CD★★★★☆

Halsey - Manic

Electro-angst: het is een genre aan het worden. Vooral beoefend door jonge vrouwen, geïnspireerd door het succes van Taylor Swift en Miley Cyrus, maar straffer, origineler, donkerder. Jongedames à la Billie Eilish en Lana Del Rey, die ondanks hun megasuccessen tegen megadepressies lijken aan te schuren, leiden de manische dans. En allemaal vegan, gelukkig. Populair op TikTok, bijvoorbeeld, waar ze als voorbeeld dienen voor zovele 15-jarigen op zoek naar een persoonlijkheid via de imitatie van pophelden met een hoek af.

Halsey heet eigenlijk Ashley Nicolette Frangipane. Het is mij een raadsel waarom ze die sprookjesachtige naam heeft ingeruild voor de naam van een anonieme halte van de New Yorkse underground in Brooklyn. Haar moeder is veiligheidsagent, haar vader verkoopt auto’s: echt rock-’n-roll was haar jeugd niet. Op haar 17de bleek dat ze niet alleen populair, maar ook bipolair was. ‘I spent my whole adolescence medicated,’ zei ze daarover. Ze heeft zeventien tatoeages. Toen ze 14 was, had ze al 45.000 fans op MySpace, en ze werd in één klap redelijk wereldberoemd toen haar eerste song, ‘Ghost’, viraal de wereld rondging. Sindsdien is ze onvermijdelijk op alle radio’s en concertzalen en in talloze meisjeskamers.

Misschien zijn Halsey en co. nog het meest geïnspireerd door de zeer onderschatte Pink: onafhankelijke grote bek zonder vrees, open als een boek van Griet Op de Beeck. Er zijn slechtere voorbeelden. Eilish en Halsey zijn de nieuwe activisten: ze zingen niet alleen, maar ze hebben over veel thema’s een duidelijke mening. Verdedigers van vrouwenrechten, spreekbuizen voor de lgbtq-gemeenschap en voor wie mentale problemen heeft: het siert hen zeer. En wat u er ook van denkt: gigantisch succes is hun deel.

Halsey is op haar 26ste een wereldster, met 23 miljard streams, 9 miljoen verkochte platen, filmrollen, tournees over de hele planeet. Influencing the shit all over the place. En dat na amper drie plaatjes. ‘Manic’ zal haar helemaal interstellair lanceren, al klinkt de plaat als een – zij het smakelijk – soepje: vele invloeden, vele genres, veel te zeggen. ‘I’m just a fucked up little girl / Looking for my own piece of mind / Don’t assign me yours’: de quote uit ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’ die ze sampelt, vat loepzuiver samen wat ze in de vele betoverende, bijna naakte songs wil doen.

Bijna naakt is zij ook zelf, voor wie gevoelig is voor visuele prikkels, in de clip voor ‘You Should Be Sad’: gezeten op een paard bedekt heur lange paardenstaart nog net tal van secundaire geslachtskenmerken. En op ‘Alanis Interlude’ doet de Canadese furie Alanis Morissette mee: dat zal ook geen toeval zijn. Soort zoekt soort, met goed gevolg.

Muziek als therapie: hopelijk veranderen vele ongelukkige jongeren die hun polsen willen oversnijden, van mening bij het luisteren naar ‘Manic’. En anders moeten ze zeker naar de Lotto Arena, waar Halsey op 5 maart haar manische en betoverende zelf zal zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234