Greg DulliBeeld x

InterviewGreg Dulli

'Ik ben niet bang voor de dood: daar heb ik veel te veel werk voor'

'Ik zou mezelf meteen willen ontmoeten: wat een waanzinnig coole kerel!' Het is 2020, en Greg Dulli (54) is nog altijd de beste Greg Dulli die er is. Méér nog dan vroeger zelfs, want na vruchtbare decennia bij The Afghan Whigs pakt hij voor het eerst uit met een soloplaat: 'Random Desire'. 'Ik weet soms óók niet waar die melodieën vandaan komen.'

Greg Dulli is een beminnelijke kerel, of toch niet de narcistische klootzak waarvoor hij vaak wordt versleten - de man kan er ook niet aan doen dat hij de favoriete zanger van John Crombez is. En hij heeft smaak: zijn eigen favoriete zanger heet Prince, die op de dag van ons treffen toevallig - dood of niet - een nieuwe plaat uit heeft: een volumineuze cd-box rond de klassieker '1999'.

HUMO Heb je er al iets van opgelegd?

GREG DULLI «Nog niet. Ik heb wel al met mijn Prince-vrienden gepraat, en zij denken dat ik het meeste materiaal al heb. Alles van Prince wat ooit is gelekt, heb ik wel in één of andere lade liggen. Maar goed, ik ga die box toch downloaden, want je weet nooit. Straks neem ik het vliegtuig naar Berlijn, en dan heb ik sowieso muziek nodig.

»Ik heb Prince leren kennen door '1999'. Ik ben zelfs naar een concert van die tournee gaan kijken. The Time speelde toen in zijn voorprogramma, en hij had ook het trio Vanity 6 mee. Ik moet een jaar of 16 geweest zijn, en ik ging samen met twee broers uit de wijk die bekendstonden als de enige gay kids op onze school. Die kenden hem natuurlijk al vóór de anderen.»

HUMO Wat vind je ervan dat zijn kluizen worden geplunderd zonder dat hij daar ooit zijn toestemming voor heeft gegeven?

DULLI «Ze hebben van zijn huis een pretpark gemaakt. That's what happens when you die, man. Kijk maar naar Graceland.»

HUMO Zouden ze in jouw kluis veel aantreffen?

DULLI «Dan moeten ze eerst mijn computer kraken. (Schouderophalend) Ik zou zeggen: 'Over mijn lijk.' Maar soit.»

HUMO Over naar 'Random Desire'. Wist je dat die plaat al voor een relletje heeft gezorgd?

DULLI «Hoezo?»

HUMO Een hele schare trouwe fans werd behoorlijk kwaad toen alle muziekmagazines kopten: 'Greg Dulli brengt eerste soloplaat uit'. Volgens hen is 'Amber Headlights' uit 2005 jouw eerste solowerk.

DULLI «Ik beschouw 'Amber Headlights' niet als een soloplaat, en ik heb nog altijd het laatste woord over mijn eigen werk. Ik zal je zeggen wat ik ga doen: ik noem mijn volgende soloplaat 'Solo Debut'. Dat zal ze leren, haha.

»'Amber Headlights', een plaat waar ik voor alle duidelijkheid erg van hou, is voortgekomen uit sessies met The Twilight Singers. Ik ben na onze debuutplaat 'Twilight' meteen nieuwe songs beginnen te schrijven, maar toen mijn goede vriend Ted Demme was overleden, heb ik alles overboord gegooid en iets nieuws ontworpen, dat uiteindelijk 'Blackberry Belle' is geworden. Omdat fans me vroegen wat er met de vroegere nummers was gebeurd, besloot ik om ze toch uit te brengen, drie jaar na datum.

»'Random Desire' is andere koek: alle nummers zijn gloednieuw. (Klopt op de tafel) Het is een volwaardige Greg Dulli-plaat. En dus mijn solodebuut. Maar als je het daar niet mee eens bent, oké dan. Er zijn geen regels in de rock-'n-roll, hè.»

HUMO Je vorige optreden in Humo ging over de 7 Hoofdzonden. Herinner je je dat interview?

DULLI «Nee.»

HUMO Je zei: 'Ik ben te ijdel geweest in mijn carrière. Een blaaskaak, te trots op wat ik dacht te hebben verwezenlijkt.'

