null Beeld Universal
Beeld Universal

CD★★★☆☆

Elk nummer op ‘Give Me the Future’ van Bastille refereert naar een bekender, veelal beter nummer

Tom Raes

Veel van mijn voorbije bedenkingen over Bastille, besef ik achteromkijkend, vallen simpelweg toe te schrijven aan overmatige blootstelling. Nog altijd kan ik geen dozijn eieren aan een winkelkar toevertrouwen of ik krijg halfweg de etappe ingang-kassa wel íéts van hen voor de kiezen. Meestal ter hoogte van de droge voeding. Dat debuut ‘Bad Blood’ uit 2013 enkele popliedjes telde die bestand waren tegen de lange omvaart: daar is, ook achteromkijkend, geen ontkennen aan.

Bastille Beeld SarahLouiseBennett
BastilleBeeld SarahLouiseBennett

Maar een overdosis is niet vanzelf zaligmakend. Zo heb ik over meerdere platen heen gezocht naar iets van inhoud bij het Londense viertal, dat liever munt slaat uit vaagheden. ‘Give Me the Future’ zou, inderdaad, over ‘de toekomst’ gaan, maar net naar het precieze toekomstbeeld van frontman Dan Smith heb ik na beluistering het raden. Hij ziet het sombertjes in, denk ik. En toch klinkt hij alsof hij niet kan wachten om straks in de metaverse digitaal aan te schuiven voor de digitale po. Concreet wordt Smith uitsluitend in de verwijzingen naar popcultuur die je ook nu weer om de oren fluiten: vrijwel elk nummer herinnert aan een bekender, veelal beter nummer. Films en series bekijkt Dan ook.

‘Shut off the Lights’ wenkt naar ‘Graceland’ van Paul Simon, gelukkig louter zijdelings, maar is voorts vooral Bastille, muzikaal en thematisch: er wordt gedanst, ondanks de omstandigheden. Een zeldzaamheid, want als geheel klinkt ‘Give Me the Future’ exotischer. Terwijl Bastille op ‘Doom Days’ (2019) al hun eieren al in het mandje van de goede synth stopten, wijken ze met ‘Give me the Future’ nog verder af van de succesformule van weleer. Zelfs Smiths stem ontsnapt niet langer aan de processor: gedurfd, want net die strot schonk Bastille-songs altijd een handvat. ‘Distorted Light Beam’ had zomaar van Dua Lipa kunnen zijn, en mikt, liever dan op de toekomst, onbeschaamd op nú. Gekke gewaarwording: na jaren waarin elke Jan Lul en zijn bassist op een trommel stonden te hengsten in navolging van Bastille, loopt Dan Smith voor het eerst zelf achter de feiten aan.

Valt ook op: de beknoptheid. Maar één nummer overschrijdt de spilindex van drieënhalve minuut: ‘Give Me the Future’, wellicht daarom het titelnummer - of Smith moest echt wel trots zijn op hoe hij daarin ‘In the Air Tonight’ van Phil Collins recycleert. Ook The Police zou erin zitten, las ik. Hoe, dat hoor ik niet. De vraag is natuurlijk of iemand zit te wachten op muziek die zowel de zakken van Phil Collins als die van The Police rolt. Om zelf eens een filmklassieker te plunderen: ‘They were so preoccupied with whether they could, they didn’t stop to think if they should.’ Bij Bastille weten ze wel waar die vandaan komt.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234