'Imagine' - John Lennon Beeld Apple
'Imagine' - John LennonBeeld Apple

50 jaar'Imagine'

‘Imagine’ van John Lennon wordt 50: lees hier de originele Humo-review

(Verschenen in Humo in september 1971)

Sinds een paar weken kan er eindelijk een duidelijk antwoord worden gegeven op de kwellende vraag welke oud-Beatle er, sinds het uiteenvallen van die groep, nu eigenlijk de beste is. Dat Ringo dat niet zou zijn, stond vast, ook al viel zijn ‘Beaucoups of Blues’ heel behoorlijk mee. George Harrison, ook al geen favoriet, verraste met zijn heel beluisterbare driedubbeIe pakket. Kanshebber Paul McCartney maakte een redelijke eerste en een zwaar tegenvallende tweede solo-elpee. En John Lennon ten slotte was het instigate geval. De ‘live’-plaat van zijn Plastic Ono Band in Toronto telt eigenlijk niet mee, want daar stond hoofdzakelijk werk van anderen op. Dus restte zijn. soloalbum ‘John Lennon’. Een erg knap en vooral ontroerend brok muziek, dat echter zo vol zat met het afreageren van complexen (John kuurde toen bij een Amerikaanse ‘primal scream’-psychiater) dat het velen nog wat huiverig stemde. Maar dat gevoel moet verdwenen zijn nu zijn ‘Imagine’ uit is. Want bijgestaan door een aantal oude vertrouwde vrienden maakt Lennon daarop zonneklaar dat hij zich sinds de Beatles-split verreweg het beste heeft ontwikkeld.

Muzikaal maakt Lennon, oude rocker als hij nog altijd blijft, geen ingewikkelde toestanden. Stevig, recht voor zijn raap, zonder experimenten. Zodat we heel goed en zonder te worden afgeleid kunnen luisteren naar de teksten, die heel wat minder getormenteerd zijn dan op de vorige elpee, want te oordelen naar ‘Imagine’ is John met zichzelf in het reine aan het komen.

Alleen op’How’ wordt nog getwijfeld. Want daarin vraagt hij zich bijvoorbeeld of hoe hij liefde kan geven... als hij niet weet hoe te geven. Maar diezelfde liefde lijkt hem toch voor een groot deel van de oude twijfels en problemen te hebben verlost, getuige het erg mooie ‘Oh My Love’ en de ongemeen vrolijke, intens gelukkige ode aan de vrouw die daarvoor verantwoordelijk is: Yoko Ono (de titel? ‘Oh Yoko!’).

Maar de meeste nummers op de nieuwe Lennon bevatten een boodschap. Nu hij niet meer zo diep in zijn eigen ziel zit te wroeten, is John nader gaan kijken wat hem in de maatschappij zoal niet aanstaat en dat heeft een aantal zeer felle, zij het soms roerend simpele, songs opgeleverd. Dat simpele element is een beetje te sterk op ‘I don’t wanna be a soldier mama, I don’t wanna die’, waarin wel wat open deuren worden ingetrapt, maar dat door de ook hier weer onverbiddelijke oprechtheid van Lennon, en door de erg mooi holle Phil Spector-productie toch een meer dan aanvaardbaar brok muziek is geworden.

Betere voorbeelden van de vooral tegen schijnheiligheid, valse moraal en politici van leer trekkende Lennon zijn het vals-vrolijk klinkende ‘Crippled Inside’ (met Nicky Hopkins op piano en makker George op Dobro) en het erg sterke ‘Gimme Some Truth’ met zinnen als ‘I’m sick and tired of hearing things from uptight, short-sighted, narrow minded hypocrites’ en met opnieuw heel mooie steun van den Harrison.

Maar er zijn nog een heleboel andere tracks die ook niet onvermeld mogen blijven.

De utopische titelsong ‘Imagine’ bijvoorbeeld, of het door wijlen King Curtis op tenor erg goed ingeleide ‘It’s So Hard’, dat eigenlijk de verbinding tot stand brengt tussen de twijfels van de vorige plaat en de gemoedsrust die hij nu aan de zijde van Yoko heeft gevonden. Of vooral de verschrikkelijk Mooie ballade ‘Jealous Guy’, ongetwijfeld ééN van de mooiste melodieën die Lennon – of om het even welke Beatle – ooit uit de pen heeft laten vloeien.

En dan is er nog ‘How Do You Sleep’, één van de scherpste persoonlijke aanvallen die naar het weten van de Werkgroep ooit op het vinyl zijn vastgelegd. Slachtoffer van dat lied is Paul McCartney, van wiens karakter en vooral muziek Lennon geen steek heel laat (getuige strofen als ‘The only thing you done was yesterday’ en ‘those freaks was right when they said you were dead’). We kunnen alleen maar hopen dat dit (opnieuw briljante) stuk muzikaal venijn McCartney ertoe zal brengen eindelijk ook weer iets serieus te gaan doen. Maar voordat hij een plant zal maken zoals John Lennons magistrale ‘Imagine’, zal er nog heel veel moeten gebeuren.

Beluister hier het album:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234