John Lennon en Yoko Ono Beeld Getty Images
John Lennon en Yoko OnoBeeld Getty Images

ColumnJomme Rocks

‘Ik dacht echt dat de liefde ons zou redden, maar nu draag ik een badge van Mao’

Elke week fileert (mc) op inzichtelijke wijze de popgeschiedenis en de tijdgeest, zoals die beleefd werd in de kolommen van uw lijfblad. Deze week keert hij terug naar maart 1971.

Als u dacht dat de jaren 70 van een onbezorgde, doorrookte, hippieachtige vrolijkheid waren, bent u geheel verkeerd. Ook in 1971 sloegen de virussen al toe: Ritchie Blackmore van Deep Purple werd in het ziekenhuis opgenomen, en de alarmist die stage deed bij ‘Pop Secret’, de rubriek waarmee in die tijd de TTT-bladzijden openden, wist met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ‘dat hij opengesneden zal worden’. ‘Purple ligt daardoor voor een maand lam,’ concludeert hij dramatisch. Niet stil: lam. The Beatles waren net gesplit, waardoor het volume van de berichtgeving over de groep ongeveer verviervoudigde, zeker na het grote interview dat John Lennon samen met zijn Yoko Ono, de bevallige Japanse kerselaar met wie hij in 1969 in Gibraltar was getrouwd, aan Rolling Stone had gegeven. John gaf er een bijzonder serieuze lap op en Humo versneed het interview in vier kloeke wekelijkse delen. Alles kwam aan bod, behalve de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, maar dat was omdat de reporter niet wist wat dat was. ‘Ik dacht echt dat de liefde ons zou redden,’ zei brillemans ontgoocheld, ‘maar nu draag ik een badge van voorzitter Mao. Hij levert goed werk, denk ik, al zal ik dat nooit met zekerheid weten als ik geen kijkje ga nemen in China.’ Hij is er jammer genoeg nooit geraakt.

Humo cover maart 1971 Beeld HUMO
Humo cover maart 1971Beeld HUMO

Wie er wel naartoe mochten, waren negen Vlaamse maoïstische sympathisanten, onder wie de Opperdokter van het Volk, Kris Merckx. China was in die jaren het verleidelijke bordeellichtje op de vuurtoren van de progressieven: daar brandde de lamp. En hoe. Vijf weken lang mochten Merckx en co. pagina’s lang verslag uitbrengen van hun bedevaart, wat achteraf gezien geen verslag was, maar een wat naïeve liefdesbrief. Waarlijk alles in China was beter dan bij ons, en als het niet beter was, dan werd er hard aan gewerkt om het beter te máken. ‘Ik hou van dit land, zijn volk en zijn leiders’ werd pas tien jaar later gebruikt door Wilfried Martens toen hij voet zette in Congo, maar uit deze reportages sprak eenzelfde idolatrie. Het werd zelfs de meest progressieve lezers van uw lijfblad te veel. ‘Het is sedert de Hitler-propagandatijd geleden dat ik nog zo een naïef-idiote literatuur heb gelezen,’ stelde iemand in Open Venster. ‘Is de wereldgeschiedenis dan volkomen nutteloos?’ De vraag stellen was ze beantwoorden.

We wonden ons op over de verslaggeving bij de uitvaart van Jean-Pierre Monseré, die in maart 1971 stierf toen hij tijdens een kermiskoers met volle snelheid op een wagen reed. Schandalige foto’s in de kranten van de in elkaar gestorte moeder van de renner, en commentaren die meer weg hadden van een concours in verdriet. Vooral Het Laatste Nieuws was kop van Jut. ‘We dachten dat echt rouwbeklag iets meer was dan een poging om lezers te winnen.’ Die konden ze in hun zak steken.

Het woord dat tijdens het interview van Herman de Coninck met de legendarische kriminoloog Steven de Batselier het meest viel, was ‘dekriminaliseren’: daar was in de jaren 70 nog veel werk aan, vond de professor. (Aan de spelling ook, zoals u ziet.) Homofilie, abortus, drugs: ze zaten allemaal in de hoek waar de klappen vielen. ‘De ergste verslaving zou ik de obsessionele neuroses noemen: de principes en zo. Je hebt er geen idee van hoeveel mensen door hun medemensen al vermoord zijn op grond van principes. Daarmee vergeleken is het drugsprobleem onbestaande.’

In Mortsel-Oude God zat de piepjonge Bart De Wever kwaad nee te schudden. Daarbij trilde ook zijn onderlip zachtjes in de wind. Toen hij daarna ook zijn fruitpap op de grond smeet, was voor moeder De Wever de maat vol.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234