertelde je al eens: je snoof bijvoorbeeld alleen maar mee om erbij te horen. Het verbaast me dat iemand die zo eigengereid haar pad had gekozen, zich toch conformeerde.

KLEIN «Maar ik conformeerde me niet aan de kudde, maar aan de groep die ik gekozen had – míjn groep, mijn vrienden. Zij mochten me niet afwijzen.»

HUMO Ondanks die angst om afgewezen te worden koos je steevast voor mannen die dat wél deden.

KLEIN «In één van de nieuwe liedjes zing ik: ‘I like it tough, don’t ask me why’. Als een relatie te gemakkelijk was, maakte ik zelf rommel. Ik deed alles om niet hetzelfde leven te hoeven leiden als mijn ouders.

»Ik heb al mijn mannen zelf verlaten, trouwens, maar telkens wel omdat ze me op één of andere manier hadden afgewezen. ‘De pijn die je als kind hebt gevoeld,’ zei Lacan ook, ‘blijf je later vaak opnieuw opzoeken, in de hoop ze te bezweren.’»

HUMO Je wordt aangetrokken door emotioneel afwezige mannen in de hoop dat je die afwezigheid in aanwezigheid kunt ombuigen – en wél omarmd zult worden.

KLEIN «Waarom ben ik bijvoorbeeld verliefd geworden op Dirk? Omdat hij knap was, omdat hij een sterke persoonlijkheid had, omdat hij grappig was, omdat hij muzikant was. ‘Maar,’ zei een therapeut me eens, ‘je wilt ook bij een ander repareren wat in jou kapot is.’

»Dirk was een gekwetste man. Zijn vader had hem voortdurend verteld dat hij een nietsnut was. Op den duur is hij dat gaan geloven, waarna hij het destructieve werk van zijn vader zelf heeft voortgezet. Ik zag dat en besloot: ‘En nu ga ik hem zóveel liefde geven dat hij de drank en drugs niet meer nodig heeft.’ In de hoop, inderdaad, dat hij met zijn liefde mijn gemis zou uitgummen. En zo heb ik telkens weer emotioneel afwezige mannen opgezocht. Bij momenten heb ik zelfs zelfmoord overwogen, omdat ik de wanhoop niet meer kon verdragen. Tot ik uiteindelijk niet meer om de waarheid heen kon: als je jezelf niet gelukkig kunt maken, hoef je niet te hopen dat iemand anders dat wél zal doen.

»Twintig jaar in psychoanalyse zijn en zelf psychoanalyse studeren heeft me veel geleerd over mezelf, maar het heeft me niet genezen: dat was de grote teleurstelling.»

HUMO Een therapie belooft toch nooit genezing?

KLEIN «Nee, maar ik ging me net slechter en slechter voelen. Ik ben naar een psychiater gegaan, en die zei: ‘Ik zal u een pil voorschrijven.’ Hij gaf me het antidepressivum Cipralex, en daarna ging het langzaamaan beter. Ik neem dat medicament nog altijd.

»Ik weet heel goed wat mijn probleem is: ik ben verslaafd aan affectie, verslaafd aan mannen, aan hun aandacht. Als je verslaafd bent aan drank, is er maar één manier om te genezen: er volledig mee stoppen. Om dezelfde reden ben ik gestopt met mannen.»

HUMO Wat ben je toch drastisch.

KLEIN «Misschien, maar het is de enige manier. Mannen zijn gewoon niet goed voor mij.»

JALOEZIE

HUMO Je bent altijd beeldschoon geweest, én succesvol, en je hebt een paar miljoen op de bank. Heb je veel last van jaloerse blikken?

KLEIN «Ik merk wel dat sommige mensen het moeilijk hebben omdat ik zogezegd 3 miljoen heb, of omdat ik veel mooie mannen heb gehad (lacht). Tegen die mensen kan ik alleen maar zeggen: zo leuk was het allemaal niet.

»Zelf ben ik niet zo jaloers. Behalve in de liefde. Hoewel, wat heeft jaloezie eigenlijk met liefde te maken? Jaloezie is angst – de angst, opnieuw, dat iemand me misschien zal laten staan.

»Weet je, soms vraag ik me af: heb ik ooit wel echt iemand graag gezien? Of was ik alleen maar bezig mijn angsten te bezweren? Had ik alleen maar behoefte aan iemand?»

HUMO Hoe uitte je je jaloezie? Durfde je al eens een telefoon te checken?

KLEIN «O nee! Daar ben ik veel te trots voor. Ik weet nog dat mijn grote liefde – Frank, een Cubaan – ’s nachts soms telefoon kreeg. Als ik dan vroeg of er iets ernstigs was gebeurd, dan zei hij altijd: ‘Nee.’ Natuurlijk was er niks ernstigs, het was gewoon een andere vrouw! Maar ik heb er lang voor gekozen hem te geloven. Tot ik er niet meer omheen kon, ontplofte en hem de deur wees.»

