Faye Webster Beeld Pooneh Ghana
Faye WebsterBeeld Pooneh Ghana

Humo's feminiene fonotheekFaye Webster

‘Faye Webster is altijd eenzaam en alleen geweest. En grappig’

Toen aan het ronde hoofd van Marc Didden (°Hamont, 1949) oren begonnen te groeien, draaiden die algauw graag in de richting van het vrouwelijke stemorgaan. In de zomerweken luistert Marc met liefde naar nieuwe, oude, vertrouwde en onbekende dames. Deze week: Cher.

Wat is het verschil tussen ‘eenzaam’ en ‘alleen’? Daar zouden slimmere mensen dan ik heel dikke boeken over kunnen schrijven. Daar zou een beetje denktank zich de pokkenpleuris aan kunnen peinzen en zouden veel singer-songwriters een heel oeuvre op kunnen bouwen, wat ze trouwens al gretig doen. Iedereen stelt zichzelf voor de schmink- of de scheerspiegel weleens de shakespeareaanse vraag: ‘Ben ik nu eenzaam, of gewoon alleen?’ De 24-jarige Amerikaanse indie-, folk-, country- of whatever-sensatie Faye Webster (volgens het ouderejongerenblad Uncut bijgenaamd The Atlanta Wunderkind) denkt daar niet zo over na. En ze bekent, na wat aandringen, dat ze eigenlijk altijd allebei is geweest. Eenzaam en alleen. En grappig. Vandaar wellicht dat ze haar vierde plaat ‘I Know I’m Funny Haha’ als titel meegaf. Die verscheen eerder dit jaar bij Secretly Canadian. Een hip label, met op de loonlijst artiesten als Major Lazer, The War On Drugs en jonkie Yoko Ono. Haar plaat ‘Faye Webster’, uit 2017, verscheen bij het in hiphop gespecialiseerde Awful Records. Ook dat is grappig. Haha.

Om leven en werk van la Webster enigszins te begrijpen is een kleine aardrijkskundeles aangewezen. Wanneer wij vanuit het oude Europa naar Amerika luisteren, hebben we het, onze etiketteermachine in de aanslag, over de diverse Noord-Amerikaanse muziekjes die vaak heel anders klinken in New York dan in Los Angeles, anders in Chicago dan in New Orleans, anders in Nashville dan in Philadelphia. En dan heb je nog het wat onderschatte Georgia, de Peach State, waar in de bars en clubs van Atlanta, Macon, Augusta en Athens een uit zon en zand opgetrokken breedvoerige muziekstijl ontstond die ons zowel Otis Redding als James Brown opbracht, The Allman Brothers Band als R.E.M., om de bijna stripverhaalachtige newwavegroep The B-52’s niet te vergeten. Net als die laatste band komt het onderwerp van dit opstel, Faye Webster, uit Athens, Georgia. Geen detail als je er de popgeschiedenisboeken op naleest, die er graag op wijzen dat de hoofdstad Atlanta en de southern rock-burcht Macon weliswaar hun belang hebben, maar dat het ware muzikale hart van de perzikstaat in Athens klopt. Dat is volgens insiders al meer dan honderd jaar zo, en dat heeft onder andere te maken met de University of Georgia. Die heeft generatie na generatie briljante wetenschappers op haar geweten, van wie de meesten ook melomanen bleken te zijn. Athens is, zeggen ze daar, the Liverpool of the South. Niets moet, alles mag.

De muziek van Faye Webster past perfect in zo’n smeltkroestheorie. Wat ze schrijft, zijn gewoon mooie, eerder eenvoudige liedjes. Met clevere teksten, dat wel, en een zuinige scheut humor als het te serieus wordt. De ene keer gedragen door rollende drums, de andere keer iets te royaal overgoten met snaararrangementen, waarin violen en cello’s om een plaats vechten die misschien beter onbezet was gebleven. Het lekkerste instrument op ‘I Know I’m Funny Haha’ is ongetwijfeld de pedalsteelgitaar, waaruit virtuoos Matt ‘Pistol’ Stoessel alle glissandi en vibrati tovert die de frêle muziek van Webster nodig heeft. Zo zuiders als wat, maar ook helemaal van de hele wereld. De zangeres Faye is ook een gerespecteerde fotografe. Ze kan naar het leven kijken, en een kader kiezen waarbinnen wij mee mogen kijken. In zo’n langoureuze, slepende song als ‘A Dream with a Baseball Player’ hoor je zowel een schuchter meisje over haar verliefdheid vertellen, als de volwassen vrouw die commentaar levert op de sentimentele rollercoaster die ons allemaal, altijd en overal kan overkomen. Faye Webster mag blijven.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234