GeorgiaBeeld Georgia

InterviewGeorgia

‘In de muziek is er minder seksisme dan in het voetbal’

In 2015 leek er geen haan te kraaien naar het debuut van Georgia (30), maar vandaag wordt de Londense zowat overal getipt als één van dé popsensaties van het jaar. 

Terecht: haar tweede plaat, 'Seeking Thrills', staat vol atypische, catchy dancefloor fillers. Ei zo na was Georgia een bekende voetbalster geworden, maar woensdag staat de dochter van Leftfield-helft Neil Barnes niet in een leeg stadion, maar wel in een hopeloos uitverkochte AB Club. Een plek die ze maar al te goed kent.

GEORGIA BARNES «I love Brussels! Ik ken de stad heel goed: mijn broer heeft er vier jaar gestudeerd. Ik hou van België, in het bijzonder van de technoscene. En dan is er natuurlijk ook Oscar & The Wolf. En Jacques Brel

HUMO Je bent begonnen als drummer bij Kate Tempest. Wanneer besefte je: ik wil méér?

BARNES «Het idee van een eigen project zat altijd al in mijn achterhoofd, maar eerst moest ik geld bijeenrapen om dat project op te starten (lacht). Daarom heb ik eerst ook gedrumd bij Micachu en Kwes.

»Kate en ik kennen elkaar al van toen we nog kleine kinderen waren; mijn moeder is de beste vriendin van haar auntie. Ze heeft me altijd gesteund en is een heel belangrijk persoon in mijn leven.»

HUMO Je nieuwe plaat klinkt vrij ondefinieerbaar. Ik hoor pop à la Robyn en CHVRCHES, maar evengoed clubvibes. Bovendien ben je een grote fan van remixes.

BARNES «Ik zou het simpelweg alternatieve pop noemen. Natuurlijk zijn er bepaalde invloeden, maar ik vind het vooral leuk om zo ondefinieerbaar te zijn. Zo zijn artiesten als Billie Eilish ook groot geworden.»

HUMO Je singles van afgelopen jaar zijn véél populairder dan de songs van je debuutplaat uit 2015. Hoe verklaar je dat plotse succes?

BARNES «De nummers uit 2015 waren goed, maar spraken de mensen minder aan dan verwacht. Ik heb lang geschreven aan mijn nieuwe songs en geprobeerd om ze toegankelijker te maken. De invloeden komen nu vooral uit de eighties, het decennium waarin muziek op z'n toegankelijkst was. Ik heb hard aan de productie gewerkt. De songs zijn catchyer en makkelijker mee te zingen.»

HUMO Het commerciële was dus een drijfveer bij het schrijven van de plaat? Niet veel artiesten geven dat zo openlijk toe.

BARNES (vastberaden) «Ik wil een gevestigde waarde worden, en daarvoor heb je een brede fanbase nodig. Dat kan bijna niet zonder toegankelijke muziek.»

HUMO De productie van 'Seeking Thrills' nam je voor eigen rekening en je speelde alle instrumenten in. Hoe ga je dat vertalen naar een liveshow?

BARNES «Ik tour nu al een jaar in een opstelling waarbij ik zing en acht instrumenten zélf bespeel, helemaal alleen op het podium. Het hart van die opstelling is een elektrische drumkit, zoals Depeche Mode gebruikte. Het is een belevenis voor het publiek. Ik wil niet dat mensen gewoon naar mijn show komen kíjken, de zaal moet een dansvloer worden.»

HUMO Je vader is deel van de elektronicaband Leftfield. Hield je als kind van zijn muziek?

BARNES «Ja, heel erg veel. Ik heb hen als trots kind groot zien worden vanop de eerste rij. Papa nam me dikwijls mee op het podium, en de studio van Leftfield bevond zich naast mijn slaapkamer. Zo is mijn fascinatie voor elektronische muziek begonnen. I loved it. Ik noem mezelf een kind van de dansmuziek.»

HUMO Voel je extra druk omdat je vader een bekende muzikant is?

BARNES «Helemaal niet. Muziek is geen competitie. Trouwens, ik zou nooit een plaat kunnen maken zo goed als Leftfield. Maar blijkbaar is Leftfield wel fan van mijn muziek! (lacht

HUMO Als tiener speelde je voetbal bij onder meer het grote Arsenal. Waarom ben je vandaag popartieste en geen voetbalster?

BARNES «Toen ik 15 was, zat er weinig toekomst in het vrouwenvoetbal. Het werd nog niet zo geapprecieerd als vandaag. De meeste voetbalsters - ook ik - deden het puur als hobby, ondanks het hoge niveau waarop ze speelden. Vandaag kunnen vrouwen wél carrière maken in het voetbal, dat vind ik fantastisch.»

HUMO Waar heb je 't meeste last van seksisme: in het vrouwenvoetbal of in de muziekwereld?

BARNES «In de muziek heb ik eerlijk gezegd nog geen seksisme ervaren. Ik kom uit een scene vol vrienden en heb mezelf altijd laten omringen door goede mensen. In het voetbal uiteraard wel. Tijdens mijn jeugd heb ik vaak het verwijt gekregen: 'Je bent een meisje, dus je kunt niet voetballen.' Maar zodra ze me bezig zagen, kraaiden ze wel anders (lacht).»

HUMO Wat is je favoriete team?

BARNES (verrassend trots) «Manchester United!»

HUMO Ai. Gelukkig kun je je nu op je muziek focussen.

BARNES (zucht) «De voorbije seizoenen... Awful, isn't it?»

HUMO Komt ervan als je Fellaini laat gaan!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234