Kinky KerstKinky Christmas ClassicsBeeld Humo

Humo’s Kinky Christmas Classics!

Ze kunnen verschrikkelijk op de zenuwen werken, die verdomde kerstliederen die zich rond deze tijd altijd en overal in je oren willen wurmen, maar de kerstsong is nu eenmaal een genre geworden. Zelfs tijdens de stille nachten die ons te wachten staan eer dit ellendige 2020 eindelijk in de prullenbak gaat, zullen zij ons straks in het aangezicht komen vliegen. Om de pil wat te verzachten en uw in eenzaamheid gedrenkte lockdownfeestjes op te dirken, voorzien wij ten behoeve van uw volgende knip-, plak- en Spotify-avonden twee ruime handvollen kerstsongs met een hoek af.

‘SLEIGH RIDE’ – THE RONETTES

Toen de waanzinnige producer Phil Spector in 1963 aankondigde dat hij aan een kerstalbum werkte, hielden veel godvrezende burgers hun hart vast en hun adem in om niet lang daarna talrijke oohs en aahs te slaken na beluistering van het wonderlijke object dat de lp ‘A Christmas Gift for You’ geworden is. Glansprestaties van The Chrystals, Darlene Love en Bobby B. Soxx & the Blue Jeans nemen niet weg dat ‘Sleigh Ride’ onze favoriet is. Misschien wel vanwege het hinnikende paard in de intro. Of is het een rendier?

‘RUN RUDOLPH RUN’ – KEITH RICHARDS

Van rendieren gesproken. Kent u de eind jaren 50 door Chuck Berry uitgebrachte, wat obscure semiklassieker ‘Run Rudolph Run’? Die song over het bekende rendier met de rode neus kreeg in 1979 een laaiende cover mee van Keith Richards, toen die zich verveelde in zijn juridische ballingschap in Toronto. Na al die jaren nog steeds een treffend medicijn tegen dat moment waarop de stille nacht te stil wordt.

‘HOW I HATE TO SEE XMAS COME AROUND’ – JIMMY WITHERSPOON

Ik durf te schatten dat de naam Jimmy Witherspoon, in tegenstelling tot Keith Richards, niet écht ingeburgerd is in het hoofd van de lezers van dit formidabele blad. Ik heb hem zelf ook even moeten googelen toen ik onlangs deze song via een oude verzamelplaat tegenkwam. En de gaten in mijn geheugen vielen vanzelf dicht. Witherspoon was tussen de jaren 40 en 90 van vorige eeuw een eminent beoefenaar van het genre dat men de jump blues is gaan noemen. Ook al was hij al die jaren ook een graag geziene en gehoorde jazzvocalist die samenwerkte met legendes als Roy Eldridge, Woody Herman en Earl Hines. Witherspoons kerstlied is een lijzige oefening in zelfbeklag, waarin de ik-persoon met hoorbare walg vooruitkijkt naar de opdoemende feesten. Hij betreurt het geld dat hij niet heeft na de pijnlijke vaststelling dat er nog maar 50 cent op zijn bankrekening staat. Waarop de protagonist menige gebraden kalkoen aan zijn droge mond ziet voorbijvliegen.

‘KERSTLIED ’72’ – RAYMOND VAN HET GROENEWOUD

Koude en honger en een kleine dosis existentiële levenswalg lagen ook aan de basis van dit geweldige moderne kerstlied dat Raymond ons al op zijn allereerste lp (‘Je moest eens weten hoe gelukkig ik was’ uit 1973) cadeau deed. Het begint zo: ‘Dit zijn weer de harde dagen / Kerstmis spreidt zijn walm uit’, waarna een korte schets volgt die het leven beschrijft van een nog arme artiest die bang droomt van wat nog komen gaat.

‘SANTA CLAUS GO STRAIGHT TO THE GHETTO’ – JAMES BROWN

Als er één zwarte artiest is geweest die zijn bovenste best heeft gedaan om behalve een soul man ook een kerstman te zijn, is het wel godvader James Brown zelf. Tientallen kerst-songs liet hij verspreid over diverse lp’s op de wereld los. Onze favoriet is deze, die JB met ingehouden stem zingt, al betekent dat niet dat de oohs en de aahs die bij Brown horen ontbreken. Hij maant Santa wel met klem aan de sokken van de arme kinderen in Harlem tot de rand te vullen.

‘FATHER CHRISTMAS’ – THE KINKS

Deze kleine hit van The Kinks, uit het punkjaar 1977, is geen stichtelijk verhaal. Hij gaat over een bende boefjes die de Kerstman een boksbeurt geven met het verzoek in het vervolg geen stupide speelgoed meer uit te delen maar harde cash, en – als het niet anders kan – een machinegeweer. Componist Ray Davies zingt deze harde song met zachte stem, wat bijdraagt tot het gewenste effect: ons behoeden voor de meligheid die Kerstmis als vanzelfsprekend met zich mee lijkt te brengen.

‘MUST BE SANTA’ – BOB DYLAN

Melig is het laatste woord dat je kunt bedenken bij Bob Dylans versie van de oude kraker ‘Must Be Santa’, een single uit zijn niet door iedereen gesmaakte album ‘Christmas in the Heart’ (2009). Met zijn vaste begeleidingsband, plus David Hidalgo van Los Lobos op accordeon, maakt Dylan van dit simpel aftelrijmpje van een song een soundtrack van een dronken feest dat uit de hand loopt. Vergeet de video niet te bekijken en geniet met ons van wat Nobelprijswinnaars doen in hun vrije tijd.

