null Beeld Jeroen Los / Humo
Beeld Jeroen Los / Humo

ColumnSpinal Serge

Een opblaas-Tony Blair die president George Bush pijpte: stagedesign moet over the top zijn

Serge Simonart

Onlangs stuitte ik op een tekeningetje dat ik maakte toen ik 15 was. De show van Alice Cooper, die optrad met een elektrische stoel, een guillotine, een cycloop, reusachtige spinnen en een galg, had indruk gemaakt. Ik vroeg me af: hoe zou ik zelf een show openen?

Ik zou op een gigantisch leeg podium op één gitaar een spot richten. Een gitaarsolo zou weerklinken, ook al raakte niemand de gitaar op het podium aan. Pas toen een spot op het publiek werd gericht, bleek dat ik daar, in vak 7 op rij 3 van het tweede balkon, mijn solo speelde. Maar ik stond ook in vak 8, rij 12… En ook in vak 1, rij 6… En ik vloog ook solerend boven de hoofden van de fans in het middenvak… Zes, zeven, twaalf Serges soleerden, en niemand wist wie de echte was… Eén voor één ontploften die Serges of losten ze à la Houdini op in het niets, tot enkel de echte overbleef.

Bijna een halve eeuw later is stagedesign een vak, bij sommige shows is het budget voor decor en special effects groter dan dat voor de klank. David Gilmour zei me eens: ‘Een artiest die niet de duurste, allerbeste zaalmixer inhuurt, is achterlijk.’ Toch verdienen ontwerpers zoals Es Devlin miljoenen.

Voor stagesets is de richtlijn vaak: ‘OTT’, over the top, extravagant, overladen, pompeus. Niet zozeer de fan maar wel de concurrentie dient overtroefd te worden. Bedrijfsspionage is in de popmuziek een fel onderschat gegeven. Als Mick Jagger of Elton John naar de show van Madonna gaat kijken, of Kanye West naar die van Rammstein, wees er dan maar zeker van dat ze nog die nacht hun stagedesigner ter verantwoording roepen: ‘Ik wil dat ook, maar groter!’ of ‘Waarom had ik die vlammenwerpers niet eerst?!’

Spinal Tap had een maquette van Stonehenge, Pink Floyd had een vliegend varken en een heus indoorvliegtuig, U2 had een gigantische citroen, Paul McCartney huurde Cirque du Soleil in, The Rolling Stones hadden een opblaasdildo van acht meter en een Ruby Tuesday van 20 meter hoog, George Michael toonde een opblaas-Tony Blair die president George Bush pijpte. Take That had een reusachtige robot en een olifant, en als hij niet was gestorven vlak voor de première van zijn ultieme show, zou Michael Jackson zijn verschenen met zés olifanten. Wie biedt meer?

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234