ONKUISHEID

HUMO Met die Cubaan ben je getrouwd geweest, en na jullie scheiding ben je nog naar hem teruggekeerd.

KLEIN «Weet je, Frank was me niet trouw, maar hij heeft mij voor het eerst wel de affectie gegeven waar ik zo naar hunkerde. Dat heeft die leegte in mij toch een beetje gevuld. Maar ja, het heeft me ook wel wat gekost.»

HUMO Je kocht een snackbar voor hem, die hij vervolgens om zeep hielp.

KLEIN «En toch moet ik lachen als ik daarop terugblik. Hij is heel dik en lelijk geworden, haha!»

HUMO Vrouwen zijn de laatste decennia steeds meer hun genot gaan opeisen.

KLEIN «Dat werd tijd! In mijn tijd was ons genot…»

HUMO ... gewoon bijzaak.

KLEIN «Bijzaak!? Het bestónd gewoon niet. Ik ben met veel mannen naar bed geweest, dat weet iedereen ondertussen wel (proest het uit), en daar ben ik trots op. Dat wil ik benadrukken, want vrouwen die dat doen worden nog te vaak een slet genoemd. Maar één ding kan ik wel zeggen: van alle mannen die ik heb gekend, was alleen met Frank de seks echt leuk. Vandaar dat ik zo vaak naar hem ben teruggekeerd (lacht).»

HUMO Ik las in De Morgen dat je je ook weleens hebt laten doen door mannen, en dat je tegen je zin seks had om niet in de problemen te komen.

KLEIN «Nu heb je de #MeToo-beweging, maar toen durfden vrouwen daar niet over te praten. Ik heb aan niemand verteld dat ik het tegen mijn zin deed: alle vrouwen doen dat, dacht ik, dus waarom zou ik daar een probleem van maken? We waren allemaal gebrainwasht. Ik weet nog hoe mijn moeder het formuleerde: ‘Mannen hebben nu eenmaal seksuele drang. Je moet hen af en toe laten begaan.’»

HUMO Wow!

KLEIN «Andere tijden, hè. Ik verwachtte toch altijd dat na de seks een relatie zou ontstaan. Vandaag vinden jonge vrouwen het oké om gewoon seks te hebben uit goesting. Ik vraag me soms af hoe ze dat doen. Het lijkt me allemaal heel chaotisch.»

HUMO Ik heb het gevoel dat je nooit een man hebt durven te kiezen die even sterk was als jij.

KLEIN «Ik zocht wel sterke mannen, hoor. Mannen die eropuit trekken en gaan vissen en zo. Ik wil dat ze een Echte Man zijn. Een beetje een beer (schatert) – ik hou ook van spieren. Roger, de vader van Simon, was op de verkeerde manier een sterke man (hij smokkelde drugs en was gewelddadig, red.). Maar mannen worden steeds vrouwelijker, vind je niet? Nu, misschien zorgt de manier waarop de omgeving je tegenwoordig hersenspoelt ervoor dat dat vrouwen wel opwindt. Ik hoop het.

»Ik weet het niet. Mannen die een sterke persoonlijkheid hebben, zijn vaak samen met vrouwen met een veel minder sterke persoonlijkheid, vind je niet? Ik heb eens aan tafel gezeten met Hugo Claus en zijn vrouw. Dat zij iets in hem zag begreep ik wel, maar…»

HUMO Samen zagen ze veel in hem.

KLEIN «Dat is het! Als ik nu mannen van mijn leeftijd ontmoet, praten ze urenlang over niks anders dan zichzelf! En daarna zeggen ze: ‘Het was een fijne avond.’ Of je hebt seks, ze komen in hun eentje klaar en vinden het ‘geweldig’, want ze zijn heel tevreden met zichzelf.

»(Zucht) Nee, voor mij hoeft dat allemaal niet meer.»

HUMO De jongere generatie mannen doet het wel beter. De Franse actrice Jeanne Moreau snapte dat: toen ik haar interviewde op haar 70ste had ze een minnaar van 35.

KLEIN «Ik ben samen geweest met een 16 jaar jongere man, maar dat maakte me compleet onzeker! Het klinkt misschien raar, maar ik heb me altijd onzeker gevoeld over mijn uiterlijk omdat ik wist dat ik niet perfect was. In Spanje loop ik wel zonder make-up naar buiten.»

HUMO Maar in België niet?