‘I’LL BE KILLING YOU (THIS CHRISTMAS)’ – LOUDON WAINWRIGHT III

Voor een portie huiselijke gezelligheid kunt u altijd terecht bij de troubadour der treurnis Loudon Wainwright III. De loungy manier waarop hij deze song brengt, zou weleens kunnen doen vermoeden dat de bard hier lichtzinnig omgaat met een toch serieus onderwerp, maar niets is minder waar. ‘I’ll Be Killing You (This Christmas)’ is eigenlijk een journalistieke song over de vaak rampzalige gevolgen van de al te vrije wapenwetten in de VS.

‘KERSTMIS IS DIEN DAG DAT ZE NIET SCHIETEN’ – WANNES VAN DE VELDE

Ook een soort van journalistiek, deze song die de hypocrisie aanklaagt van hoe wapenbestanden vaak slechts schijnvrede verschaffen tijdens al te echte oorlogen. Wannes en zijn muzikanten brengen hem op schrijnende wijze, op wat misschien wel zijn/hun beste plaat ooit was, ‘’ne Zanger is een groep’ (1976).

‘SANTA CLAUS IS BACK IN TOWN’ – ELVIS PRESLEY

‘Geen Kerstmis zonder Elvis’: dat is al zeven decennia een ongeschreven huisregel chez moi, en daarom mag de King niet ontbreken. Uit de massa kerstsongs die Presley coverde, zijn vooral die op ‘Elvis’ Christmas Album’ nog steeds de moeite. Melig is Elvis nooit op deze plaat, gemeen en bluesy soms wel, zoals op deze song van de hand van het magische duo Leiber & Stoller.

‘FAIRYTALE OF NEW YORK’ – THE POGUES/KIRSTY MACCOLL

Mijn favoriete kerstnummer, gesteld dat u dat zou willen weten. Dat besefte ik weer toen de song laatst op de radio langskwam op verzoek van een luisteraar. Ze werd er altijd zo vrolijk van, zei ze, wat niet wegneemt dat het eigenlijk een verslag is van een ruzie tussen twee dronken mislukkelingen. Sleutelzinnen: Shane MacGowan van The Pogues die beweert: ‘I could have been someone’, waarop Kinky Kirsty antwoordt: ‘But so could anyone.’ Wat scheldwoorden volgen, waaronder faggot (flikker), dat door de BBC steevast gebliept wordt of vervangen door haggard (sloddervos), dit tot woede van onder anderen Nick Cave, die terecht vindt dat omroepen met hun tengels van songteksten moeten blijven. ‘Fairytale’ is immers een stukje straattoneel waarbij de bezopen protagonisten weleens straattaal gebruiken. Ook op kerstavond, ja.

‘ALL I NEED IS LOVE’ – CEE LO GREEN FEAT. THE MUPPETS

Kijk, er mag al eens gelachen worden en deze toevallige ontmoeting tussen de wijd uitgemeten rapper Cee Lo Green en het leger hyperventilerende handpoppen dat als The Muppets door het leven gaat, zorgt voor veel kerstplezier. Cee Lo gaat loos op een stevige beat, terwijl The Muppets via de backing vocals flarden van hun clublied, het onnavolgbare ‘The Muppet Song’, binnen-smokkelen.

‘JINGLE BALES’ – GUCCI MANE

Zelfs van een korte reis op het internet leert een onwetende als ik dat de min-of-meerkerstsong al twee decennia een waar subgenre is geworden in de rapwereld. Wat Mane hier brengt als zijnde de East Atlanta Santa is geestig en sexy, al kun je het voor hetzelfde nepgeld fout en flauw vinden. Rap is vooral boeiend wanneer het met de eigen clichés aan de slag gaat. En daar weet deze Santa beslist weg mee.

‘CHRISTMAS AT GROUND ZERO’ – WEIRD AL YANKOVIC

Yankovic, een beetje de Urbanus van de rock-’n-roll, bakt ze al eens bruin. Zo ook op deze, een Phil Spector-parodie met een sombere tekst over een atoomaanslag op Ground Zero, en wel op kerstdag. Al Yankovic – die zelf het woord ‘weird’ aan zijn voornaam toevoegde opdat wij allen zouden weten dat hij een ‘rare’ is – valt wel vrij te pleiten van lijkenpikkerij: zijn song stamt uit 1985 en heeft dus niets te maken met 9/11.

‘MERRY CHRISTMAS (I DON’T WANNA FIGHT TONIGHT)’ – RAMONES

Wat zou Kerstmis zonder de Ramones zijn? Pasen, wellicht. Of toch iets helemaal anders. Maar weinigen weten dat ook de coolste kids van Queens het tegen het eind van december vlaggen hadden en hun discipelen in de New Yorkse punktempel CBGB’s weleens trakteerden op deze speedy ‘Merry Cristmas’ – song waar het gedeelte van de titel dat tussen haakjes stond Joey Ramones recept voor wereldvrede inhield.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234