InterviewFlying Horseman

'Ik heb moeite met mensen die vinden dat het vroeger beter was'

Daar is Flying Horseman weer: qua klank mogelijk de elegantste groep van Antwerpen. Tien jaar na het debuut is hun zesde worp af. 'Mothership' heet de plaat, en Bert Dockx is nog steeds de man die vooraan staat. 'Onze mooiste tournee ooit stond in de steigers, en toen was er de lockdown.'

Hier en daar zal iemand vinden dat 'Mothership' te licht klinkt, dat de productie van Jasper Maekelberg (van Faces On TV en Warhaus) te veel glanst en blinkt, ja zelfs dat de wat slepende, donkere sfeer die over vorige Flying Horseman-platen hing, te veel ontbreekt. Maar wij moeten ons nu vooral concentreren op die nieuwe tool voor een videogesprek met Bert Dockx.

HUMO Jullie videoclips zijn vóór de lockdown gemaakt, maar zitten vol lege huizen en verlaten parkings. En jij staat thuis ook in je eentje te dansen. Proficiat met je bachelor in de profetie en de waarzeggerij.

BERT DOCKX (lacht) «Alleen thuis staan dansen heeft een andere invulling gekregen. En 'Flare' gaat over een wereld die leegbloedt, maar ook over een relatie die op haar eind loopt: het koppel en de wereld zitten met dezelfde problemen. Wat er vóór corona al in zat, wordt nu harder benadrukt.»

HUMO Hoe verliep jouw lockdown?

DOCKX «Zoals wellicht bij veel mensen. De eerste weken kwamen verschillende soorten stress samen: ik was bang voor het virus, bang om alleen te wonen en geïsoleerd te raken, en ik was onzeker door de uitgestelde release van 'Mothership'. Na een lange periode van adrenaline aanmaken viel ik stil. Radio 1 heeft me uit de put gehaald: ze vroegen me live een paar covers te brengen, waardoor ik moest communiceren met de buitenwereld. Ik dacht toen: ik moet ervoor zorgen dat ik een doel of een deadline heb, anders kan ik het leven niet aan. Maar na die radiosessie ontstond een soort tijdloosheid die ik heel aangenaam begon te vinden. Ik kon in het moment klanken produceren, bijna zoals een monnik. Ik was dus veel beter tegen isolement bestand dan ik dacht.»

HUMO Nathan Daems van Black Flower postte op Facebook de poster bij het Brusselse Café Central van een concert dat op 17 maart had moeten plaatsvinden: 'Bevroren in de tijd, alsof het concert alsnog gaat plaatsvinden. En wie weet!' Flying Horseman zou op 28 mei in de Roma gespeeld hebben.

DOCKX «'Mothership' is in november vorig jaar opgenomen, en in de eerste week van de lockdown zouden we voor het eerst gerepeteerd hebben. Onze mooiste tournee ooit stond in de steigers. Tegelijk, en daar volg ik Nathan Daems: de eerste lanceerdatum zal voor mij altijd de echte blijven. Ik leef in een parallelle wereld met die datum in mijn hoofd. Omdat een plaat maken bij ons vooral gaat over een machine op gang brengen om live mee te spelen, heb ik me ook tientallen keren ingebeeld hoe ik in de Roma het podium zou opstappen.»

HUMO En met welke opener?

DOCKX «'Citizen', een dystopische song, maar ook een dubbelzinnige: het is niet duidelijk wie of wat de hoofdpersoon is, het zou artificiële intelligentie kunnen zijn die de luisteraar op zijn gemak wil stellen. Of de overheid. Of een bedrijf. Je kunt door de stem misleid worden. Het lied gaat ook over de uren die we voor een scherm doorbrengen, over het soort intimiteit dat technologie creëert. Ik ben zelf iemand die veel voor de computer zit, en ik heb ook een grote band met films. Er zit dus zelfspot in. Enfin, ik verlang er blijkbaar hevig naar om dat soort verwarring op een publiek over te brengen.»

HUMO Hoor ik op 'Mothership' niet beduidend minder tekst?

DOCKX «Deze plaat moest kort zijn, en minder tekstgericht. Ik wilde minder de verteller met gewicht in zijn stem zijn, ik wilde mijn overigens niet echt wendbare stem meer als een instrument gebruiken.»

HUMO In de laatste song is de tekst een herhaald 'A song that lasts / leave it open'.

