UNSPECIFIED - CIRCA 2000:  Photo of Linda THOMPSON  (Photo by Gems/Redferns) Beeld Redferns
UNSPECIFIED - CIRCA 2000: Photo of Linda THOMPSON (Photo by Gems/Redferns)Beeld Redferns

Humo's Feminiene Fonotheek

‘Ik luister nooit lang naar Linda Thompson, want schoonheid kan zeer doen’

Toen aan het ronde hoofd van Marc Didden (°Hamont, 1949) oren begonnen te groeien, draaiden die algauw graag in de richting van het vrouwelijke stemorgaan. En met liefde blijft Marc luisteren naar nieuwe, oude, vertrouwde en onbekende dames. Deze week: LINDA THOMPSON

Tenzij u een houthakkershemd draagt en eigenaar bent van een wat verwaarloosde baard, zo’n exemplaar waarvan de haartjes al eens gedrenkt worden in de schuimen col van een streekbiertje, hebt u wellicht nog nooit gehoord van Linda Thompson. Dat is niet erg, een mens kan niet alles weten. Een mens kan wel níéts weten, zo ken ik er wel een paar. Sommigen met een bijbaan in de wondere wereld van radio en tv. Maar goed, Linda Thompson dus. Ik ken haar wél. Wat niet mag verwonderen, want ze is eigenlijk mijn all-timefavoriete zangeres. En ik zal het hierbij nog maar eens in druk bekennen: deep down inside ben ik een folkie. Niet zozeer van de strekking waar doedelzak en schalmei de boventoon voeren en waar boekweitpannenkoeken de favoriete drug zijn. Nee, ik hou vooral van die wat droevige volksliedjes en ballades die vanuit de mistige Schotse hooglanden en de groener dan groene Ierse valleien de grote plas zijn overgestoken om bijvoorbeeld in de Appalachen terecht te komen, waar migranten hun troost zochten in zelfgestookte whisky en zangfestijnen met het liedboek van hun thuislanden als gids. Zo bereikte die liederenschat ook de industriesteden van de Amerikaanse oostkust en werd ze avond na avond meegebrald in de pubs van Baltimore, Philadelphia en uiteindelijk ook New York City. Ik wist van die muziek omdat mijn eigen helden in interviews spraken over Woody Guthrie en Dave Van Ronk, Odetta en Tom Paxton, maar ik hoorde ze zelden. Begin jaren 60 kocht ik wel een ep van Peter, Paul and Mary. Ik vond het mooi, maar mat.

Folk begon me pas weer echt te boeien toen een stel langharige Londenaars zich ermee gingen moeien. Een viool mocht nog wel, maar een Fender Stratocaster was essentiëler. Folk heette plotseling folkrock en dat danken we vooral aan de vrouwen en mannen die de merkwaardige band Fairport Convention zouden vormen. Je hoort in hun muziek zowel de nagalm van Keltische mythen en sagen als die van ouderwetse rock-’n-roll. Er zit Dylan in, Byrds, maar ook Jefferson Airplane en Grateful Dead. Lauwe thee & psychedelica. Fairport heeft altijd gedraaid rond repertoirekennis en het supertalent van leden als Richard Thompson, Ashley Hutchings, Dave Swarbrick, Simon Nicol en Ian Matthews. Fairport ging ook altijd over zangeressen: eerst stichtend lid Judy Dyble, daarna de mateloos briljante Sandy Denny. Soms verscheen er in een donkere hoek van het podium ook nog een zekere Linda Peters, ook weleens genaamd Linda Pettifer maar vooral in de muziekgeschiedenis terechtgekomen als Linda Thompson, de vrouw van stichtend lid Richard Thompson en vooral zijn partner in crime en de helft van het duo dat de geweldige maar onderschatte langspeelplaten ‘Hokey Pokey’, ‘I Want to See the Bright Lights Tonight’ en ‘Shoot Out the Lights’ aan de canon toevoegde.De erg discrete, zelden optredende, nu 74-jarige Linda is veel meer dan een voetnoot in de geschiedenis van haar weliswaar supergetalenteerde ex. Ze heeft solo een zeer klein oeuvre bijeengezongen, met subtiele steun van familie en vrienden, waarvan het alweer uit 2007 stammende ‘Versatile Heart’ een voorlopig hoogtepunt is. Op die plaat brengt ze haar versie van Rufus Wainwrights ‘Beauty’ voorzien van een door merg en been gaande, bijna onmenselijke schoonheid. Maar zij kan dat tot een goed einde brengen. Daarom luister ik ook bijna dagelijks naar haar. Niet lang, want schoonheid kan zeer doen. Onhip als de neten, recht in mijn hart.

Beluister onze playlist ‘Humo luistert’:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234