DULLI «Dat klopt.»

HUMO Toch straf dat je dan pas na 35 jaar in de muziek zo'n soloplaat maakt, en niet in de jaren 90, toen je op je ijdelst was.

DULLI (verontwaardigd) «Ik had al in 1981 mijn eerste band, Hell and High Water, in mijn tweede jaar aan de high school. (Denkt na) Fuck, ik ben oud.

»De reden waarom ik nu pas met mijn eigen plaat kom, is erg banaal: de Whigs hadden geen tijd voor mij. Onze drummer Patrick Keeler kreeg plots telefoon van Jack White om voor het eerst in tien jaar op tournee te gaan met The Raconteurs. En bassist John Curley, mijn beste vriend, is verdorie opnieuw gaan studeren.»

HUMO Welke richting?

DULLI «Om de één of andere reden is hij plots gefascineerd door archeologie. Binnenkort gaat hij botten opgraven in Sardinië. Ik ga hem daar zeker bezoeken, I can't wait to see that shit. Met Jon Skibic, onze gitarist, is het nog erger gesteld: hij en zijn vrouw hebben net een kind gekregen. Om over die fantastisch lieve man Dave Rosser (die in 2017 aan kanker is overleden, red.) nog te zwijgen.

»Afijn, ik had niks te doen en ik dacht: dan maar een soloplaat.»

HUMO Stilzitten is niks voor jou.

DULLI «Ik kan dat niet. Het liefst van al maak ik muziek. Dat is als een grote puzzel, en de opwinding die je voelt als de stukken plots in elkaar passen: heerlijk!»

PUZZELSTUKJES

HUMO Over opwinding gesproken: ik kreeg bij de titel 'Random Desire' spontaan het beeld voor ogen van een kerel die een erectie krijgt van een pak melk of een kamerplant.

DULLI (lacht luid) «In zekere zin was een soloplaat maken een random desire, een willekeurig verlangen. Maar ik ben niet van de weeromstuit in mijn broek klaargekomen. Een random desire is een term uit de wetenschap, die verwijst naar de methode die wetenschappers gebruiken om proefkonijnen uit te kiezen voor hun tests. Het zegt iets over de willekeur van het bestaan. En jouw interpretatie past daar wel bij. Weet je wat, als journalisten me er nog vragen over stellen, antwoord ik: 'Een random desire is: een erectie krijgen van een pak melk.' (lacht)»

HUMO De perstekst voor 'Random Desire' opent met een quote die jouw levensmotto zou kunnen zijn: 'Zonder verlangen zouden alle problemen in de wereld opgelost zijn, en was het een miserabele plek om te leven.'

DULLI «Geweldig, hè? Terwijl die teksten vaak niet te lezen zijn, ik vermoed dat ze weleens door een stagiair geschreven worden. Maar toen ik die regel las, dacht ik: wauw, ik zou mezelf meteen willen ontmoeten! Wat een waanzinnig coole kerel!»

HUMO Opvallend: je hebt anderhalf jaar songs zitten schrijven, maar die heb je allemaal in de vuilnisemmer gekieperd, op 'Scorpio' en 'A Ghost' na.

DULLI «Niet in de vuilnisbak, wel in de kluis die ze na mijn dood eventueel kunnen plunderen (lachje). Die nummers pasten niet meer bij wat ik wilde doen. Zo gaat het vaak: als een puzzelstukje niet past, kun je het er moeilijk met geweld in rammen.

»In januari vorig jaar ben ik opnieuw begonnen, en zes maanden later was alles af.»

HUMO Jouw puzzels tellen minder stukjes dan vroeger. Net als de laatste Afghan Whigs-plaat 'In Spades' telt 'Random Desire' tien nummers en duurt ze 36 à 37 minuten.

DULLI «Ik hield zo van het gebalde van 'In Spades' dat ik er voor 'Random Desire' opnieuw naar op zoek ben gegaan. Er staan maar twee nummers op die langer dan vier minuten duren.»

HUMO Geef je nu méér van jezelf prijs dan in je werk met een groep?

