Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek Live Beeld Wouter Maeckelberghe
Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek LiveBeeld Wouter Maeckelberghe

ConcertBotaniek Live

Even waren we bang dat de hoogzwangere Charlotte Adigéry live op Botaniek Live zou bevallen

Sylvie Kreusch en Charlotte Adigéry serveerden in de Mechelse Kruidtuin hun eigenwijze kijk op popmuziek. Voor scepsis bleek hoegenaamd geen plaats.

Een ondergaande avondzon ontnam ons zowaar Sylvie Kreusch (***) en haar vierkoppige band. Het podium van Botaniek Live kleeft tegen de verticale as van die zon, waardoor wij en de rest van het publiek met één hand voor de ogen Kreusch’ concert dienden te volgen. Niet ideaal, maar wat zouden we zeuren? Vorige week stonden we op dezelfde plek met de voeten in de zompige modder na een fikse regenbui. Het is altijd wat.

Het chillende volkje in de Kruidtuin liet zich Kreusch’ lichtjes esoterische faux-pop welgevallen, de bips op de picknickbank, soms voorzichtig schuddend met diezelfde derrière. “Leuk dat jullie proberen te dansen op jullie stoel”, zo merkte de zangeres op en ze maakte ons diets dat we écht wel mochten dansen, zij het ter plekke, binnen de bubbel.

Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek Live Beeld Wouter Maeckelberghe
Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek LiveBeeld Wouter Maeckelberghe

Ach, het avondeten was net gezakt, het digestiefje klotste nog na achter de kiezen, de spieren voelden vast stram aan na een weekje apocalyptische regenval. Je zou je publiek voor minder aansporen tot bescheiden zedenloos gedrag, wat Kreusch dan ook deed door van de frontstage haar persoonlijke catwalk te maken.

Benenwerk

Nu gooide Kreusch hoge ogen met haar door Lykke Li-watertjes klotsende torch songs, dan weer met de nieuwe single ‘Let It Burn’, sensueel voortschodderende indiepop à la Bettie Serveert, Elastica en Salad (‘Drink the Elixir’, iemand?). Bij Kreusch hopen we intussen dat elke single radicaal anders dan de vorige klinkt. Ze beschikt in die mate over een karaktervol stemgeluid en dito flair dat ze zich een onsje artistieke grilligheid kan permitteren. We zien Kreusch zichzelf liever spiegelen aan, pakweg, Bowie of Björk dan aan de alternatieve popprinsesjes van het voorbije decennium.

Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek Live Beeld Wouter Maeckelberghe
Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek LiveBeeld Wouter Maeckelberghe

“I’ve got my love / I’ve got my swagger”, zo stelde ze het, kronkelend als Medusa, met zwengelend benenwerk waar het Welshe fenomeen Shakin’ Stevens onwel bij zou zijn geworden. ‘Walk Like An Egyptian’, zeg maar, zij het met een kittige sensualiteit, aangevuurd door een creatieve percussionist die listig door de mazen van de groove laveerde. “Merci”, stiet ze na elke song uit, hees en speels - de jonge France Gall in een vervliedende roes van Gitanes en rode wijn.

Na een korte set schuifelde ze onverwacht weer het podium op. “Jullie hebben veel chance want ik ben een nummer vergeten”, klonk het, “Je kan erop dansen. Dus please? Mag dat? Dat mag, hé? Fuck it.” ‘Flaunt It, Try It’ volgde, een schare heupwiegende fans in zijn kielzog. Volgende keer willen we haar graag na zonsondergang aan het werk zien, in het type slagschaduw waar Kreusch’ enigma het felst ontbolstert. Benieuwd wat ze dán prijsgeeft.

Blieps en bloeps

“Herinneren jullie je de lockdown van vorig jaar nog?” Charlotte Adigéry (****) vroeg het ons met grote ogen, niet gehinderd door een weinig euforie. “Dít is precies waar ik toen over fantaseerde”. Gejuich. Gejoel. Het publiek van de Botaniek dat aan Adigéry’s lippen hing en zich verloor in ‘Bear With Me (And I’ll Stand Bare Before You)’. De verlangens ingelost.

Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek Live Beeld Wouter Maeckelberghe
Sylvie Kreusch, Charlotte Adigery, concert, Botaniek LiveBeeld Wouter Maeckelberghe

Tot aan dat punt was het concert van de hoogzwangere Adigéry kordaat opengebloeid, als een roos in fastmotion. Met haar cape openbaarde de Gentse zich als een drakenkoningin, Stormgeboren, erfgenaam van de IJzeren Troon. Of las u liever een Wonder Woman-vergelijking? “Reappropriate you sexuality / You’ve got the right to femininity”, zong ze in een veld van blieps en bloeps, “Reclaim your womanhood”. Strijdvaardige dochter der postpunkgoden. De energie van het concert zou lichtjes anders dan gewoonlijk zijn, zo waarschuwde ze, “want ik moet een beetje spaarzaam zijn”, een blik op de bolle buik. “Misschien gebeurt het wel vanavond, als jullie meehelpen opwekken?”

Niet dat we prompt begonnen te puffen en te hijgen - geen ademhalingsoefening is ons vreemd - om de zangeres op haar gemak te stellen, maar we hielden haar vanaf dat moment toch argwanend in het oog. Stelt u het zich even voor: een petit Adigéry, geboren op een Mechels podium tussen de beats van kompaan Bolis Pupul? Omringd door een driehonderdtal peters en meters die joelen om een bisnummertje.

null Beeld Wouter Maeckelberghe
Beeld Wouter Maeckelberghe

Puffen maar!

Soit, de baby verroerde geen vin, ook al temperden Adigéry en Pupul hun energie niet. Integendeel. ‘Cursed And Cussed’ knalde als een champagnekurk, ‘High Lights’ ontsproot dan weer wellustig aan een bombardement alsmaar scheller wordende elektronische pulsen. Verderop zong Adigéry met een gelukzalige glimlach over lief, leed en leute, over alledaagse beslommeringen en zelfrespect, over kantelende perspectieven en body positivity.

Een gloednieuw nummer dat het duo nog niet onder de knie had, kwam pas na drie pogingen op gang, met een nonchalant relativerende Adigéry, de slappe lach nabij. Ach, laten we de schuld op de lockdowns steken. De song klonk trouwens prima en verschijnt op haar debuut dat begin 2022 onder ons stervelingen landt.

We kregen nog meer nieuw spul op ons bord: een ironisch dansnummer à la Marie Davidson waarin Adigéry de klefste dooddoeners uit de popgeschiedenis sardonisch aan elkaar reeg. “I was walking down the street when I woke up this morning”, klonk het, “And I said: hey mister dj, I ain’t got no money”. Meta-pop, zowaar. In een ander versgeperst liedekijn verstopte ze geinige plaagstootjes aan de patsers uit de muziekindustrie en smokkelde ze de bedenking “This pregnancy dementia is playing tricks on me”. Nog heel even, Charlotte. Bear with us.

Bij het culthitje ‘Paténipat’ veerden ook de stramste fans recht en een allerlaatste, gloednieuw liedje, “over ontluikende seksualiteit”, deed ons verdorie nog eens aan Peaches denken en stuurde ons dwaas grinnikend de nacht in.

Inademen door de neus en uitblazen door de mond, Charlotte: twee korte pufjes en één lange. Komt ie!

Gezien op Botaniek Live, Mechelen, 17 juli.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234