EvermoreBeeld Taylor Swift

CD★★★★½

Heeft Taylor Swift met ‘Evermore’ op de valreep het muziekjaar gewonnen?

In een jaar waarin artiesten radeloos livestreams opzetten en albumreleases uitstellen, komt Taylor Swift met niet één maar twéé prachtige luisterplaten die niet gauw vergeten zullen worden: ‘Folklore’ verscheen deze zomer en ‘Evermore’ tijdens deze laatste dagen van 2020. Zou het kunnen? Heeft Tay Tay op de valreep het muziekjaar gewonnen?

Wij bij de TTT-redactie nemen muziek recenseren serieus. Een plaat moet z’n sterren verdienen, maar wij moeten ook de moeite doen om naar de schatten te gráven. Waar wij echter moeilijker rekening mee kunnen houden, is hoezeer een plaat over maanden tot jaren heen kan groeien. Ik bedeelde Taylor Swifts indiefolkplaat ‘Folklore’, gemaakt met leden van The National en Bon Iver, een prima score van 3,5 sterren. De recensie kwam met een shoutout naar de wereldsong ‘The Last Great American Dynasty’ en de kritiek dat de plaat meer dynamiek kon gebruiken.

Maar hoe meer de herfst zijn intrede deed, met z’n verkleurde blaadjes en korte dagen, hoe meer ‘Folklore’ zich als een trouwe kompaan bewees: een luisterend oor, een hartverwarmende collectie kleine liedjes die van een kil huis een gezellig nest maken. Jullie waren óók mee en stemden ‘Exile’, Swifts duet met Bon Iver, op één in ‘De afrekening’. ‘Folklore’ was een wonderlijk gegeven in een jaar vol teleurstellingen.

Taylor Swift kondigde donderdag 10 december uit het niets de komst van de zusterplaat ‘Evermore’ aan, gemaakt in dezelfde omstandigheden en met hetzelfde groepje indietalenten als ‘Folklore’. ‘We konden gewoon niet stoppen met songs schrijven,’ zo verklaarde de popster de onwaarschijnlijke keuze om slechts vijf maanden na de voorganger nóg een plaat uit te brengen. Tay Tay heeft niet eens gewacht op de uitslag van de Grammy’s, waar ze met ‘Folklore’ kans maakt op zes beeldjes.

‘Evermore’ is echter geen haastig bij elkaar geflanste verzameling demo’s, kliekjes of B-kantjes. De plaat doet niet voor ‘Folklore’ onder in naturel en schoonheid. De banjo’s – denk eerder Sufjan Stevens dan Mumford & Sons – en de desolate pianonoten knetteren als een kampvuur, en Swifts stem betovert in deze intieme setting. ‘Evermore’ is wel onstuimiger dan haar oudere zus. In de heerlijk brutale murder ballad ‘No Body, No Crime’ wreekt America’s sweetheart haar verdwenen vriendin Este door het heft in eigen handen te nemen: ‘Good thing my daddy made me get a boating license when I was fifteen/ And I’ve cleaned enough houses/ To know how to cover up a scene.’ De zussen van Haim moedigen haar aan als achtergrondzangeressen.

Taylor Swift en Bon Iver gaan – prijs De Heer! – alweer in duet: het titellied is magisch, al was ‘Exile’ meer singlewaardig. Ook Matt Berninger en Marcus Mumford duiken op. Maar geen enkele gast maakt zo’n indruk als Tay Tay herself. Neem ‘Tolerate It’, een wondermooie ballade met een bizarre maatsoort (voor de muzieknerds: 5/4) en rake lyrics over een vrouw die geeft en geeft en slechts zelden iets van haar partner terugkrijgt: ‘I know my love should be celebrated, but you tolerate it.’

Swift draagt ‘Marjorie’ op aan haar oma Marjorie Finlay, die ze verloor toen ze 13 was. Warme herinneringen en bittere schuldgevoelens borrelen tegelijk op terwijl ze terugblikt op gemiste kansen: ‘I complained the whole way there/ The car ride back and up the stairs/ I should’ve asked you questions/ I should’ve asked you how to be.’ In de verte weerklinkt Marjories stem, via oude audioclips van toen Swifts oma optrad als operazangeres.

De meest doeltreffende zin komt helemaal in het begin, tijdens het openingslied: ‘They count me out time and time again. But I come back stronger than a nineties trend.’ Amen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234