ELTON JOHN Beeld GREGG KEMP
ELTON JOHNBeeld GREGG KEMP

'The Lockdown Sessions'

Elton John en zijn coronavrienden: ‘Ik wil beledigd worden, op een opwindende manier’

Eerst verpestte corona het feestje, daarna dwong een pijnlijke heup Elton John om het Europese luik van zijn ‘Farewell Yellow Brick Road’-tournee uit te stellen. De fans kunnen zich troosten met ‘The Lockdown Sessions’, een rist samenwerkingen van Zijne Glitterhoogheid met jong talent en ervaren rotten: ‘Ik mag dan 74 jaar zijn, ik leer nog steeds bij.’

Elton John was de eerste popartiest die bewees dat een zittende pianist toch een charismatische frontman kan zijn, en de lijst van popsterren die meer hits scoorden dan hij, is kort. Wie zoals ik de laatste jaren thuis geen platen van Elton John meer speelde en niet naar radio Nostalgie luistert, dacht tijdens zijn nu al twee jaar aanslepende ‘Farewell Tour’ vaak onwillekeurig: o ja, da’s waar, da’s ook al van hem.

In Antwerpen hield hij twee jaar geleden een lange speech over aids en minderheden en het stigma, en hoe kotsbeu hij de Brexit wel was: ‘Ik ben een Europeaan, géén kolonialistische, imperialistische Engelsman!’ Waarop vijf minuten lang beelden van Elton de filantroop volgden. En Elton de society queen: Elton met Mandela, Elton met prins Harry, Elton met Lady Di, Elton met Obama, Elton met Bart Simpson… Hij verwees ook naar zijn cocaïnejaren, toen hij tijdens een optreden in de openlucht zijn manager opdroeg ‘de wind wat zachter te draaien’.

Er zijn artiesten die beroemd worden als zichzelf en anderen, zoals Lady Gaga of David Bowie, die beroemd worden onder een artiestennaam. Reginald Dwight was ook op een andere manier revolutionair en emancipatoir. Hij bewees dat zelfs een timide, labiele, bebrilde, kalende semidwerg kan uitgroeien tot een superster – weliswaar met hoogten en laagten: zie de cocaïne, de zelfmoordpogingen, de koopverslaving, uit diverse kasten komen (en er weer in gaan, want Elton was vijf minuten lang getrouwd met een soort vrouw), de brillen (Dame Edna in het kwadraat), het kunsthaar (geweven en geverfd), de stunts, de podiumoutfits (waaronder een eendenkostuum), de decadente feesten (waaronder een recreatie van een 16de-eeuws bal in Versailles, compleet met Elton als Zonnekoning, met een pruik van een meter hoog), de publieke koude oorlog met zijn moeder, de woedeaanvallen (vandaar zijn bijnaam Tantrum Queen)…

Toen een Amerikaanse presentator opmerkte dat Cher op afscheidstournee is sinds 1999, sneerde Elton kurkdroog: ‘Vóór Christus.’ En toen Eltons ‘boezemvijand’ Rod Stewart boven de zaal waar hij zou optreden een gigantische ballon met zijn naam en kop erop liet zweven, sneed Elton diezelfde nacht nog de kabels los. Hij maakte Madonna met de grond gelijk toen ze werd betrapt op playbacken (‘Wie zulke dure ticketprijzen aanrekent maar niet live zingt, moet gefusilleerd worden’). Hij gooide zelfs appelsienen naar het hoofd van Bob Dylan toen die tijdens een gezelschapsspel op een feest ‘niet competitief genoeg’ was naar Eltons zin. Maar Elton was ook een nobele dwingeland: hij dwong Robbie Williams om zich te laten opnemen in een afkickkliniek. En hij schold paparazzi uit voor ‘vieze vuile varkens’.

Het was, ook los van de muziek, een vol, grillig, kitscherig bestaan, productief en contraproductief, vaak tegelijk. Dit detail zegt alles: Elton heeft geen gsm, ‘want dan kunnen ze me niet hacken en de gore porno die ik bekijk, niet tot bij mij traceren’. En toen was er ‘Rocket Man’, de film waarin Eltons over the top-carrière werd vereeuwigd. Maar het kerstfilmpje dat hij voor het Britse grootwarenhuis John Lewis maakte (voer ‘John Lewis Christmas Ads’ in op YouTube), is veel mooier, echter en symbolischer.

HET SANTANA-SYSTEEM

Op ‘The Lockdown Sessions’ klinkt de 74-jarige Elton als een goed bij stem zijnde robot van pakweg 27 jaar. Aan alles is hier 21ste-eeuws gesleuteld, ook aan de stem. Het is een plaat volgens het Santana-systeem: als eerste maakte die als Oudere Jongere een plaat featuring ongeveer al wie op dat moment jong, hip en trending was, om middels die sluwe kruisbestuiving zijn publiek te verjongen. Het werkte: Santana scoorde zo zijn eerste en enige hits sinds 1975.

