Vlnr: Gilles, Titus en Cesar PinoyBeeld Thomas Sweertvaegher

Jonge LeeuwenPeenoise

De zonen van Marijke Pinoy: 'Ik schrok van wat er leeft bij jongeren: ze zijn heel rechts’

Hoezo, jonge muzikanten liggen doorgaans tot de middag in hun bed te stinken? Wanneer we om tien uur 's ochtends het ouderlijke huis betreden van Cesar, Titus en Gilles, de jongste drie zonen van actrice Marijke Pinoy, zitten de heren fris gewassen en geschoren aan de ontbijttafel. Titus - bijnaam: Tinnitus - en Cesar stoppen nog snel een boterham met choco in de mond, Gilles houdt het bij koffie. Ook in de kamer: een gezonde spanning, want we spreken hen vlak vóór het releaseconcert van 'Forevergem', de debuutplaat van hun band Peenoise.

HUMO Zetten jullie elke morgen de wekker?

GILLES VANDECAVEYE-PINOY (synths en zang) «We repeteren overdag. Ik heb dat nooit goed gekund, 's avonds repeteren, ook al doen veel groepen het alleen dan.»

HUMO Omdat de bandleden overdag moeten gaan werken?

GILLES «Ah, ja. Daar had ik nog niet bij stilgestaan (lacht).»

HUMO Vanwaar de naam Peenoise?

CESAR DE SUTTER-PINOY (gitaar en zang) «Het is een woordspeling op de familienaam van onze moeder, maar vroeger begonnen we onze optredens ook altijd met een oneindig lang plasgeluid. Ik had Gilles eens opgenomen toen hij thuis aan het plassen was, en dat geluid in een loop gezet. Maar wat we vooraf niet wisten, is dat het blijkbaar zowel een roepnaam als een scheldwoord voor Filipijnen is, met exact dezelfde schrijfwijze.»

GILLES «Daardoor krijg ik op sociale media vaak vriendschapsverzoeken uit de Filipijnen.»

HUMO Hoelang zijn jullie al met Peenoise bezig?

CESAR «Al zolang we ons kunnen herinneren, spelen we samen muziek, eerst onder de naam Les Frères Postiches. We hebben onder andere op Theater aan Zee gespeeld, ik moet toen een jaar of 12 geweest zijn. Later hebben we ons omgedoopt tot Peenoise. Het is nooit de ambitie geweest om een band te hebben, het is zo gegroeid.

»Op de plaat 'Forevergem' staan nummers die we al een paar jaar live spelen, aangevuld met enkele songs die we een paar maanden vóór de opnames hebben geschreven. Maar ondertussen zijn die opnames wel al een jaar geleden.»

HUMO Is het jullie ambitie om beroepsmuzikant te worden?

GILLES «Ik heb aan het conservatorium gestudeerd, waar ik Steiger heb opgericht, samen met Simon Raman en Kobe Boon. Nu combineer ik verschillende bands met een aantal jobs, zoals pintjes tappen of naakt poseren in de tekenles. Daarvoor ga ik fysiek over mijn grenzen: ik heb eens een uur lang op mijn ellebogen moeten steunen, tot ik er krampen van kreeg.»

TITUS DE SUTTER-PINOY (drums) «Ik heb mij daar ook voor aangeboden, maar zelfs voor die job werd ik niet aanvaard - ze hadden al te veel modellen. Ik was echt teleurgesteld: ik zag mezelf daar al staan (neemt een pose aan).

»Ik ben niet afgestudeerd aan het conservatorium, dus ik ben geen professionele drummer. Ik ben niet zo technisch aangelegd. Ik weet ook niet wat de definitie van een kunstenaar is, of wanneer iemand erkend wordt als drummer.»

GILLES «Titus studeert momenteel performance aan het KASK, hij is ook een fantastische dichter en heeft net een dichtbundel in eigen beheer uitgebracht. En hij schildert supergoed. Hij doet dat ook tijdens onze optredens: hij doet veel meer dan alleen drummen. We hebben met Simon Raman nog een tweede drummer.»

TITUS «Ik heb al van alles gedaan: ik ben bijvoorbeeld afgestudeerd aan de tuinbouwschool.»

