CD★★★★☆

Jarv Is... maakt muziek zoals mijn oude moedertje haar wereldvermaarde lasagne maakte

Tijd voor sluikreclame: elke zondag tijdens de zomer kan men brunchen en tegelijk luisteren naar de mooiste popliederen, met commentaar van (fv), de grafstem van De Mens, die ze eigenhandig en met liefde selecteerde: men zoeke daarvoor Radio 1 en het programma dat zonder enig talent voor bescheidenheid 'De mooiste liedjes ter wereld' heet.

Tot voor kort deed Jarvis Cocker hetzelfde: gefrustreerd door het kortwieken van de lancering van zijn nieuwe plaat door corona, zond Cocker uit vanop zijn zolderkamertje, te bekijken en te beluisteren via Instagram. Voorheen presenteerde hij jarenlang 'Jarvis Cocker's Sunday Service' op Radio 4: eclectische popshows in de grote traditie van (Cockers grote idool) John Peel. Cocker was ook Pulp, maar dat is al bijna twintig jaar geleden: beetje excentrieke Engelse lord in dure lompen, rot van talent en over alles driftig en een mening hebbend.

Zijn band Jarv Is... werd bijna bij toeval geboren toen hij uitgenodigd werd om te spelen op Norður og Niður, een festival dat Sigur Rós organiseerde in IJsland. Een mens moet íéts doen en tegen Sigur Rós zegt men geen nee, maar de maizena pakte en de groep speelde de afgelopen jaren ten allen kant.

Geoff Barrow van Portishead suggereerde dat de songs, die op bijna organische wijze werden uitgevonden, op een plaat gestanst dienden te worden. Een voortreffelijk idee, achteraf gezien.

Die plaat lijkt met enige moeizaamheid tot stand gekomen: er staan maar zeven nummers op 'Beyond the Pale', waarvan 'Must I Evolve' al dateert van 2019. Op 'Aja' van Steely Dan staan ook maar zeven nummers, antwoordde Cocker gevat op de kritiek, en gelijk heeft hij.

Op de opener, 'Save the Whale', zou men zweren dat Leonard Cohen uit zijn graf is opgestaan: frasering en dictie zijn hier helemaal zoals de oude Canadees klonk op 'I'm Your Man', met zwijmelende vrouwelijke achtergrondkoortjes en een mompelende voorzanger met een bevreemdend parlando: er zijn slechtere manieren om een plaat te openen.

Maar ook daarna valt er zeer en uitgebreid te genieten, zodat je na 'Children of the Echo', dat 'Beyond the Pale' op voortreffelijke wijze afsluit, meteen weer naar track één wilt gaan luisteren. Een goed teken.

Jarv Is... maakt muziek zoals mijn oude moedertje haar wereldvermaarde lasagne maakte: in laagjes, die samen gesavoureerd worden en smelten in de mond. Het zijn lange lappen muziek, theatraal soms, maar dikwijls met grappige, clevere teksten: 'Some still scoring cocaine, some laid up with back pain,' zingt hij op 'Swanky Modes', een langoureuze pianoballade over vrienden van vroeger en dingen die voorbij zijn.

Het leven zoals het is, in zeven avontuurlijke, smaakvolle en zeer gesmaakte songs: Jarvis Cocker heeft een mooie plaat gemaakt. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234