KLEIN «Nu misschien, maar ten tijde van Vaya Con Dios zeker niet. Iedereen verwachtte dat ik er perfect uitzag, en ik wilde aan die verwachtingen voldoen. Wat een ramp, hè. Ook daarin kun je, denk ik, de invloed van mijn veeleisensde moeder zien.»

HUMO Je hebt je neus laten bijwerken en hebt een facelift gehad.

KLEIN «Ja, allemaal in de hoop dat ik ooit mooi genoeg zou zijn om de aandacht van een lieve, mooie, slimme, gekke man te krijgen.»

HUMO Echt?!

KLEIN «Dat is toch waarom alle vrouwen zich laten perfectioneren? Ze doen dat heus niet voor zichzelf, maar in de hoop de ware liefde te ontmoeten. Zo worden we – of wérden we in ieder geval – geprogrammeerd: je moet de ware vinden en dan een koppel worden en blijven. Dat was het model. Een model dat van geen kanten bleek te werken en veel ellende heeft veroorzaakt.»

'Toen ik in de krant las dat ik 3 miljoen op de bank had staan, heb ik mijn rekening wel 15 keer gecheckt. Dat bedrag stond er niet op, hoor. Met drie miljoen kun je ook niet gek doen, hè.' Beeld Johan Jacobs
'Toen ik in de krant las dat ik 3 miljoen op de bank had staan, heb ik mijn rekening wel 15 keer gecheckt. Dat bedrag stond er niet op, hoor. Met drie miljoen kun je ook niet gek doen, hè.'Beeld Johan Jacobs

HUMO Jij hebt toch nooit naar huisje, boompje, beestje gestreefd?

KLEIN «Natuurlijk wel. Ik wilde wel zingen en léven, maar uiteindelijk droomde ik van huisje, boompje, beestje. Ook in mijn hoofd had dat ideaal wortel geschoten.»

HUMO Misschien dat je niet warm loopt voor het idee van een leuke minnaar, omdat je nog altijd denkt: ik wil huisje, boompje, beestje en niks anders.

KLEIN «Ja. (Denkt na) Je hebt gelijk. Very good! Zo’n losse relatie, daar kan ik me echt niks bij voorstellen. Hoe dan ook: ik zoek niet meer naar wat voor relatie dan ook. Daarom ben ik ook niet meer met mijn uiterlijk bezig. Ik word 70, hè. Je zou mijn huid eens moeten zien.»

HUMO ‘Ik heb een huid zoals een gordijn,’ vertelde je al in verschillende interviews. Waarom ben je zo hard voor jezelf?

KLEIN «Maar het ís gewoon zo. Als mijn vriendinnen langskomen in Spanje, denk ik ook, als ik ze na een jaar weer in bikini zie: bij haar begint het ook te hangen. (Schatert het weer uit) Of bij hem! Bij mannen gaat het vel ook hangen, hè.

»Maar goed, nu denk ik dus: ik accepteer mezelf zoals ik ben. Foert!»

HUMO Zie jij jezelf eigenlijk graag?

KLEIN «Soms wel, soms niet.

»Weet je, de moeder van mijn kleindochter weigert met me te spreken. Dat heeft me weer heel onzeker gemaakt.»

WOEDE

HUMO Huh!? Wat vreemd. Je bent zo’n fijne en grappige vrouw.

KLEIN «Ja, maar ik durf ook wel de waarheid te zeggen.»

HUMO Je kunt goed kwaad worden.

KLEIN «Ja, om de belachelijkste dingen. Zitten in de cinema mensen naast me te praten, dan geef ik ze een veeg uit de pan. Probeert een automobilist me op te jagen in het verkeer, dan krijgt hij dit: (steekt een middelvinger op).

»Ik kan hard zijn. Ik ben heel uitgesproken, en dan klikt het of het klikt niet. De moeder van mijn kleindochter leeft in een heel andere wereld dan de mijne. Zij en mijn zoon zijn snel uiteengegaan, en ik heb in die tijd veel voor mijn kleindochter gezorgd. Misschien ben ik me, toen ze me minder nodig hadden als oppas, te veel met de opvoeding blijven bemoeien, uit gewoonte. Dat kan – ik probeer het plaatje eerlijk te bekijken. Maar de precieze reden van haar afkeer ken ik niet. Ik weet alleen dat het me vreselijk onzeker heeft gemaakt. Vooral omdat mijn zoon haar in haar gedrag gevolgd is. Ik voelde me compleet afgewezen – en afwijzing is mijn achilleshiel.

»Dat is ook de echte reden dat ik in Spanje ben gaan wonen. Mijn zoon woont hier in Brussel om de hoek, maar ik zag hem nauwelijks. Dat deed pijn. Het was gemakkelijker om dan ook fysiek afstand te nemen.»

