CCR at The Royal Albert Hall Beeld rv
CCR at The Royal Albert HallBeeld rv

‘At the Royal Albert Hall’Creedence Clearwater Revival

‘John Fogerty en ik zullen wel geen vrienden meer worden’

Daniel Johnston zong het al: some things last a long time. Creedence Clearwater Revival, een groep die in 1972 ophield te bestaan en waarvan de zanger (John Fogerty) en de andere leden (wijlen gitarist Tom Fogerty, bassist Stu Cook en drummer Doug Clifford) sindsdien op voet van oorlog leven, zat in 2021 nog netjes aan 4 miljard streams wereldwijd. Dat CCR in amper vier jaar zeven platen uitbracht barstend van de hits, heeft daar veel mee te maken. Eindelijk is er nu ook een liveplaat de Californiërs waardig: ‘At the Royal Albert Hall’, de registratie van een concert op 14 april 1970.

Jurgen Beckers

Hoe het komt dat de opname van een groep op de top van zijn kunnen in één van ’s werelds meest prestigieuze concertzalen meer dan vijftig jaar ‘lost’ kan zijn, kom ik van de 77-jarige, aan parkinson lijdende en aan de telefoon bijzonder slecht verstaanbare drummer DougCosmoClifford niet te weten. Dit wel:

DOUG CLIFFORD «Normaal luister ik niet naar onze platen, maar deze heb ik wel vijf keer opgezet. De bijbehorende documentaire, ‘Travelin’ Band’, verteld door Jeff Bridges, heb ik ook al drie keer gezien. Er was nog geen film over ons gemaakt, wat vreemd is voor een band van ons kaliber – gebrekkig management, hè. Nu hebben we eindelijk een mooie docu van 90 minuten. Prachtige beelden van onze eerste trip naar New York, ons bezoek aan het huis van The Beatles na ons concert in de Albert Hall…»

HUMO Wat vaak wordt vergeten is dat jullie al negen jaar onder andere namen hadden bestaan voor jullie CCR werden en in 1968 jullie eerste hit scoorden.

CLIFFORD «We hadden het vanaf het begin geprobeerd, hoor, hits schrijven. Maar lange tijd waren we gewoon niet zo goed. We werkten hard en bleven proberen, en week na week, dag na dag werden we beter. Onze eerste hits – ze verschenen tegelijk in 1968 – waren covers van songs uit de jaren 50: ‘Suzy Q’ en ‘I Put a Spell on You’. Meteen ging het razendsnel: in de twaalf maanden voor we in de Albert Hall speelden, hadden we vijf songs en drie elpees in de Amerikaanse top 10 gehad, en hadden we in ‘The Ed Sullivan Show’ en op Woodstock gespeeld.»

HUMO Wat herinner je je nog van Woodstock?

CLIFFORD «Dat we laat aankwamen. En het mag melig klinken, maar nog voor we er waren, voelde ik liefde en samenhorigheid in de lucht hangen. Er waren te weinig toiletten, er was niet genoeg water, niet genoeg eten, maar iedereen deelde het weinige dat-ie had met compleet onbekenden. Een volstrekt geweldloze, vreedzame omgeving. Als er meer bier dan wiet was geweest, was het wellicht anders uitgedraaid. Er was véél wiet (lacht).

»Regen was er ook genoeg. Ik hoefde niet te zingen, maar John wel, en als je te dicht bij de microfoon kwam, kon je geëlektrocuteerd worden.»

HUMO Stonden jullie stoned op het podium?

CLIFFORD «Op Woodstock waren sommigen inderdaad te stoned om nog fatsoenlijk te kunnen spelen, maar wij waren daar om te wérken. En we rookten en dronken sowieso niet – we waren getrouwd, en werden high van de muziek. Ik hoef je niet te vertellen dat dat behoorlijk uitzonderlijk was in die tijd. Onze collega’s lachten ons er wel mee uit: ‘de padvinders van de rock-’n-roll’ noemden ze ons.»

HUMO Jullie waren allemaal erg onder de indruk van The Beatles, en zouden op een bepaald moment zelfs Beatles-pruiken zijn gaan kopen.

CLIFFORD «Dat klopt, alleen waren het pruiken van The Three Stooges, het Amerikaanse komische trio. Gelukkig verkochten ze die per stuk, zodat we er vier konden kopen (lacht). Van The Beatles bestonden nog geen pruiken, zij begonnen nog maar net aan populariteit te winnen.

»Wij stonden op het punt om de groep op te doeken en verder te gaan met onze gewone levens, tot we The Beatles in ‘The Ed Sullivan Show’ zagen. Dat heeft ons een trap onder de kont gegeven. Ze speelden rock-’n-roll, net als wij, en we dachten: we maken nog een kans. Niet veel later stonden zij op nummer één en Creedence op twee.»

