null Beeld Guy Kokken
Beeld Guy Kokken

concert★★★☆☆

Het is moeilijk om Win Butler nog te omarmen en bewonderen, al kan dat ook aan zijn onverklaarbaar geblondeerde kapsel liggen

Starten op een valse noot! Botsen op een muur van controverse! Ondanks alle ophef, reuring en consternatie toch, na een slappe verontschuldiging, koppig blijven doorgaan! Maar genóég over ‘De tafel van vier’: een behoedzaam verslagje over de Europese tour van de sympathieke Canadese rockband Arcade Fire, dan maar?

Vincent Van Peer

Ter wille van de leesbaarheid structureer ik deze recensie zoals een Arcade Fire-plaat: de recentste heet ‘WE’ en bevat nummers als ‘Age of Anxiety II (Rabbit Hole)’, ‘The Lightning I, II’, ‘End of the Empire I-III’ en ‘End of the Empire IV (Sagittarius A*)’. Welaan dan!

WOORDJES I-II (BOVENCIRKEL)

Sympathiek en schadeloos, zo stond Arcade Fire altijd in m’n wiskundeschrift gekalkt, toen ik zestien was en zij mooie, rare, grote liedjes maakten over mensen die in vampiers veranderden en jongens die tunnels groeven tot aan het raam van hun meisje. Nu betichten drie vrouwen en een genderneutrale persoon frontman Win Butler ervan dat hij zijn macht als popster misbruikte om hen in bed te krijgen, ongewenste handelingen te stellen, foto’s van z’n kleine butler naar tieners te wapperen. De geweldige Feist kondigde daarop ‘r afscheid aan als voorprogramma. Wins vrouw Régine Chassagne, luitenant van Arcade Fire, bleef aan. In meer dan één hoekje van het internet werd gerouwd: niet voor de Queen, maar voor een zoveelste afglijdende Koning.

En toch. Toen Arcade Fire twee weken geleden hun Europese tour, tegen de verwachtingen in, alsnog op gang trapte in Dublin, klaterde het applaus tot in de hoogste nokken van het dak. Ook de gewelven van het Sportpaleis hebben ervan geweten. Butler - sinds kort is er geen verwarring meer: broer Will Butler heeft de band verlaten - werd tijdens ‘Here Comes the Night Time’ letterlijk op handen gedragen. Terwijl je evengoed mag noteren: op Ticketswap vond je óók tickets voor 19 euro van mensen die geen zin hadden om hem op te vangen. De bovencirkel bleef leeg.

Lees ook

‘Win Butler is menselijk en volgt soms zijn lul’: Arcade Fire-fans reageren op #MeToo-beschuldigingen rond hun favoriete band (video)

Lezersbrief: ‘Wij zijn uit protest niet naar Arcade Fire gegaan. Dat Butler verzachtende omstandigheden inroept, kunnen we niet negeren

WOORDJES III-IV (DICAPRIO)

Geen tijd om na te denken! Er moest gevlamd, gepleurd en gesjeesd worden. Arcade Fire als New Orleans-carnavalsorkest. Moesten ze bij ‘Ready to Start’ niet even gehaperd hebben, je had pas vijf nummers later opnieuw kunnen ademen. De alomtegenwoordige Régine omgordde een keytar (‘Age of Anxiety I’), vuurde Slipknot-gewijs twee drummers aan (‘Ready to Start’), schitterde onder een gigantische discobal (‘Afterlife’). Wie voorwaarts raast, kijkt niet achterom.

‘Reflektor’ - je moest Régines gifgroene glitterjurk zien! - knetterde, ‘Wake Up’ spetterde. Zelfs ‘The Lightning I, II’ ontpopte zich tot een grandioos rockopus. Er zijn al gekkere dingen gebeurd: toen ik Arcade Fire zag met ‘Everything Now’ vond ik zelfs dát opeens een goeie plaat - op het podium maken zij van elke steenkool een diamant.

Butler deed, in tegenstelling tot afgelopen weken, weer aan bindteksten. Geen woord over De Feiten, dat niet, wel een oproep: ‘Steun ons goede doel voor Haïti. Dat richt zich vooral op vrouwen!’ Zoals Gert Verhulst die zou zeggen: ‘Steun onze antiracismezaak, die richt zich vooral op [GECENSUREERD]!’ Leonardo DiCaprio praat ook liever over het milieu als hij niet op zijn privéjet zit. Zou het niet stiekem de róém kunnen zijn die niet deugt?

Entertainend was Arcade Fire altijd: flapperende opblaasmannetjes, meerdere podia, tegen de vloer schurende trommelaars! Maar tegelijk had al dat feesten, al dat bruisen, zeker bij wegwerpnummers als ‘Deep Blue’, ook iets obsessiefs, iets verdovends, iets krampachtigs - het party-equivalent van Peaches’ oude mantra ‘fuck the pain away’. Arcade Fire was een vervreemde vriend die bij een zeldzaam weerzien te hard lachte om je mopjes, te gretig dook in verhalen van vroeger. Het gedruis weigerde me op te slokken.

Zit het ook tussen mijn oren dat ik classics als ‘Rebellion (Lies)’ en ‘The Suburbs’ vanavond niet hun gebruikelijke kracht vond hebben? Lag het aan het zompige, wollige, troebele geluid? Aan de ietwat rare opbouw van de setlist? Het siert Arcade Fire dat zij elke avond een zestal nummers totaal omgooien, maar dan voel ik me wel een beetje bekocht dat wij in Antwerpen pakweg ‘Put Your Money on Me’ en ‘Here Comes the Night Time’ kregen, terwijl het in Londen ‘Neighborhood #1 (Tunnels)’ en ‘Neighborhood #2 (Laika)’ was.

Twee prangende vragen. 1) Is ‘Rabbit hole / Yeah’ de debielste meezinger sinds ‘Hey-oh / Listen what I say-oh’ van de Red Hot Chili Peppers? Alle respect voor ‘Lekker blijven hangen’ van Margriet Hermans overigens. 2) Over wie heeft Win Butler het wanneer hij die tenenkrullende tekst ‘I unsubscribe / She unsubscribes’ begint te scanderen? Hoort hij de ironie die zich willens nillens in sommige van zijn schrijfsels heeft genesteld? Of is ook daar - zelfbewustzijn - tegenwoordig een vaccin voor?

Ik wil maar zeggen dat ik het heden moeilijk heb om de grote Win Butler nog serieus te nemen, te omarmen, te bewonderen. Al kan dat ook aan zijn onverklaarbaar geblondeerde kapsel liggen, nog steeds zijn érgste misdaad tegen de mensheid.

WOORDJES V (REQUIEM)

Arcade Fire - vierend, kolkend, dansend om de hete brij - speelde vanavond met de manische overgave van het balorkest op de Titanic. Ik wens hen geen ijsberg toe, maar ik weet oprecht niet of ik later nog mee kan varen.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234