null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

DemoverslagHumo's Rock Rally 2022

‘Erg genoten van je foto in lingerie, Claudia, maar toch: helaas.’ Dit waren de opvallendste inzendingen voor Humo’s Rock Rally 2022!

Niet minder dan 683 onversaagden van geest dachten kans te maken Humo’s Rock Rally 2022 te winnen, honderd van hen zijn dra welkom op de preselecties. Hun namen maakten we vorige week al bekend op onze website, maar hoe we tot die selectie gekomen zijn en welke gevolgen dat had voor lichaam en geest, vertellen we u hier en nu. James, het demoverslag graag!

Klaus Harmony

Laten we beginnen met een aantal algemene tendenzen. Rock-’n-roll is van oudsher een gevaarlijke sport, maar als een pandemie eerst samenhokken lange tijd verbiedt en vervolgens repeteren enkel mogelijk maakt met gevaar voor eigen leven en dat van je naasten, kan dat niet anders dan de zaken grondig aan banden leggen. Aantal inschrijvingen dit jaar: 683, zo’n 150 minder dan het gemiddelde van de laatste edities. Wie er solo aan wilde beginnen, dacht: waarom eigenlijk? Er zijn toch geen optredens. En ook nieuwe groepjes ontstonden slechts bij hoge noodzaak – wat het niveau van die groepjes dan wel weer hoorbaar ten goede kwam. Dat kan niet gezegd worden van de hordes veertigers en vijftigers die thuis in lockdown zaten en ineens hun gitaar van weleer weer in de mot kregen. Wat is er mis met wandelen, heren en dames? 683 dus. Om te doorploeteren zijn dat er, geloof ons, mentaal nog steeds een paar duizend.

Los van corona – of misschien toch ook weer niet – stellen we vast dat ‘winter’ een populair woord is, in songtitels, groepsnamen en lyrics, dat Frans als zangtaal erg in zwang is onder Vlamingen, dat er in ons land de afgelopen twee jaar nergens zoveel muziek werd gefabriceerd als in Alken, en dat ook de Landers van deze wereld stilaan 40 aan het worden zijn.

Op de afdeling Invloeden, waar wij vragen er droogweg vijf te vermelden, duiken na lange afwezigheid opnieuw opvallend vaak de namen op van Massive Attack en… De Kreuners. Het is ook de eerste keer dat de vorige winnaar, Meskerem Mees, zeer geregeld als invloed wordt aangehaald. Phoebe Bridgers is alomtegenwoordig, evenals James Blake. Die laatste nagenoeg overal en altijd, zelfs als wat er gemaakt wordt in de verste verte niks met James Blake te maken heeft. Eén keer gelezen: ‘Invloeden: Motörhead, Pantera, Anthrax, Slayer, James Blake’. Omdat hoop doet leven en the future yours is, blijkt naast de gebruikelijke indie, hiphop, funk, classic rock, black, death, thrash en andere metal, ook postcorona een genre te zijn geworden.

Witte vlekken

Over naar de foto. Na jarenlang hameren op het feit dat u echt niet naar een spoorweg moet voor de groepsfoto, zal 2022 de geschiedenis ingaan als de editie waar er voor het eerst in de demoselectie van de NMBS geen spoor was. En welja, dat wij daar nu een beetje spijt van hebben.

Opvallend veel groepen en artiesten willen zich niet tonen (de kappers zijn lang dicht geweest, nietwaar) en kiezen gepast voor een iconische illustratie uit vervlogen analoge jaren: het testbeeld. Voor wie het niet heeft meegemaakt: dat beeld verscheen op uw scherm als er iets mis was.

Het is u volkomen vergeven dat u het afgelopen jaar weinig buiten bent geweest en bijgevolg geen mooi kleurtje hebt gepakt, maar trekt u dan volgende keer alstublieft een lánge broek aan als u op de foto gaat? De witte vlekken voor onze ogen zijn bijna weg.

De genaamde Claudia probeerde dan weer haar kansen te verhogen door in lingerie op de foto te gaan. Erg van genoten, Claudia, maar toch: helaas.

Stijn Claes – hij handelt naar eigen zeggen in ‘dansbare muziek met een boodschap’ – ging nog een stapje verder en serveerde ons via zijn pagina op vi.be drie clips waarin schaarsgekleed vrouwelijk wild kwistig mocht opdraven en die qua regie het midden hielden tussen een aflevering van ‘Jiskefet’ en ‘De PinUp Club’. Vooral die van ‘Vertigo’ – voetballen in bikini, waarom wel niet? – was de moeite, Stijn.

Aan Transport Aerian, een groep opgetrokken uit een Paul, een Stefan, een Umut en een Hamlet: op de groepsfoto haalden we Hamlet er zo uit. Tussen Paul en Stefan was het gokken. En aan Various Suspens, die hun clips respectievelijk in de keuken en de living laten afspelen: als we ook nog even de bad- en de slaapkamers zouden mogen zien, kunnen we een bod uitbrengen.