HUMO Was je drummende collega Ringo Starr je favoriete Beatle?

CLIFFORD «Ik ben dol op Ringo, maar ik heb hem helaas nog nooit ontmoet. Paul McCartney wel, hij is een schatje. Ringo vind ik één van de meest onderschatte drummers aller tijden. Niemand die de groove beter kon vasthouden zonder iemand voor de voeten te lopen. En met Paul, John Lennon en George Harrison waren er best wel wat mensen in The Beatles die je makkelijk voor de voeten kon lopen (lacht). Ik heb Jimmy Page ooit ontmoet, en die zei: ‘Een goeie rock-’n-rollband staat of valt met de drummer.’ Geen wonder dat Led Zeppelin niet is doorgegaan na de dood van John Bonham

HUMO Ik ben pas recent te weten gekomen dat CCR-bassist Stu Cook auditie heeft gedaan bij The Rolling Stones, na het vertrek van Bill Wyman eind 1992.

CLIFFORD «Ik heb toen nog een brief geschreven aan Charlie Watts, om te zeggen dat ik niemand kon bedenken die ik geschikter vond voor de rol. Stu werd uitgenodigd, maar uiteindelijk hebben ze voor iemand anders gekozen.»

HUMO Je bent altijd goed bevriend gebleven met Cook, en jullie hebben nog een hele tijd samengespeeld in het project Creedence Clearwater Revisited.

CLIFFORD «25 jaar lang hebben we de wereld rondgetourd. We waren van plan om het vier jaar te doen, maar de mensen bléven ernaar vragen. Helaas lijd ik aan parkinson en begon touren en reizen me te zwaar te vallen. In februari 2020 hebben we ons afscheidsconcert gespeeld.

»Sindsdien heb ik mijn eigen platenlabel waarmee ik dingen uit mijn archieven uitbreng. Ik ben een platenmogol, nu! (lacht) In september is ‘California Gold’ verschenen, een plaat met Bobby Whitlock van Derek & The Dominos. DonaldDuckDunn van Booker T. and The M.G.’s – God hebbe zijn ziel – speelt bas op zes nummers. De release valt helaas samen met die van ‘At the Royal Albert Hall’: moet ik op mijn leeftijd nog concurreren met mijn eigen groep!»

HUMO Van die padvinders heb je toch zeker niks te vrezen?

CLIFFORD (lacht) «I love a challenge.»

HUMO In 1972 speelden jullie opnieuw in de Royal Albert Hall. Tony Joe White was toen de supportact, met Duck Dunn op bas.

CLIFFORD «Ik mis Duck, hij was een dierbare vriend. Hij heeft ook meegespeeld op ‘Cosmo’, mijn eerste soloplaat uit 1972. Eén van de beste bassisten en één van de grappigste en meest positief ingestelde mensen die ik ooit heb ontmoet.»

HUMO Daar wilde ik naartoe. Tijdens dat concert in de Albert Hall zou hij tijdens jullie set – en ik citeer Stu Cook – op het podium een ‘round-the-world with his yo-yo’ gedaan hebben. Vertaal je even voor mij?

CLIFFORD (lacht hard) «Het is exact wat je denkt dat het is. ‘His yo-yo’ is wat Chuck Berry zijn ‘ding-a-ling’ noemde. Hij haalde zijn lid eruit en liep vrolijk een paar rondjes over het podium – een verloren weddenschap, als ik het me goed herinner. Ik lag dubbel, maar John kon er veel minder mee lachen (lacht).»

HUMO Wanneer heb je John voor het laatst gezien of gehoord?

CLIFFORD «Dat moet tijdens één van de rechtszaken zijn geweest. We communiceren tegenwoordig louter via advocaten, wat behoorlijk lange liefdesbrieven oplevert (lacht). John is een rare kerel. Uitzonderlijk getalenteerd, maar raar. We hebben samen iets fantastisch verwezenlijkt, de muziek is het belangrijkste.

»Vriendschap tussen ons, het zal er niet meer van komen.»

HUMO Was er een CCR-song die je liever speelde dan andere?

CLIFFORD «Mijn favoriet is ‘Born on the Bayou’. Ik speel kwartnoten, waardoor er mooie gaten ontstaan voor de gitaar. ‘Suzy Q’ heb ik ook altijd graag gespeeld.»

HUMO Wat is je favoriete liveplaat aller tijden?

CLIFFORD «‘Frampton Comes Alive!’ van Peter Frampton. Met Creedence Clearwater Revisited hebben we een paar concerten met hem gespeeld: hij kan het nog altijd.»

HUMO Ik wil je bedanken voor het gesprek en de muziek, en je het beste wensen met je gezondheid.

CLIFFORD «Met alle plezier. En dank je wel.»

null Beeld rv
Beeld rv

‘At the Royal Albert Hall’ is uit bij Craft Recordings.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234