CESAR «Ik speel al sinds mijn 6de gitaar en studeer nu autonome vormgeving aan het KASK. Dat is een multimediale richting waarin je van alles mag combineren: schilderen, fotografie... Ik vertrek er altijd vanuit muziek.»

HUMO De onzekerheid van een kunstenaarsbestaan schrikt jullie niet af?

GILLES «Ik ben al drie jaar beroepsmuzikant, maar ik heb het statuut van werkzoekende zonder uitkering, het slechtst mogelijke statuut. Je werkt met dagcontracten en je repetities worden niet betaald. Met alle respect voor de mensen die de toiletten reinigen op festivals, maar zij verdienen meer dan wij, als je de tijd meerekent die we in onze muziek hebben gestoken. Nu, dat wisten we vooraf. Dat we er toch voor kiezen, komt doordat we het als een noodzaak aanvoelen en er veel voldoening uit halen.»

CESAR «'Forevergem' heeft veel geld gekost. Van Sabam hebben we financiële steun gekregen voor de promotie, maar de rest hebben we zelf moeten betalen. We hebben alleen maar schulden.»

HUMO De besparingen in de cultuursector helpen natuurlijk ook niet.

GILLES «Een bewuste tactiek van de politici, en veel mensen beseffen niet wat de consequenties daarvan zijn. In de jaren 80 kregen muzikanten en artiesten als Anne Teresa De Keersmaeker en Alain Platel nog kansen en werden ze gesubsidieerd. Zij hebben iets kunnen uitbouwen.»

HUMO Merken jullie bij leeftijdsgenoten dat de samenleving verrechtst?

CESAR «Wij leven in een bubbel vol gelijkgezinden, maar er zullen wellicht ook N-VA'ers naar onze muziek luisteren of dit interview lezen. Onlangs moest ik naar een terugkommoment van mijn rijexamen in Oudenaarde: dan voel je pas wat er bij je leeftijdsgenoten leeft. Ik was daarvan geschrokken: het waren allemaal heel rechtse mensen, die haast op een kinderlijke manier kwaadspraken over anderen.»

GILLES «Ik woon sinds een paar maanden in Brussel, en daar is het wat dat betreft een miljoen keer beter dan in Vlaanderen. Het is één van de meest diverse steden ter wereld, en mensen móéten er wel leren samenleven. Ik woon in Molenbeek, waar je superveel problemen hebt door een slecht beleid in het verleden, maar op straat voel je dat mensen veel opener en vriendelijker zijn dan Vlamingen. Ze zeggen tenminste nog gedag tegen elkaar. In Vlaanderen isoleert iedereen zich steeds meer en uiten ze hun frustraties achter hun computerscherm. Maar het is makkelijker om iets kapot te maken dan om iets op te bouwen.»

HUMO Jullie plaat heet 'Forevergem'. Naar Evergem, de gemeente waar jullie zijn opgegroeid?

CESAR «Evergem zit erin, maar dat is niet de hoofdreden. De songteksten gaan soms over kleine verhalen, maar in nummers als 'Spacetime' en 'Big Bang' snijden we grotere, existentiële vraagstukken aan. Hoe het superkleine zich verhoudt tot het supergrote, daar gaat de plaat over. Dat zit ook in de titel: forever staat voor het oneindige, en -gem verwijst naar zowat alle Vlaamse dorpen, want die eindigen vaak op -gem.»

TITUS «Los daarvan is Evergem natuurlijk heel bepalend geweest. We hebben er ons hele leven doorgebracht. En Cesar en ik wonen er nog steeds.»

GILLES «Als onze moeder vroeger moest spelen, gingen we vaak mee, ook naar Parijs. Maar hier was ons nest. Omdat hier niet veel te beleven valt, begonnen we zelf dingen te maken om de verveling tegen te gaan. Er is hier bijvoorbeeld geen enkele wijze koffiebar.»

TITUS «Sinds kort is er wel een hip cafeetje, dat open is tot middernacht. Maar we gaan altijd uit in Gent: dat is maar 10 kilometer rijden.»

HUMO En de bikerclub, hier wat verderop in de straat?

