Escapades Beeld GA
EscapadesBeeld GA

CD★★★☆☆

De soloplaat van Gaspard Augé (Justice) klinkt als Jean-Michel Jarre die meedoet aan het Songfestival

Speciale mens, Gaspard Augé. Bij Justice was hij de zwijgende droogkomiek en de man (42) met baard, hardrock-T-shirt en eeuwige sigaret in de mondhoek. Dat danceproject had hij samen met Xavier de Rosnay opgericht omdat ze het cliché wilden ontkrachten dat techno uitsluitend tot het terrein van de nacht en de clubs behoort: ze vonden dat iemand moest bewijzen dat er ook elektronisch geluid bestaat dat ‘bij daglicht en op het platteland net zo goed klinkt’.

‘Escapades’, pas de eerste soloplaat van Augé, wordt in de markt gezet als een conceptalbum, en in zijn perstekst omschrijft hij de twaalf tracks als ‘het geluid van een ufo uit een ander universum die hier en nu op aarde landt.’ Wat verderop: ‘Een barok meesterwerk dat een paar eeuwen aan klassieke muziek van het Europese vasteland nieuw leven inblaast.’

Wat onze bloemkooloren betreft nog nét iets adequater: ‘Escapades’ klinkt als Jean-Michel Jarre die met een Cirque du Soleil-achtige productie meedoet aan het Songfestival. Om maar te zeggen: in de videoclip van ‘Hey!’ speelt een Mongool viool, gezeten op een wild paard dat door de Turkse bergen stormt. Ja!

Gevraagd naar zijn invloeden voor ‘Escapades’ vermeldde hij tijdens een interview onlangs in alle ernst: ‘Bibliotheekmuziek uit de jaren 60 en 70. En soundtracks bij cheesy Italiaanse films die ik zelf nooit zou willen zien.’

Van ‘Welcome’ tot ‘Reverie’: bij mij – maar misschien heb ik nog niet genoeg ufo’s zien landen – komt het binnen als de kitscherigste plaat van het jaar. En ik leef al een week op die nieuwe van King Gizzard!

Is dat erg? Niet altijd. ‘Rocambole’ en ‘Europa’ hebben raakvlakken met disco noir. Hier en daar doet het denken aan iets goeds van Todd Terje, meteen daarna aan iets flauws van de Bee Gees. ‘Escapades’ is raar en fun en ‘opgebouwd rond universele melodieën waarmee iedereen meteen kan meezingen, ook al zijn er geen lyrics.’

Het klinkt als iets van Vladimir Cauchemar (een Ed Banger-labelgenoot van Augé) zonder panfluit. Het is zeer moeilijk ernstig te nemen, lijkt een bewust anachronisme, en is zeker niet bestemd voor iedereen of voor elk moment van de dag. ‘Force Majeure’ is het meest Justice-achtige op de hele plaat, en dat is vermoedelijk ook net waarom die song de leadsingle werd.

Het volledig instrumentale ‘Escapades’ is overduidelijk iets dat Augé móést maken om niet helemaal zot te worden tijdens lockdowns allerhande. ‘Muziek waarbij je in je hoofd naar tal van exotische locaties kunt reizen,’ zei hij er ook nog over.

Ik weet niet of ik de plaat nog vaak zal opzetten, maar ik kan niet wachten om te zien wat het geeft als Augé de songs live brengt. Tevens benieuwd of de Mongool met viool voorbij de security geraakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234