DULLI «Sinds 'Blackberry Belle' zijn mijn teksten almaar abstracter geworden. Ik hou van het mysterie dat ze oproepen. En ik hou van woordklanken. Ik zal je eens de oerversie van één van de nummers laten horen. (Speelt 'Sempre' af op zijn smartphone) Wat zing ik?»

HUMO Ik hoor vooral nonsensklanken.

DULLI (grijnst) «Precies. Ik heb eerst de klanken beet, en dan pas de woorden. Dus hoeveel van mezelf zit erin? Waarschijnlijk veel. Soms probeer ik mijn eigen gemompel te ontcijferen om te zien wat ik wilde zeggen, maar ik zou zelf ook niet meteen kunnen zeggen wát.»

HUMO De tekstflard die het langst in mijn hoofd blijft spoken, is: 'Liberated but I'm not free'.

DULLI «Dat soort regels noem ik kickers, quotes die je overeind doen schieten, die opeens uit de chaos van het geluid springen. Dat zijn de beste. Op mijn 26ste schreef ik: 'Ladies, let me tell you about myself / I got a dick for a brain'. Ik wist meteen dat mensen daarover zouden praten. En die regel blijft hangen. Ik zie 'm nog altijd op T-shirts staan, wat ik niet zo fantastisch vind.

»Zelf heb ik ook een favoriet op 'Random Desire': 'Unknown until I need to be known'. Dat vat niet alleen de plaat, maar ook mezelf goed samen. Ik ben erg in mezelf gekeerd. Daarom woon ik zo graag in Los Angeles: het is een uitgestrekte miljoenenstad, en ik ben er te allen tijde anoniem. Ik hou ervan om onzichtbaar te zijn. Tot ik muziek speel. Plotseling is het van: there I fucking am. Alsof ik me opeens aan de wereld openbaar. Toen ik 'Unknown until I need to be known' schreef, had ik een gelukzalige glimlach op mijn smoel. Ik wil later gecremeerd worden, maar stel dat ze toch een grafsteen voor mij willen bestellen, dan mogen ze dat erop zetten.»

BOVENNATUURLIJK

DULLI «Ik heb 'Random Desire' grotendeels opgenomen in Joshua Tree, bij studio-ingenieur Christopher Thorn, een magische geest met wie ik een heel coole verwantschap voel. Meestal waren we met ons tweeën en speelde ik alle instrumenten zelf in. Dat vind ik wel straf van mezelf, want bij The Whigs en The Twilight Singers ben ik de minst begaafde muzikant van de bende. Alleen voor de harp en de contrabas heb ik hulp ingeroepen. Ik heb het huis gebouwd, maar ik heb soms wel een timmerman of een elektricien moeten laten komen.»

HUMO Wat is het grootste voordeel aan solo spelen?

DULLI «Ik kan oude Twilight Singers-nummers spelen die me altijd na aan het hart hebben gelegen. Daarom heb ik de afgelopen jaren zo nu en dan een akoestische tournee ondernomen. Maar nu speel ik die nummers opnieuw in al hun elektrische glorie. En ik hoef geen tegenspraak te dulden: zeer aangenaam.»

HUMO Over The Whigs zei je ooit dat er geen betere band op deze planeet rondloopt als jullie in vorm zijn. Hoe kun je daar solo aan tippen?

DULLI «Door vals te spelen: ik neem al minstens Jon Skibic en Rick G. Nelson mee op tournee. Drie vijfde van The Whigs zal op het podium staan en drie vijfde van de gemiddelde Whigs-show is nog altijd tien keer beter dan al de rest. Ook Joseph Arthur en Trey Bourgeois spelen mee, oude vrienden van me, maar vooral fantastische muzikanten. De band is nu al gewéldig, en we hebben nog niet eens gerepeteerd.»

HUMO In je liveshows speel je vaak covers: van Barry White, The Clash, John Coltrane... Als je aan 'Random Desire' één cover zou moeten toevoegen, welke zou het dan zijn?

DULLI «Ik héb twee covers opgenomen voor de plaat, maar die zijn gesneuveld. Eén ervan was samen met Mark Lanegan (zijn maatje bij The Gutter Twins, red.): 'Girl from the North Country' van Bob Dylan. Dus als ik iets zou moeten toevoegen, dan wel die.»