GILLES «Eén van onze allereerste nummers heet 'Pros 2', naar die bikerclub. Vroeger had je aan het einde van de straat ook Het Schransken, een motorclub en rockcafé. Wij hebben die club mee gesloten: het allerlaatste optreden hebben wij gegeven. Dat was ruig.»

CESAR «Heel cliché: seks, drugs en rock-'n-roll. Niets waar je Evergem direct mee zou associëren (lacht).»

HUMO Ben je naar Brussel verhuisd omdat je het hier beu was, Gilles?

GILLES «Ik had het een beetje gehad. Ik kende iedereen en wist wat er kon gebeuren. Het leven in een grootstad is soms eenzaam, al heb ik er veel vrienden. Maar je kunt er redelijk anoniem leven. En de bevolking is veel diverser. Ik vind het zalig om op een tram te zitten en mensen te observeren. Maar Gent is de max, hè. Al mijn bands zitten in Gent, dus ik kom hier nog vaak.»

HUMO Op 'Forevergem' staat ook een cover van 'Lay All Your Love on Me', een song van ABBA.

CESAR «We zijn geen grote ABBA-fans, maar ze hebben wel een paar goeie nummers geschreven. 'Lay All Your Love on Me' is daar één van: heel mooie harmonieën, hoor.»

TITUS «Dat is het favoriete dans- en feestnummer van onze vriendengroep. Als dat nummer ergens wordt gespeeld, gaat iedereen loos: 'Fuck, yeah!'»

GILLES «We hebben de beat gestript, waardoor het melancholische beter tot uiting komt.»

‘Met ons eerste groepje, Les Frères Postiches, moesten we stoppen van onze moeder. We hadden bij elke repetitie ruzie.’Beeld Thomas Sweertvaegher

HUMO Net als de tekst. Zijn jullie bekend met jaloezie in de liefde?

(In koor) «Ja.»

TITUS «Ik vind jaloezie een gezonde emotie, zolang het niet ontaardt in stalken. Aan jaloezie kan de andere merken dat je hem of haar graag ziet.»

GILLES «Ik heb er al veel mee geworsteld, vooral in het begin van een relatie, als je tot over je oren verliefd bent. Maar je moet het leren te overstijgen, want het is één van de emoties die het meest kapotmaakt. Je mag wel jaloezie voelen, maar zodra je er uiting aan geeft, word je egoïstisch.»

CESAR «Ik weet niet of er iets als gezonde jaloezie bestaat. Volgens mij is jaloezie nooit gezond.»

TITUS «Je kunt jaloezie niet tegenhouden. En hoe langer je samen bent met iemand, hoe minder jaloers je wordt. Tijd, ruimte, vertrouwen en praten: dat is het enige wat helpt.»

GILLES «Als je erin slaagt er van een afstand naar te kijken, zie je pas hoe belachelijk jaloezie is.

»Het is net uit met mijn lief, met wie ik bijna vier jaar een relatie heb gehad. Zij is een Poolse en gaat nu langere tijd in Polen studeren. Ze is ondertussen verliefd geworden op iemand anders. Mijn eerste reactie was: 'Godverdomme!', maar ik snap het wel, ook al is het moeilijk om ermee om te gaan. De afstand helpt dan - al was die net de belangrijkste reden waarom we er een punt achter hebben gezet, niet het feit dat ze eventjes verliefd is op iemand anders. Los daarvan ben ik ervan overtuigd dat je verschillende mensen graag kunt zien, en dat we dat ook moeten leren aanvaarden.»

HUMO Kunnen jullie vriendinnen om met de vrouwelijke aandacht die jullie krijgen?

CESAR «We hebben gewoon géén vrouwelijke aandacht, denk ik (lacht).»

GILLES «Of toch niet omdat we in een band zitten. Tenzij ik daar naïef in ben.»

TITUS «Ik zou dat wel wijs vinden. Nu ja, de gitarist krijgt altijd de meeste vrouwen, dus als drummer moet ik me er wellicht niet te veel bij voorstellen.»

HUMO Klopt het dat jullie moeder jullie destijds heeft verplicht te stoppen met Les Frères Postiches omdat jullie te veel ruziemaakten?