HUMO Je vader en je moeder hebben hun moeder allebei op jonge leeftijd verloren. Angst voor afwijzing zal ook hun achilleshiel geweest zijn.

KLEIN «Natuurlijk! En zonder dat te willen of te beseffen hebben ze die angst aan mij doorgegeven. Ik heb vaak gezegd: ‘Ik wil vuurwerk zijn.’ Ik denk dat ik het vuurwerk was in hun leven. Ik moest bij hen een leegte vullen. Ik denk dat mijn ouders allebei depressief waren en daar hun hele leven tegen gevochten hebben.»

HUMO Heeft Simon een nieuwe vriendin?

KLEIN «Ja. Ze wonen niet in hetzelfde huis, maar zijn wel al drie jaar samen.»

HUMO Ben jij niet bang dat jij je angst voor afwijzing ook weer hebt doorgegeven?

KLEIN «Het kwam niet in me op, omdat mijn leven zo anders was dan dat van mijn ouders. Maar Lacan zegt: ‘Dat wat je absoluut níét wilt doorgeven…»

HUMO ... dat geef je door.

KLEIN «Precies. Maar Simon wil absoluut niet over dat soort dingen praten. Hij stelt nooit vragen over het verleden. Ook niet over zijn vader.»

HUMO Misschien omdat je al vaak hebt gezegd dat die man gestoord is. Dat nodigt niet echt uit, natuurlijk.

KLEIN «Hij heeft zijn vader wel ontmoet. Eén keer maar. Waarschijnlijk omdat hij toen zelf heeft vastgesteld dat die man gestoord is (lacht).»

HUMO Simon is drummer bij Stromae.

KLEIN «Ja, al van het prille begin. Stromae zocht muzikanten en Simon heeft toen auditie gedaan. Hij is ook dj. Ik geloof dat hij blij is met zijn leven.»

HEBZUCHT

HUMO Heb je écht 3 miljoen euro op de bank staan?

KLEIN «Toen ik dat in de krant las, heb ik mijn rekening wel 15 keer gecheckt. Dat bedrag stond er niet op, hoor. Misschien rekenen ze dit huis en mijn appartementen mee? Ik weet het niet. Met 3 miljoen kun je ook niet gek doen, hè.»

HUMO Je hebt wel altijd op je geld gelet: je wist hoeveel je had en hoeveel je uitgaf.

KLEIN «Dat is zo. Eén keer heb ik in het Plaza Hotel in New York geslapen, op een hoek van Central Park. Ik was op bezoek bij een vriendin en zei: ‘Ooit wil ik daar eens verblijven’ – ik was nieuwsgierig naar die wereld van luxe. ‘Doe het dan gewoon,’ zei ze. ‘Nee!’ riep ik meteen. ‘Dat is geld wegsmijten. Ze heeft me met veel moeite weten te overtuigen. Ik heb daar toen drie nachten doorgebracht. Het is mooi, ja, en je hebt er alles. Behalve gezelligheid (lacht).»

HUMO In ’96 kocht je je huis in Spanje.

KLEIN «Ja, ik wilde er een bed and breakfast openen. Dat is echt zo’n domme, vrouwelijke droom: ‘Ik wil een mooi huis waar mensen tot rust komen en waar ik voor hen zal zorgen!’ Pfff. Ik had dat plan gesmeed met iemand anders, maar die werd op het laatste moment verliefd en deed niet meer mee. Ik heb het huis dan voor vier jaar verhuurd aan VTM, voor het programma ‘De Andalusische droom’. Daarna heb ik er flink wat werk aan laten doen en ben ik er toch maar zelf gaan wonen.»

HUMO Lijkt me zalig. Zo heb je toch ook iets fijns overgehouden aan je succes.

KLEIN «Ja, en daar probeer ik nu van te genieten.»

HUMO Je trekt er een gezicht bij alsof dat niet vanzelfsprekend is.

KLEIN «Alleen zijn is lang moeilijk voor me geweest. Ik voelde me dan algauw verlaten en viel in een put van angst. Daarom wilde ik vroeger ook altijd een relatie hebben – met om het even wie. Ik pakte gewoon wat voorhanden was. Maar in mijn huis in Spanje woont nu een koppel in dat ik betaal om een oogje in het zeil te houden als ik in België ben. Ik heb een goeie band met hen. De vanzelfsprekendheid dat je voor elkaar zorgt: dat leeft nog in de streek waar ik woon.

»Ooit wilde ik per se thuis weg, maar nu leef ik graag tussen mijn vrienden in Spanje, net omdat ze dezelfde waarden hebben als mijn ouders. Gek, hè?»

‘What’s a Woman?’ van Vaya Con Dios is verschenen in de Parce Que-reeks van PIAS.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234