DOCKX «Het was de bedoeling om met die schets aan de slag te gaan, maar we hebben snel beslist om ons tot de beat en die twee zinnen te beperken. We wilden dat het skelet zichtbaar bleef. Het mocht niet te ontwikkeld klinken. En het is een trancenummer, dus heel plezant om live te spelen.»

HUMO Toen ik googelde naar Jasper Maekelberg, jullie nieuwe producer, kwam ik snel uit bij deze quote: 'Als ik niet mijn deel kan bijbrengen, doe ik het gewoon niet.' Hij heeft dus een stem in het proces.

DOCKX «Ja, maar hij dringt die niet op. Of beter: hij laat iedereen doen en drukt er toch zijn stempel op (glimlacht). Hij heeft me bijvoorbeeld nooit actief overtuigd om met hem te werken, maar na een uur in ons eerste gesprek op café wist ik wel dat ik met hem wílde werken. Ik had verhalen gehoord over muzikanten die door hem waren opzijgezet, over iemand die zich verliest in details, maar daar hebben we niks van gemerkt. Ja, hij is heel meticuleus met geluid bezig, maar wij ook. En hij is hard gefocust op de drums. Geen probleem, wij wilden de percussie voorin.

»Wij hebben altijd een bluesy geluid gehad en Koen Gisen kan zoiets heel goed mixen, met veel overspraak: geluiden belanden van het ene instrument in de andere microfoon, waardoor je je aanwezig voelt in die ruimte. Nu wilden we een glanzender oppervlak en Jasper is meer een popproducer: hij neemt alles apart op, waardoor je in de mix veel meer kanten uit kunt.

»We hebben wel veel live samen gespeeld. Jasper gaf ieder apart suggesties - hij hoort heel goed welke effectpedaal ik moet gebruiken. Na elke nieuwe take zei hij: 'Zouden we dat en dat niet anders doen?' Vaak heel kleine veranderingen. Tot hij zei: 'Dit was dé take.' Elke versie die op de plaat staat, is de laatste die we hebben gespeeld. We hebben zelfs niet naar de andere takes geluisterd.»

HUMO Waarom heet de plaat eigenlijk 'Mothership'?

DOCKX «Op een dag zag ik op Facebook een polaroid van Reinout Verbeke voorbijkomen, met daarop een moeder en haar twee kinderen. Ze kijken naar een windmolenschip. Het bijschrift was 'Moederschip'. Ik zag er een warme, menselijke eenheid in die uitkijkt op een industrieel landschap dat hen dreigt te overheersen. Het beeld paste perfect.»

HUMO Op de nieuwste van de Cowboy Junkies staat een song die 'Ornette Coleman' heet, naar de jazzsaxofonist. Knipoog jij naar iemand?

DOCKX «Ja. De eerste zin van 'Secrets' gaat als volgt: 'This might speak to everyone who ever tried to run'. Dat is letterlijk wat Brad Pitt in een interview over zijn personage in de film 'Ad Astra' zegt. Ik dacht: dat is wat ik wil zeggen. Tegelijk zit zoiets dan in één van de intiemste songs: de tekst gaat onder meer over de dood van de moeder van Loesje en Martha Maieu (backings en synths bij Flying Horseman, red.).»

HUMO Met Ottla maak je jazz. Bij Dans Dans speel je cassettes af door het element van je gitaar. Je covert songs van Bruce Spingsteen en Sun Ra. Ik ben wel te vinden voor die dans door tijd en genres.

DOCKX «Ik word soms ambetant van muzikanten die te veel in één stijl vastzitten. En ik heb moeite met mensen die vinden dat het vroeger beter was. Het verleden romantiseren lukt me niet. Ik heb ook een haat-liefdeverhouding met Bob Dylan. Er hangt een sfeer over hem van 'God is hier, en alles wat voor en na hem is gekomen, bestaat alleen in functie van hem'. Maar hij is uiteraard een fantastische songschrijver.

»Ook mensen die alleen boeken lezen die vorige week zijn uitgekomen, vind ik raar. Als nieuwe dingen mij prikkelen, ook in de elektronische muziek, zal ik luisteren. Maar ik voel geen verplichting om constant te luisteren naar dingen van nu. Toen ik jazz studeerde, vroeg iemand: 'Moeten we geen nieuwe dingen spelen? Thelonious Monk is toch gedateerd?' Hoezo, dacht ik, Monk zal altijd modern zijn.»

'Mothership' van Flying Horseman komt op 12 juni uit bij Unday Records.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234