TITUS «Het was onhoudbaar geworden: we hadden bij elke repetitie ruzie.»

GILLES «Het was een lastige periode: Cesar en Titus waren toen volop aan het puberen.»

CESAR «Titus kon moeilijk suggesties van mij aannemen, omdat ik jonger ben dan hij.»

TITUS «Cesar was toen nog niet echt de frontman, en ik vond dat we te allen tijde de triangel der gelijkheid moesten bewaren. Maar ik mocht niet kiezen wat ik wilde drummen. Mijn grooves waren nooit goed, wat me frustreerde. Daardoor clashten we: ik moest spelen wat zij wilden, ook al was ik het er niet mee eens.»

HUMO En nu is dat beter?

TITUS «Ja, omdat er een duidelijke hiërarchie is.»

GILLES «Soms helpt dat wel. Cesar is de bandleider, ik ben de ondervoorzitter. Maar dat is in elke band zo. Je moet naar een balans zoeken: in hoeverre kan ik mijn eigen mening doorduwen en moet ik rekening houden met de anderen? Het duurt lang voor je een evenwicht hebt gevonden waarbij niemand gefrustreerd raakt als een ander zegt: 'Dat vond ik niet goed.'»

KOUD IN CALAIS

HUMO Liggen jullie wakker van wat er op onze planeet fout loopt?

GILLES «We hebben al in veel marsen meegestapt.»

CESAR «En niet alleen in die voor het klimaat.»

GILLES «Ik probeer veganistisch te leven. Een ethische keuze, omdat de vleesindustrie de vervuilendste ter wereld is. Maar als er van bovenaf geen beslissingen worden genomen die de vleesindustrie aan banden leggen, verandert er niets. Daarom is het belangrijk om druk op de politiek uit te oefenen. Maar het is niet simpel. Wie wordt er vooral geraakt door de lage-emissiezone in Gent? De mensen die geen geld hebben om een nieuwe auto te kopen.»

CESAR «Onze auto mag er vanaf dit jaar niet meer binnen, terwijl wij voortdurend in het centrum moeten optreden. Nu moeten we telkens een auto lenen. En waar gaat onze afgekeurde auto naartoe? Naar Afrika, waar hij de lucht zal vervuilen? En moeten wij dan een nieuwe kopen? Laat ons toch met onze auto rijden tot hij helemaal stuk is.»

GILLES «In Rotterdam hebben ze de lage-emissiezone zelfs afgeschaft.»

Onze moeder is mega-geëngageerd. En niet om de mensen te tonen hoe goed ze bezig is, maar omdat ze iets goeds wil doen voor de wereld.' (Foto: Marijke Pinoy.)

HUMO Jullie moeder zet zich in voor het burgerinitiatief Hart Boven Hard, ze heeft mee Niet in onze naam opgericht, waarmee de kunstwereld zich verzet tegen het nationalisme, en ze heeft op de lijst van Groen gestaan. Jullie hebben onder meer meegespeeld in het benefietconcert 'Hart voor vluchtelingen', dat Gilles samen met Sioen heeft georganiseerd. Hebben jullie je engagement van haar meegekregen?

CESAR «Het zal vast geholpen hebben.»

TITUS «Onze moeder is mega-geëngageerd.»

CESAR «En niet om de mensen te tonen hoe goed ze bezig is, maar omdat ze iets goeds wil doen voor de wereld. Ze heeft ons eens meegenomen naar een vluchtelingenkamp in Calais.»

GILLES «Dat was heftig. Er liepen kindjes in een T-shirt rond, terwijl het aan het vriezen was. We konden niet veel doen: we hebben muziek gespeeld en met hen gevoetbald. Een kindje kwam naar me toe en lachte me uit omdat ik daar in mijn warme jas stond te klappertanden van de kou: 'Haha, you cold?' Dan voel je je wel raar.»

TITUS «Maar de blikken die we tijdens het voetbal met die kindjes hebben uitgewisseld! Die simpele dingen kunnen ook mooi zijn.»

