InterviewGlints

‘Ik geef toe: ik heb mij als een rotzak gedragen’

2020 had het jaar van Glints moeten worden. Jan Maarschalk Lemmens (26) had zich vijf jaar lang voorbereid op zijn debuutplaat en op 6 maart was het eindelijk zover: 'Choirboy' zag het daglicht. Een week later ging ons land in lockdown en moest Lemmens zijn dromen van een glorieuze festivalzomer opbergen. Opgesloten in zijn huis in Antwerpen deed Glints wat hij het beste kan: muziek maken. Vandaag verscheen zijn verrassingsmixtape ‘28 Days’.

HUMO Je had je debuutplaat op zondag 5 juli moeten voor-stellen op Rock Werchter. Doet dat zeer?

JAN MAARSCHALK LEMMENS «Het gaat. Ik heb op 6 maart mijn plaat nog kunnen voorstellen in een volgepakte AB en dat was er boenk op. Ik moet nu geen jaar wachten om te zien of de nieuwe songs live werken, dat helpt wel. Maar onlangs liet iemand mij de YouTube-beelden zien van die AB-show en toen had ik het toch even moeilijk. Ik besefte: dít is wat ik de hele zomer ging doen, als corona er geen stokje voor had gestoken.»

HUMO Maar zonder corona hadden we nu geen splinternieuwe mixtape van je gehad. '28 Days' is de perfecte soundtrack voor deze paranoïde tijden.

LEMMENS «De lockdown heeft me gedwongen om op een nieuwe manier muziek te maken. Ik ga normaal gezien naar een studio waar ik producties en arrangementen uitwerk met Yello (producer, red.). Nu mocht ik mijn kot niet uit. Ik heb daarom bij verschillende producers beats aangevraagd waarop ik rechttoe rechtaan kan rappen. De instrumentals van Tila (een Brusselse beatbakker, red.) klonken rauw en industrieel, het was bijna geen hiphop meer. Dat paste perfect bij de paranoia die de quarantaine karakteriseerde. Niemand wist hoe de toekomst er ging uitzien. Ik heb mij ook enkele dagen bijzonder kortademig gevoeld, en dat was niet het resultaat van het uitbundige gefeest na die show in de AB. Denk ik (lacht).

»'28 Days' is haast een audioboek, bedoeld om in één trek te beluisteren: 15 minuten, waarbij de ene track in de andere vloeit. Neem zeker ook de visuals er eens bij. Iljen Put en Glen Schrijvers, verantwoordelijk voor mijn artwork en videoclips, hebben fragmenten uit cartoons verknipt en opgefokt. Het is een ware trip.»

HUMO 'Me, I can't complain, because luckily my whole team is locked up here with me,' rap je in 'Itsafuckinglockdown'. Wie zat er in jouw bubbel?

LEMMENS «Ik woon in een afgedankt halalslachthuis in Antwerpen samen met een groepje artiesten, onder wie Yello en Faisal Chatar, die ook beats hebben geleverd voor mijn mixtape, pianist Pieter Fivez, die meespeelt op de outro ervan, Iljen Put en fotograaf Thor Salden. We delen ideeën en inspireren elkaar. We hebben onze gezamenlijke woning Abattoir Anvers genoemd. Leven in een artiestencommune is altijd een droom van mij geweest, naar het voorbeeld van Brockhampton of Odd Future (het collectief van Frank Ocean, Earl Sweatshirt en Tyler, the Creator, red.). Ik prijs me gelukkig dat ik net voor de lockdown weer een thuis heb gevonden, want ik heb een tijdje serieus verloren gelopen.

»'Choirboy' begon als een break-upplaat. Ik heb lang samengewoond met mijn lief en dat leek toen iets dat altijd zo zou blijven. Toen we uit elkaar gingen, raakte ik een stuk van mezelf kwijt. Ik werkte in die periode vier avonden per week in een café, en dat was een levensstijl geworden. Ondertussen sliep ik in de zetel van een vriendin. Ik had geen thuis meer, geen basis om op te bouwen. Ik was boos en teleurgesteld, ik zat behoorlijk diep.

»In het uitgaansleven heb ik Yello ontmoet. We bleken muzikale zielsverwanten. De tweede keer dat we samen in de studio zaten, hebben we 'Bugatti' gemaakt. We dachten: dit gaat wel zéér vlot. Muziek was lange tijd het enige dat werkte.»

HUMO Hoe ben je uiteindelijk uit dat diepe dal gekropen?

LEMMENS «Door uit de slachtofferrol te stappen. Géén arme, arme ik meer. Je hoort dat ook op 'Choirboy': de eerste songs zijn bitter en verwijtend, maar vanaf 'Good Guy' verandert de toon. Ik heb die song gezongen, zeer ingetogen, met imperfecties en al. Ik geef er toe dat ik mij ook als een rotzak heb gedragen. Die song werkte therapeutisch voor mij.»

HUMO Lijd je geen gezichtsverlies door je debuutplaat 'Choirboy' te noemen?

LEMMENS «Ik heb van mijn 8ste tot mijn 13de in het Kinderkoor Opera Vlaanderen gezeten. Elke zondag zong ik de klassiekers, zoals 'Carmen'. Oké, de organisatie heeft me uiteindelijk buitengegooid, omdat ik niet zo goed ben in braaf op mijn stoel zitten en zwijgen, maar ik heb in het koor toch de basis van muziek geleerd.

»Het zou belachelijk zijn om mezelf als gangsterrapper te profileren. Ja, ik heb kutjobs aangenomen en geknokt voor mijn muziek, maar ik heb nooit op straat geleefd en ik doe niet aan drugs en blitse wagens. Ik ben een gewone kerel die rapt over gewone dingen.»

HUMO De meeste Engelstalige rappers uit Vlaanderen kijken naar Amerika. Jij lijkt mij de enige die zijn blik richt op Engeland.

LEMMENS «Ik voel me ook een vreemde eend in de bijt. Alleen al mijn accent is anders: ik ben de enige met een Britse tongval. Ik hou nochtans van Amerikaanse hiphop, maar ik vind dat altijd exotisch klinken, ver van mijn bed. Daarom voelde de hiphop van The Streets en Ghostpoet als een revelatie voor mij: zij rappen over alledaagse shit, van relaties die knappen tot pita halen met je maten. Ik voel me ook verwant met Engeland, aangezien er familie van mij woont.»

HUMO In je single 'Minimum Wage' heb je het over de schimmel in je slaapkamer en ratten in de gang. Denk je weleens: is dit wel de moeite?

LEMMENS «Soms. Op lange termijn kun je je vragen stellen over mijn beroep, want hoelang gaan hiphoppers mee? Rap ik nog steeds als ik 60 ben? Maar zulke vragen houden mij niet tegen. Ik vóél dat dit mijn pad is, dat ik muziek hoor te maken. Ik ben een gelukzak. Ik heb verdomme al drie keer op Pukkelpop gestaan. Had dat tegen mijn 15-jarige ik gezegd, en ik had het niet geloofd. Die ratten neem ik er dan wel bij.» 

'Choirboy' van Glints is nu uit bij PIAS.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234