LONDON, ENGLAND - AUGUST 03: Ronnie Wood opens the music studios at Community Links in Canning Town on August 03, 2021 in London, England. (Photo by Dave J Hogan/Getty Images) Beeld Dave J oHogan/Getty Images
LONDON, ENGLAND - AUGUST 03: Ronnie Wood opens the music studios at Community Links in Canning Town on August 03, 2021 in London, England. (Photo by Dave J Hogan/Getty Images)Beeld Dave J oHogan/Getty Images

Rolling StoneRon Wood

‘De lockdown was een zegen: alles lag stil en ik kon rustig aan de chemo’

Als corona eindelijk een verre herinnering is, kunnen The Rolling Stones hun veelgeplaagde ‘No Filter’-tour weer ontdooien. Na een eerste pauze in 2019 wegens Mick Jaggers hartoperatie en een tweede doordat het virus een wereldwijd muzikaal staakt-het-vuren afriep, zag het er dit voorjaar even niet goed uit voor gitarist Ronnie Wood, toen zijn verslagen longkanker nog agressiever terugkeerde. Ondertussen is Wood weer kankervrij, en popelt hij bij de belofte van het podium. ‘Het leven gooit je af en toe een test toe, dat heb ik nu wel door.’

Ronnie Wood (74) spreekt me toe via Zoom. Op het scherm zie ik achter hem een kamer vol kunst, deel van het nieuwe huis dat Wood onlangs kocht in de wijk Little Venice in West-Londen.

RONNIE WOOD «Ik zit momenteel op de bovenverdieping, die heb ik helemaal ingericht als kunstkamer. Als ik wil schilderen, kom ik hierheen. Beneden heb ik een opnamestudio. Mick was er vorige week nog, en gisteren had ik Rod Stewart en Kenney Jones over de vloer.»

– Samen met jou de enige nog levende leden van de originele bezetting van Faces, jouw band voor je bij de Stones ging spelen.

WOOD «Daarom waren ze hier: we werken aan nieuw Faces-materiaal. Mick was hier dan weer om te werken aan de negen nieuwe nummers voor de speciale editie van ‘Tattoo You’, straks veertig jaar oud. Het is een wonderlijk gegeven, zo’n home studio: ik zie de beste rock-’n-roll gemaakt worden, gewoon bij me thuis. Geen moment gaat verloren nu, elke dag telt.»

– Is dat de ambitie van iemand die de laatste jaren dichter bij de dood stond dan wenselijk? In 2017 kreeg je te horen dat je longkanker had, eerder dit jaar bleek je hervallen.

WOOD (knikt) «Het resultaat van vijftig jaar roken, meer dan dertig sigaretten per dag. De eerste keer werd een long deels verwijderd, waarop ik dacht het ergste wel achter de rug te hebben. Maar niet lang geleden bleek de kanker dus terug te zijn, in een gevaarlijker vorm.»

– Je maakte je herval pas bekend in de lente van dit jaar. Ondertussen ben je alweer kankervrij.

WOOD «Klopt, in maart kreeg ik het goede nieuws dat de nieuwe behandeling had gewerkt. Sindsdien ga ik geregeld op controle, en tot dusver ziet het er allemaal goed uit.»

– Het kan niet anders of zoiets laat z’n sporen na in je hoofd.

WOOD «Natuurlijk. Ik ben gezond en weer aangesterkt, maar daar was een heftig gevecht voor nodig. Het is doodeng om zulk slecht nieuws te krijgen. Maar op de moeilijke momenten hoefde ik maar te denken aan mijn tweeling (Woods vijfjarige dochters Alice en Gracie, red.) en dan vond ik de kracht om verder te gaan. Zij zijn de voornaamste reden waarom ik nu elke dag wil doen tellen.»

– Mick kreeg in 2019 een nieuwe hartklep ingeplant. Hebben jullie het onderling soms over jullie gezondheid?

WOOD «Dat gebeurt. We zijn allebei erg dankbaar voor onze gezondheid na wat we meegemaakt hebben. Maar nu kunnen we niet wachten om weer aan het werk te gaan. Dat gezegd zijnde was de lockdown een kleine zegen toen ik weer ziek werd: zo hoefde ik niemands schema in de war te gooien omdat ik aan de chemotherapie moest of bestraald moest worden. Alles lág al stil deze keer, waardoor ik me des te beter kon concentreren op mijn beterschap.»

– Je bent altijd vrij open geweest over je vele worstelingen met je alcoholverslaving, en over de zeven keer dat je je liet opnemen in een ontwenningskliniek om die aan banden te leggen. Voor velen zoals jij was de lockdown een extra zware beproeving. Heel wat mensen hervielen door de isolatie.

