CD★★★½☆

Glints - Choirboy

'Choirboy' is een debuut. Er gingen twee ep's ('Glints' en 'Burgundy') aan vooraf, maar die vielen redelijk makkelijk te negeren. Hetzelfde kon in 2018 niet gezegd worden van big bang 'Bugatti'. Topsingle, slijpschijf en feestplaat extraordinair in één. Grime in de botsautoremix. Aan drie minuten en dertig seconden genoeg om met vijf deuren, een vliegenraam en nog wat losse klinken tegelijk in huis te vallen.

Veel later (hij heeft wel zijn tijd genomen) kwam dan de single 'Gold Veins', en dáárna 'Lemonade Money' en 'Fear'. Dat is respectievelijk spaghettirap met een tot bijzonder vals meezingen aanzettende melodie; een slimme bastaard van M.I.A. en Skepta; en een frenetieke dreigbrief over de angststoornissen en -aanvallen die hem al sinds zijn 14de de daver op het lijf jagen. Weer drie keer raak, en ze staan hier allemaal op 'Choirboy'. Op de rest van de plaat is het eerst wennen aan de variatie, om daarna te besluiten dat alles toch mooi in balans is.

Pak 'm beet vijf jaar geleden was Vlaanderen braakliggend terrein in hiphopland. Maar zelfs nu het genre wél overal is, en de nieuwe talenten ons elke maand per familieverpakking in de oren worden gestapeld, staat Glints nog altijd redelijk alleen. Omdat de meeste andere vaderlandse rap op Amerikaanse, Franse of Hof van Commerciaanse leest geschoeid is, en Antwerpenaar Glints zijn mostaard in de Engelse Lidl gaat halen. Hij is de Slowthai van de Schelde, de Stormzy van 't stad.

Met Zwangere Guy heeft Glints wel gemeen dat ook hij het liefst over 1) zichzelf en de helaasheid van zijn bestaan of 2) de banaliteiten van het leven in 2020 zingt en rapt. Maar hij doet het minder expliciet en dus met meer dichterlijke vrijheid. Als het snel en scheef gaat, moet ik aan Dizzee Rascal denken.

In openingstrack 'HTTP404', het geweldige 'Minimum Wage' en de titeltrack laat hij de halve zot in zich het ongebreidelst van de ketting. In 'Young Wolverine' (dat hier rijmt op 'the saddest motherfucker on the movie screen') lonkt hij voor de verandering wél duidelijk naar Amerikaanse voorbeelden. 'Family Tree', een samenwerking met Martha Da'ro, raakt ons minder. Maar de tekst is goed: over jezelf fysiek én karaktergewijs herkennen in de grootste kloothommel van de familie (in casu: zijn grootvader). In 'Good Guy' komt zijn innerlijke zeepsmoel piepen.

Glints is Jan Maarschalk Lemmens, de neusvreter met het potloodsnorretje die de voorbije jaren twintig bochten moest nemen om uit te komen waar hij nu staat. Maar Glints is ook een beetje Yello Staelens: kornuit, trawant, amice, huisgenoot en beat-brother-in-arms. Hij debuteert binnenkort zelf, als Yong Yello, en is tot het tegendeel bewezen wordt niet bloedverwant aan Lorenzo. Glints heeft de flow, de woordenschat, de crew en het juiste aantal vijzen te kort. Was hij Amerikaan, hij zat nu al aan de dure drugs en de duurdere wijven. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234