GILLES «Dat je het heft in eigen handen moet nemen, toont toch aan dat de politiek faalt. Je kunt alleen maar proberen zoveel mogelijk mensen te overtuigen om daar tegenin te gaan.»

HUMO Zijn jullie net als de meeste jongeren ook verslingerd aan sociale media?

TITUS «Ik zit op Facebook, maar ik heb geen smartphone.»

GILLES «Ik wel. Ik gebruik sociale media alleen om mijn bands te promoten, maar ik kan het dan niet laten om te scrollen. Het is verslavend.»

CESAR «Ik zit bewust niet op sociale media, omdat ik die leeg en oppervlakkig vind. Ik zit af en toe op onze Peenoise-pagina, zodat Gilles niet alles in z'n eentje moet onderhouden, maar zodra je begint te scrollen... (zucht) Ik word er depressief van. Een lange tekst wordt niet gelezen, dus moet je het superkort houden. En dan die lawine aan opinies... Een onderbouwde mening van iemand met vakkennis is niets meer waard, doordat die erin verloren gaat.»

IEDEREEN AUTIST

HUMO Titus, jij hebt zes jaar geleden samen met je moeder over je autisme getuigd in Humo...

TITUS (onderbreekt) «Bepaalt autisme je persoonlijkheid, of ben je jezelf als persoon, zonder dat autisme vermeld moet worden? Ik wil dit jaar een nieuwe diagnose laten stellen. Dat kost 800 euro, maar ik wil weten wat mijn gebreken zijn en wat ik eraan kan doen. Ik zou het ook graag op film vastleggen, en daarna kan ik er misschien over praten met andere mensen die autisme hebben.

»Het is makkelijk om iemand in een categorie te steken. Daar heb ik het heel moeilijk mee: dat mensen me bestempelen als 'iemand met'.»

HUMO Heb je er spijt van dat je er destijds interviews over hebt gegeven?

TITUS «Mijn moeder en ik waren uitgenodigd in 'Café Corsari', en ik heb er spijt van dat ik het thema toen niet breder heb behandeld: hoeveel mensen er autistisch zijn en welke moeilijkheden ze ondervinden. Het ging alleen over mij. Achteraf gezien was dat klote.»

CESAR «Maar als jij er uit je eigen ervaring over praat, kunnen anderen zich daarin toch herkennen?»

TITUS «Nee, elke ervaring is anders.»

GILLES «Dat er überhaupt over wordt gesproken, is op zich al goed.»

TITUS «Toch vind ik dat ik het beter had kunnen doen. Eén lichtpuntje: ik heb er een Duvel gekregen.

»Ik wil bij dezen een oproep doen aan alle mensen met autisme om samen met mij opnieuw een diagnose te laten stellen, als een soort project. Iedereen mag meedoen, want misschien weet je niet dat je het hebt. Iedereen autist! (lacht

HUMO Welke moeilijkheden ondervind je?

TITUS «Ik heb problemen met mijn motoriek en met spreken. Hoe moet je articuleren en emoties in je woorden leggen? Wat is boos, wat is verdrietig, wat is blij, wat is bang?»

HUMO Kun je die emoties beter kwijt in je drumwerk?

TITUS «Ik kan dat overal in kwijt. Ik zou ze ook kwijt kunnen door op iemands gezicht te slaan, maar dat mag dan weer niet.»

HUMO Wat verwacht je of hoop je van de nieuwe diagnose?

TITUS «Iets anders. Ik was destijds 3 jaar, nu ben ik 24. Zou autisme kunnen verdwijnen als je allerlei oefeningen doet?»

CESAR «Maar zou je dan nog Titus zijn? Je bent net Titus omdat je dat hebt.»

TITUS «Maar in 21 jaar verandert je persoonlijkheid toch? Op mijn 3de was die diagnose zogezegd een feit, maar wat kun je daarmee? Je hebt nog geen zelfbewustzijn als je 3 jaar bent.»

HUMO Je vindt het lastig dat je toen al die stempel hebt gekregen?

TITUS «Ja. Nu, ik weet zeker dat de diagnose nog dezelfde zal zijn.»

HUMO Is het voor jullie lastig, Cesar en Gilles?

