Goose Beeld Charlie De Keersmaecker
GooseBeeld Charlie De Keersmaecker

CD★★★★☆

Het geweldige ‘Endless’ van Goose staat bol van de topsongs en prachtige wendingen

Bijna twintig jaar na hun winst in Humo’s Rock Rally 2002 komen Mickael Karkousse, David Martijn, Tom Coghe en Bert Libeert speciaal voor ons – the crowd, the audience – met hun strafste Jaar van de Gitaar-plaat sinds hun debuut ‘Bring It On’.

Gert Van Nieuwenhove

‘Endless’ kwam piepen via de vooruitgeschoven titeltrack, die op zijn beurt met een video vol archiefbeelden van de Rock Rally van toen kwam. Omdat het verleden in de clip via korte lip syncs boven een song van vandaag wordt geschoven, denk je soms: da’s hier krek ‘Bring It On’, dit wordt een terugblik. Maar als je de hits van toen – ‘Audience’, ‘British Mode’ en ‘Black Gloves’ – beluistert, klopt daar niet veel van. Een retour de force is ‘Endless’ wél.

De popplaat ‘What You Need’ ging eraan vooraf. Daarna kwam ‘Nonstop’, een dansvloerbewerking van oude nummers met synths en drumcomputers. En daarna ‘Something New’, een ‘Nonstop’ met nieuwe songs. Op ‘Endless’ wil de groep weg van al het voorgeprogrammeerde: synths worden niet langer aangestuurd door sequencers, aan de toetsen wordt even fysiek gespeeld als op bas, gitaar en drums.

‘Fear of Letting Go’ komt met gedempte drums, verwarde stemmen en een mondje Frans: ‘Pour toutes tes amies’ wordt in de tweede strofe ‘pour toutes les Stéphanies’. ‘Shadow Play’ is geen Joy Division-cover, neigt naar Depeche Mode en heeft een Air-achtig refrein. In ‘World Party’ zit geen tekst, maar wel een stem van vier noten: logisch dat de sfeer een beetje die van ‘Synrise’ is. ‘Run Away’ heeft het meest schaamteloze eighties-poprefrein: David Martijns gitaar doet hier denken aan Eddie Van Halen op Michael Jacksons ‘Thriller’.

In ‘Make That Sound’, een heerlijk rommeltje van synths, drums, bas en – denken we – de ademstoten van een jogger, is de gitaar een onder heet water gehouden mes waarmee Martijn de taart moeiteloos in stukken snijdt. In ‘Change’ klinken synth, gitaar én zangstem vervormd, Mickael Karkousses tekstfragment ‘Can’t forget her / My distortion’ kan niets anders dan een knipoog naar de muziek zijn. Ik mag hier die drums aan het eind niet vergeten.

En dan is er de finale: drie topsongs en dubbel zoveel prachtige wendingen. In ‘We Are Vibe’ haalt Karkousse zijn zwaarste stem boven, de draai vanaf ‘On and on, on and on’ is al knap, en het refrein met ‘You and I / We act as one / We care for what we do’ is niet minder dan een hymne. ‘Rock’ is echt zot, de metalige zeurstem moet zich aanpassen tussen serieus veranderende synthlagen. Afsluiter ‘One’ heeft de vibe van ‘Words’: Goose stapt hier via een simpel ‘pom-pom’ over op een zijspoor, maar de muziek blijft heel direct. Niemand heeft er in hun eigen Kortrijkse Safari-studio of in de befaamde Parijse Motorbass-studio één ietsepietsje spelplezier, enthousiasme of spontaneïteit uit gekregen. Geweldige plaat!

Endless
Goose Beeld rv
EndlessGooseBeeld rv

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234