WOOD «Nuchter zijn blijft een strijd die je elke dag moet voeren, maar ik had gelukkig afleiding. Tuinieren bijvoorbeeld: kan ik uren mee bezig zijn. En dan was er nog de kunst. Als de wereld stilvalt, kan ik nog altijd aan het schilderen gaan.»

– Je hebt thuis ook hier en daar iets hangen van Picasso en Goya, gaat het gerucht.

WOOD «Ik verzamel graag, ja. Maar mijn voornaamste project de laatste tijd was geen schilderij: het zijn twee levensgrote leeuwen in kunstvezel. Die zullen geveild worden, en de opbrengst gaat naar Tusk, een liefdadigheidsorganisatie die zich inzet voor dierenbescherming in Afrika. Wist je dat er vandaag minder dan 22.000 leeuwen overblijven in het wild? Er zijn zelfs nog meer neushoorns! Vijftien jaar geleden heb ik eens geholpen bij een missie in Kenia om leeuwen van een zendertje te voorzien. Ik heb toen de voorpoot van zo’n dier mogen vasthouden terwijl het verdoofd was: één van de mooiste ervaringen in mijn leven.»

– Je tweelingdochters hebben je naar verluidt geholpen met dat kunstwerk. Merk je soms hoe groot het generatieverschil is?

WOOD «Daar kan ik niet echt omheen, hè? Ik ben geboren in 1947. Als je opgroeide in die tijd, was je grootste angst om opgeroepen te worden voor de dienstplicht. Die werd in 1960 gelukkig afgeschaft, maar toen was de volgende bekommernis of de atoombom nu zou vallen of niet. Voor mijn jongste dochters, en voor hun hele generatie, zien hun zorgen er anders uit. Zij moeten zich bekommeren om de klimaatverandering, en al die diersoorten die we misschien nooit meer terugzien. Dat vind ik verschrikkelijk, vooral als iemand die er zelf de airmiles wel doorgejaagd heeft in de loop der jaren. Ik probeer nu te doen wat ik kan: de lichten altijd uitknippen, niet te veel water verbruiken... Dat soort dingen.»

– Moeilijk te geloven dat hier dezelfde man aan het woord is die vorig jaar centraal stond in de documentaire ‘Somebody up There Likes Me’: de rockster die onweerstaanbaar aangetrokken werd door risico’s, herhaaldelijk herviel in zijn verslavingen, en daardoor in 2008 zijn 35-jarige huwelijk opblies om het aan te leggen met een Russische serveerster. De man ook die pas weer op het rechte pad kwam nadat hij door zijn vriend Damien Hirst achter in een bestelwagen gepropt werd en onder dwang naar de ontwenningskliniek werd gebracht.

WOOD «Het leven gooit je af en toe een test toe, dat heb ik nu wel door. Maar: zo leer je wel wat de moeite waard is om te redden. Sinds ik hertrouwd ben, kunnen mijn ex-vrouw en ik het bijvoorbeeld weer goed met elkaar vinden. Soms komt ze zelfs babysitten op de tweeling uit mijn nieuwe huwelijk. De les die ik geleerd heb is: elke dag zo bewust mogelijk beleven. En die probeer ik nu mee te geven aan iedereen die ik graag zie.»

– Je wilde dagen liggen definitief achter je?

WOOD «Om je een idee te geven: ik ben tegenwoordig helemaal in de ban van wokken. Het is mijn nieuwe passie, naast muziek en schilderen. Mijn kinderen noemen me Koning Wok.»

– Nu ik je zo zie zitten, omgeven door kunstwerken: is het soms niet verleidelijk om schilderen voorrang te geven op muziek?

WOOD «Ik schilder in fases, en af en toe breekt een periode aan waarin ik liever met een penseel werk dan met mijn gitaar. Dan komt muziek even op de tweede plaats. Maar nu wil ik stilaan niets liever dan weer op een podium kruipen. We hebben onze ‘No Filter’-tour nog altijd af te werken. En dan ben ik ook nog bezig aan een plaat met Mick Taylor (die begin jaren 70 Brian Jones verving bij The Rolling Stones, red.). Het wordt een eerbetoon aan blueslegende Jimmy Reed

– Mocht ik je nu vragen om het waardevolste werk aan te wijzen in die kamer, wat zou dat dan zijn?

WOOD «Dan zou ik niet voor een schilderij gaan, maar voor dit (toont een Anonieme Alcoholisten-zelfhulpboek met de titel ‘Daily Meditations for Twelve-step Beginnings and Renewal’). Ik kan niet zonder. Hier. (Leest een stukje voor) ‘Albert Einstein zei ooit: ‘Ik probeer niet te veel na te denken over de toekomst, ze komt toch snel genoeg.’’ Goed citaat, niet? Het kan geen kwaad om daar af en toe aan herinnerd te worden, vind ik. Thanks, Albert.»

© The Times

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234