CESAR «Titus is Titus en we kennen hem al ons hele leven. Wij beschouwen hem ook niet als 'onze broer met autisme'. We houden rekening met hem als persoon, niet met zijn autisme.»

HUMO Jullie moeder heeft vijf kinderen deels in haar eentje opgevoed. Hebben jullie daar bewondering voor, of hebben jullie er nooit bij stilgestaan?

GILLES «We staan daar wel bij stil, hoor.»

CESAR «Titus en ik hebben dezelfde vader, en hij heeft bij ons gewoond tot we...»

TITUS (onderbreekt) «Ik was 11, ik weet het nog zeer goed.»

CESAR «Dan was ik 9. We waren dus niet de hele tijd alleen.»

GILLES «We hebben daar veel respect voor, want het is niet makkelijk. Mijn oudere broer (Arend Pinoy, red.) en zus (Lotte Pinoy, red.) waren het huis al uit - ik ben twaalf jaar jonger dan Arend, dat is een andere generatie. Maar we zien hen vaak en we hebben een goede band met hen.

»Ik heb een andere vader dan Titus en Cesar, en ik ben hem altijd blijven zien.»

CESAR «Anders dan Arend en Lotje hebben wij wel altijd een vader gehad, ook al was hij er in onze tienerjaren niet op een conventionele manier. (Toont de hoes van 'Forevergem') De man rechts, die helemaal onder het schuim zit, is Arend. (Wijst naar de vrouw links) En dat is Delfine (Bafort, red.), zijn lief.»

HUMO Rol je vanzelf de kunstwereld in als je in een artistiek nest bent opgegroeid?

CESAR «Net zoals een bakkerszoon vaak in de sporen van zijn ouders treedt, zeker?»

GILLES «We werden van kleins af aan overal bij betrokken. In de weekends gingen we vaak mee naar het theater, omdat onze moeder niet altijd een oppas vond als ze moest spelen. En we vonden het tof om daar in de loges rond te hangen en achteraf mee op café te gaan, en te luisteren naar de passionele verhalen en gesprekken. Dat heeft op mij als kind wel indruk gemaakt.»

CESAR «Maar we zijn de eersten van het hele gezin die met muziek bezig zijn, en niet met theater of film. Mijn vader (Koen De Sutter, red.) is een acteur, Arend danst en acteert, Lotje is een actrice.»

GILLES «Maar onze moeder heeft wel vaak live met muzikanten samengewerkt: Roland, Pieter-Jan De Smet, Geoffrey Burton, de producer van onze plaat... We gingen vaak mee naar de feesten bij Pieter-Jan, en daar hebben we Geoffrey leren kennen.

»Twaalf jaar geleden heb ik samen met mijn moeder de voorstelling 'Soeur Sourire' gespeeld, waarvoor Mirko Banovic muziek heeft geschreven. Dat was midden in mijn puberteit: het kan niet anders dan dat het me heeft beïnvloed. Ik twijfelde toen of ik jazzpiano zou volgen, en dat heb ik uiteindelijk ook gestudeerd aan het conservatorium.»

HUMO Welk beroep zouden jullie willen uitoefenen als het niet lukt als muzikant?

GILLES «Wietboer. Ik zou dat goed kunnen.»

TITUS «Er zijn zoveel leuke dingen! (Denkt na) Opvoeder.»

CESAR «Jij, opvoeder?»

GILLES «Shiiiit.»

TITUS (lacht) «Af en toe eens een pedagogische tik! Of iets met afbraakwerken: met een sloophamer een muur inslaan. Tuinonderhoud. Poetsman. Chill werk.»

CESAR «Sauna-uitbater! We gaan vaak naar Aqua Azul in Gent: megazalig. Je kunt op het gemak een praatje maken met de klanten en vóór de openingsuren kun je nog snel even zelf in de sauna gaan zitten.»

HUMO En wat mogen we jullie toewensen met Peenoise?

CESAR «Als ik mag dromen: dat we overal ter wereld op wijze plekken mogen spelen. En dat we overal een publiek hebben dat onze muziek waardevol vindt.»

TITUS «En eens in het Sportpaleis kunnen staan.»

HUMO Heren, bedankt voor het gesprek!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234