Elton John heeft in de muziekindustrie de reputatie dat hij zelfs de obscuurste piepjonge popartiest uit een dorp in Mongolië kan hypen. Ook in zijn radioprogramma bij Apple leek hij vastberaden om aan te tonen dat hij de vinger aan de pols houdt. En dus draven hier alle usual suspects op, van Lady Gaga en Dua Lipa en Miley Cyrus tot Brandi, Young Thug en Nicki Minaj. Vaak in de onderhand clichématige featuring-stijl: de ster zingt een 20ste-eeuwse strofe, waarna een artiest die zijn kleinkind kon zijn een eindje rapt, freestylet of 21ste-eeuws zingt.

Maar ook de oudere garde is present met Stevie Wonder, Eddie Vedder, Stevie Nicks en, of all people, de countryster Glen Campbell, die al vier jaar dood is. Het klinkt allemaal vakkundig, maar ook erg berekend. En geen van deze tracks kan tippen aan Eltons (en, laten we hem vooral niet vergeten, Bernie Taupins) klassiekers. Op de hoes van de lockdownplaat poseert Elton natuurlijk met een gepersonaliseerd mondkapje.

Via Zoom gaf de flamboyante kitschpaus ons een inzicht in zijn bezigheden tijdens de diverse lockdowns.

ELTON JOHN «Ik ben aan deze plaat begonnen in maart 2020, door in Los Angeles te jammen met Charlie Puth, die vier deuren verderop in mijn straat bleek te wonen. Die week ging ik uit eten met Dua Lipa, en daar kwam een track van. Toen verzeilde ik in dingetjes met Miley Cyrus en Metallica en Damon Albarn. Ik wilde ook iets doen voor ‘It’s a Sin’, omdat ik die serie over een vriendenkring in Londen tijdens de aidsepidemie in de jaren 80 zo goed vond. Vervolgens belde ik enkele vrienden op en toen had ik plots iets wat op een plaat leek.

»Ik word nog altijd wild van nieuw jong talent: Mabel, de dochter van Neneh Cherry, Surfaces, Billie Eilish, Jimmie Allen, Lil Nas X, Tycho Jones, SG Lewis… O, en Jake Wesley Rogers, dat wordt een superster! Arlo Parks, St. Vincent... Er is nooit zoveel gay talent geweest, en niet bang zijn, we doen je geen kwaad (lacht). Ik vind het belangrijk om jonge artiesten mijn steun te betuigen. Want toen ik indertijd voor het eerst naar Amerika kwam, werd ik daar heel gastvrij ontvangen door Leon Russell, Brian Wilson, Neil Diamond, George Harrison en The Band

HUMO Hoe maak je een song met iemand die al jaren dood is?

ELTON JOHN «Ik bewonderde Glen Campbell. Vergeet niet dat hij behalve een countryicoon ook lid is geweest van de Wrecking Crew, misschien wel de meest legendarische groep sessiemuzikanten aller tijden. ‘I’m Not Gonna Miss You’ is zijn laatste song, en één van zijn beste. Hij gaat over alzheimer en geheugenverlies, zo erg dat je je geliefden niet meer herkent.

»Ik was ook sessiemuzikant vóór ik Elton werd. Een halve eeuw geleden zat ik met Glen in de studio toen ik piano speelde op ‘He Ain’t Heavy, He’s My Brother’ van The Hollies, en nu zat ik weer in die studio voor deze track. Ik mag niet klagen, ik heb al met de grootsten gezongen: Bob Dylan, George Harrison, John Lennon, Ray Charles, Tom Jones, Aretha FranklinEddie Vedder en Stevie Nicks stonden ook al lang op mijn bucketlist. It’s a thrill.

»Maar ik voel me niet te goed om nog sessiemuzikant te zijn op de platen van jonge artiesten. Soms ben ik te Elton John-ish: dan speel ik te véél en fluiten ze me beleefd terug: ‘Euh, dit is wel mijn plaat, Elton.’ (lacht) Soms zijn mijn partners te Elton John-ish: SG Lewis maakte eerst een track die zo op één van mijn vorige platen kon staan. Ik wilde meer elektronica, meer wat hij doet. Ik denk dat hij eerst bang was om mij te beledigen, zo van: ‘Ik wil opa niet choqueren met wat wij, jongeren, tegenwoordig doen.’ Maar ik wílde beledigd worden, op een opwindende manier! Ik was nog het meest onder de indruk van Young Thug: die kwam binnen en begon meteen op topniveau te freestylen alsof het niks was. I was blown away. En Morgan! Zij is 21: toen ik zo oud was, kocht ik middeleeuwse 78 toerenplaten en peuterde ik in m’n neus! Hoe dan ook: ik mag dan 74 jaar zijn, ik leer nog steeds bij, dankzij hen.»

‘The Lockdown Sessions’ is uit bij EMI Universal.


bij EMI Universal. Beeld rv
bij EMI Universal.Beeld rv

Beluister ook onze playlist ‘Humo luistert’:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234