Groepsnamen? Groepsnamen. Yellow City uit Geel, die we twee jaar geleden net als Easywood Express uit Kalmthout en The Deep Creek Ramblers uit Diepenbeek hadden aangemaand om daarmee te stoppen, bedekt een gebrek aan goede wil of inspiratie met een knipoog: ‘Nog steeds dezelfde kutnaam’. Mochten wij van de hoofdredactie smileys mogen gebruiken, we zouden er hier één overwegen.

Verder gewoontegetrouw een hoop namen die de wenkbrauwen doen fronsen. De Dode Hond in Uw Kelder, Noedels de Band, Freud en de Libidoos, Iet Sanders, SWMPWLKR (Swimpwulker?), Zilse Zatteklap. Wel goed: Winterblind, The Garbage Gang, The Atomic Chiracs, Tien Ton Vuist, VERWILDERD, Theegezin, Wisdumb. Die laatste de naam van een stel 17-jarige punkers met zelfkennis. Veruit de beste vonden wij MANAGEMENT, maar dat bleek bij nader inzien gewoon het management te zijn van ene Yxing Ice, wat dan weer geen artiestennaam is om over naar huis te schrijven. Aan Weeping Willow: willen jullie echt met z’n vijven Weeping Willow heten?

Van het al niet mis genaamde Daidarabotchi vermelden we met plezier ook even de drie volledige songtitels: ‘It’s Bigger Than Change, But Smaller Than Staying the Same’, ‘Alas, We Move the Mountains and We’ll Never Know How’, en – u zit goed? – ‘The Train That Crashed but Nobody Died, Except These Butterflies at a Place Called Marmadouk’. David Lee Roth, waer bestu bleven?

We maken van Daidarabotchi gebruik om naadloos de overgang te maken naar datgene waarmee wij ons – de massa’s briljante songs buiten beschouwing gelaten – het meest hebben geamuseerd: de bio. Die van Daidarabotchi luidt voluit: ‘‘The Celebration of Nothingness’ (2019) plays with philosophical genres like psychoanalysis, existentialism and nihilism, with childhood memories of Japanese ‘Gameboys’ (for boys) and gendercritical theories for lost/unsustainable love in a simulated world (of course, crazy)’. Onder hun groepsnaam zorgen zij gelukkig voor enige verduidelijking: ‘Gigantic colossal creatures so large that as their movements shape the world, they pose as a mountain range when sleeping’. But of course.

Lees eens een boek

Over het algemeen echter lijkt u ons advies van vele jaren om uw bio’s kort te houden eindelijk op te volgen, al blijkt ook dat geen garantie om onzin buiten de deur te houden. Neem deze van Amand’s Dual: ‘Songs die binding hebben met de actualiteit, en onze levensloop. Dit is de drijvende veer op ons water’. Of dit pareltje van Walmok: ‘Teksten die lyrisch postvatten in het esthetisch vermogen van uw denklandschap terwijl de muziek zich wentelt als teefjes op een vrije zondagochtend’. Liever in uw denklandschap dan in dat van ons, denken wij dan. Laele doet het net als Daidarabotchi en vele anderen in het Engels: ‘This person is fragile. Feeling everything deeply. This person fears opinions. And she doubts. But then, when all else seems off, this person hums’. This person likes to talk about herself in the third person, als u het ons vraagt. James Brown deed dat ook. En Johan Museeuw. En Laele, dus.

Voor Catalyst moet u oppassen: ‘Politiek, economie, ecologie?! Niets ontsnapt aan ons kritisch oog!’ Eerlijkheid bij Left Foot Green: ‘Met reeds tweeduizend liveshows onder de gordel nog steeds niet klaar’. Minder daarvan bij Rooftop J: ‘Kwartfinalist Humo’s Rock Rally 2020’. In Humo’s Rock Rally zijn er geen kwartfinales, Rooftop. En waterdichte beknoptheid bij FotskirK: ‘Ik zing originele liedjes en covers terwijl ik gitaar of ukelele speel’.

Jønathan, een ‘17-jarige ket met een gitaar en veel verhalen in zijn hoofd’, vermeldt bij genres: ‘Indie, alternative en motivational rap’. Dat bleek te kloppen. Eén tip: don’t bother with the motivational rap, Jønathan.

De prijs voor de kortste gaat naar Vlerk: ‘Vlerk is wrok’.

Zo, dat was het alweer. Aan al wie vals zingt: leer zingen. Aan al wie geen ritme kan houden: leer drummen. Aan al wie na tien inschrijvingen nog niet één keer geselecteerd raakte: weet u wel hoeveel goede boeken er zijn? Aan alle honderd geselecteerden: als het God en covid belieft, zien wij elkaar vanaf 14 januari. Tot dan!

Alle speeldata van Humo’s Rock Rally vindt u op humo.be/rockrally

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234