HUMO Wat is het mooiste compliment over de plaat dat je al hebt gekregen?

DULLI «Veel mensen, inclusief enkele van mijn dierbaarste vrienden, hebben me al gefeliciteerd met de fantastische performance van Mark in het nummer 'It Falls Apart'. Daarop kon ik telkens antwoorden: 'Dank je, want ík ben Mark Lanegan in die song.' De echte heeft er niks mee te maken (lacht).»

HUMO In 'The Tide' zit nog een mooie regel: 'I've got so many things to do before I fade away'. Voel je jouw klok al tikken?

DULLI «Ik kan dat moeilijk vermijden, want de laatste jaren heb ik een paar vrienden moeten afgeven. Ik ben me veel meer dan vroeger bewust van de jaren, dagen en minuten die me nog resten, en die tijd wil ik vullen met dingen waar ik van hou. Maar ik ben niet bang voor de dood, hoor. Daarvoor heb ik nog veel te veel werk.

»Hoe oud ben jij? 30? Valt tegen, hè? Ik was niet bang om 50 te worden, maar die 30 vond ik verschrikkelijk. Tot ik erover begon te zeuren tegen mijn oom. Die had het perfecte antwoord klaar: 'Greg, jongen, je hebt twee mogelijkheden: ofwel word je 30, ofwel niet.' Meer valt daar niet over te zeggen.»

HUMO Op Pukkelpop trad je in 2017 op met The Whigs toen het dreigde te onweren. Jij zei laconiek: 'Het gaat niet regenen, daar zal Dave Rosser voor zorgen.' Net op dat moment kwam de zon door de wolken.

DULLI «Dat was heel attent van hem. Een mooi moment. Het overkomt me tijdens het schrijven ook soms, dat ik denk: hé, waar kwam dat opeens vandaan? Alsof ik een melodie ook maar gewoon aangereikt krijg. Ik ben geen hippie, maar soms heb ik voorgevoelens die ik alleen maar als bovennatuurlijk kan omschrijven. Toen ik jonger was, had ik een droom over het gebouw dat later mijn huis zou worden. Hoe verklaar je dat? De dood van Prince voelde ik op een zekere manier ook aankomen. Al hoefde je daar niet helderziend voor te zijn: de weken voordien ging het duidelijk niet goed met hem. En op zijn laatste tournee kon hij amper nog overeind blijven.»

HUMO Jason Pierce van Spiritualized zit soms jarenlang te wachten op inspiratie. Nick Cave, daarentegen, zwoegt voor zijn muziek: 'Ik ben een jager die in de jungle op zijn liedjes gaat jagen.'

DULLI «Ik zit ertussenin, vermoed ik. Sinds 'Saturnalia' met The Gutter Twins in 2008 heb ik om de drie jaar een plaat uitgebracht. Vroeger was het om de twee jaar, maar ik neem nu graag mijn tijd. Ik moet ook zien te voorkomen dat de mensen mij beu worden.»

HUMO Komt de muziek soms moeilijk voor jou?

DULLI «Man, niks aan mijn leven is moeilijk. En de moeilijkheden die er toch zijn, heb ik bijna altijd over mezelf afgeroepen. In de mijn werken: dát is hard labeur. Mijn vader heeft veertig jaar in het zweet gestaan bij de spoorwegen: denk je dat hij medelijden heeft omdat zijn zoon moeite heeft met een liedje? De moeilijkste vragen die ik heb, zijn: 'Moet ik dat refrein echt een derde keer herhalen? Staat de kick drum niet te luid?' Makkelijk zat.»

HUMO Bedankt voor het gesprek. Over een paar weken kom je naar België, hè?

DULLI «Jawel. Geweldig publiek, die Belgen.»

HUMO Echt? Ik heb altijd de indruk dat wij tamme schapen zijn tijdens een optreden.

DULLI «Mja, ergens anders zullen ze misschien iets sneller hun broek laten zakken wanneer ik op podium verschijn. Maar eerlijk: there ain't an audience alive I can't whip up (grijnst).»

'Random Desire' is uit bij BMG. Greg Dulli speelt op 27 maart in Muziekodroom in Hasselt en op 28 maart in Trix in Antwerpen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234