Poolse studenten dansen op de tonen van ''t Smidje'Beeld Laïs / YouTube

Opvallend

In Polen danst de jeugd... op ‘’t Smidje’ van Laïs

In heel Polen danst de jeugd dezer dagen op een liedje waar ze geen woord van verstaat: ‘’t Smidje’, van de Vlaamse folkgroep Laïs. Hoe dit nummer uit 1998 in Polen wortel heeft geschoten, weet niemand, maar het is een feit dat het al zeker drie jaar razend populair is.

Vooral in deze tijd van dansavonden. Zo’n honderd dagen voor het eindexamen wordt op elk ‘liceum’ een honderd-dagen-bal gehouden door leerlingen in hun laatste schooljaar. Een traditie zo oud als de Poolse school zelf. De avond begint traditioneel met de ‘polonez’. Nee, niet ons polonaise-jolijt, maar een statige hofdans die lang van tevoren wordt ingestudeerd. Als de klas paar na paar binnenkomt, mogen de ouders vaak nog aanwezig zijn, gewapend met camera een traantje wegpinkend over hun jongvolwassen kroost.

Maar als papa en mama eruit zijn gewerkt, gaan de stropdassen los en verandert het repertoire. Daarbij staat steevast de ‘Belgijka’, de Belgische dans, op de playlist. En dat is zweten geblazen.

Nooit was er zo'n serpent

De Belgijka is een bewerking van een middeleeuws Vlaams liedje, met een opzwepend folkritme en een intensief stappenpatroon waarbij steeds van danspartner wordt gewisseld. En zo gaat het door tot in de kleine uurtjes.

Maar de ‘Belgijka’ doet het niet alleen goed op eindexamenbals. Ook op bruiloften is het vaste prik. Dat is niet vrij van ironie, gezien de tekst. ‘’t Smidje’, waaraan het nummer zijn naam dankt, trouwt met zijn vlam, maar komt bedrogen uit: ‘‘t Is de schoonste van de vrouwen. Maar nooit was er zo’n serpent. Nooit kan zij haar bakkes houden. Nooit is zij eens wel content.’ Geen wonder dat hij concludeert: ‘’k Geef den bras van al dat trouwen. Werd ik maar eens weduwnaar.’

Gelukkig verstaan Poolse bruiloftsgasten geen Vlaams. En voor wie wel aan woorden hecht, is er een Poolse vertaling, of beter gezegd: bewerking. Het Vlaamse smidje is veranderd in een Poolse muzikant die koppig blijft spelen, avond aan avond, voor het raam van zijn geliefde Wiktoria. Net zolang tot zij haar raam opent, hem in de ogen kijkt en – hoe kan het anders – het liefde op het eerste gezicht is.

‘Dit was het einde van het verhaal, van de bruiloft, van het sprookje. Zijn leven lang bleef de muzikant voor zijn Wiktoria spelen.’ En ze leefden nog lang en gelukkig.

Ⓒ Trouw

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234