'Ik laat me niet uit het lood slaan door een stom wijnglas dat naar mijn kop wordt geslingerd’ Beeld
'Ik laat me niet uit het lood slaan door een stom wijnglas dat naar mijn kop wordt geslingerd’

65 jaarjohnny rotten

John Lydon wordt 65: ‘Originaliteit en waarachtigheid: dáár komt het op aan. Green Day is bollocks’

Het verhaal is bekend, maar nog steeds het vertellen waard: het verlegen Londense jongetje John Lydon vond zichzelf opnieuw uit als het hondsbrutale stuk vreten Johnny Rotten en schopte flink keet met The Sex Pistols. Daarna ging hij zich in Jamaica herbronnen en richtte hij Public Image Ltd. – kortweg PiL – op, waarmee hij acht platen uitbracht. Vandaag wordt John Lydon 65. 

(Verschenen in Humo op 28 mei 2018)

Tradities zijn er om in ere te houden: net als de vorige keer dat we hem interviewden, zeven jaar geleden, krijgen we Lydon ook nu een dag later te spreken dan was afgesproken. Toen klonk zijn excuus geloofwaardig (‘Ik had de Moeder Aller Kiespijnen, en moest onverwachts naar de tandarts’), nu iets minder.

JOHN LYDON «Sorry dat ik je gisteren niet te woord kon staan, maar ze zijn hier een nieuw televisietoestel komen installeren. Het is werkelijk een gigántisch gevaarte: mijn ogen laten het wat afweten, en ik wil toch op de eerste rij zitten wanneer Wereldoorlog 3 uitbreekt. En tot het zover is, wil ik mijn tijd verdoen met doelloos rondzappen.

»Vroeger keek ik graag naar die ouderwetse heldensages op de BBC, met ridders op paarden die elkaar de kop insloegen met strijdbijlen, maar zulke series maken ze niet meer. Als je nu vijf ridders te paard ziet, kun je er vergif op innemen dat vier ervan gesimuleerd zijn met een computer. Vroeger verzamelden ze gewoon een stel dorpelingen op boerenpaarden: what jolly good fun that was.»

HUMO Bent u een ouwe zeur aan het worden?

LYDON «Ik ben altijd een ouwe zeur geweest, mijn beste. Enkel over mijn eigen leven zeur ik niet: ik heb geen reden om te klagen. Met mij gaat het uitstekend, en met mijn band ook. Al sinds onze oprichting in 1978 hebben we niks dan gezeik gehad met platenfirma’s – hallo, Virgin Records! – maar daar hebben we een paar jaar geleden komaf mee gemaakt door ons eigen label op te richten. Nu hebben we boekhouders die we kunnen vertrouwen en lawyers die voor de verandering eens geen liars zijn.»

HUMO Drie jaar...

LYDON (onderbreekt) «Klein momentje. (Gestommel) Nora, zet dat ding eens wat zachter!! Ik ben hier een interview aan het geven, for fuck’s sake!

»(Weer aan de telefoon) Sorry, hoor. Mijn vrouw was naar CNN aan het kijken op ons nieuwe toestel, met het volume op maximum – Donald Trump was weer eens één van zijn hilarische speeches aan het afsteken. Maar ga vooral door.»

HUMO Drie jaar geleden zag ik u met PiL optreden in Antwerpen. Het viel me toen voor het eerst op hoe goed u eigenlijk zingt.

LYDON «Dank je, jongeman.»

HUMO U deed me bij momenten zelfs een beetje aan een operazanger denken, met die lessenaar voor uw neus.

LYDON «Die lessenaar stond daar omdat ik weleens durf te vergeten waar ik me bevind in het nummer. Niet dat ik seniel aan het worden ben; ik ga zodanig op in de muziek dat ik soms de juiste volgorde van de strofes durf te vergeten.

»Dat je mij met een operazanger vergelijkt, beschouw ik als een compliment. Ik hou van opera, al sinds ik lang geleden in de film ‘Copkiller’ meespeelde, die in Rome werd opgenomen. ’s Avonds na de opnames trok ik in m’n eentje de stad in, en ging ik in kerken naar operazangers luisteren die daar voor een handvol toeschouwers alles gaven wat ze in zich hadden. Dát is voor mij opera; niet die steriele, alle leven ontberende (spuwt het woord uit) cultúúr die filharmonische orkesten ervan maken, met hun tiara’s en hun afgeborstelde smokings.»

HUMO ‘Copkiller’, is dat die film waarin Harvey Keitel uw hoofd in een oven duwt?

LYDON(hikkende lach) «The very one! Briljante acteur hoor, Harvey Keitel, al nam hij zijn methodacting soms wel erg serieus: ik herinner me dat hij erop stond om een écht pistool en échte kogels te gebruiken, de bastaard. Maar goed, ik leef nog. En ik heb er niks op tegen dat een acteur volkomen opgaat in zijn rol. Zelf kan ik dat niet, heb ik gemerkt. Het enige talent dat ik heb, is zingen over mijn leven. En ik kán zingen, zoals jij zo vriendelijk was te bevestigen. Daar ben ik trouwens pas laat achter gekomen. De eerste keer dat ik een poging tot zingen ondernam, was bij het prille begin van The Sex Pistols: ik wist bij God niet hoe het moest, dus ik deed gewoon mijn klep open en ik zag wel wat eruit kwam. Nooit klachten gehad.»

HUMO U kunt niet acteren, zegt u. Toch zou u een paar jaar geleden koning Herodes spelen in een groots opgezette Amerikaanse herwerking van de musical ‘Jesus Christ Superstar’.

LYDON «Ja, maar daarin moest ik vooral zingen, en veel minder acteren. Eeuwig zonde dat het niet is doorgegaan, want ik had er geweldig veel zin in.»

null Beeld

HUMO De ticketverkoop zou niet op gang zijn gekomen.

LYDON (lachje) «Zo werd het uitgelegd, ja.»

HUMO Die uitleg klopte niet?

LYDON «Natúúrlijk niet. De ware reden was dat zowat alle betrokkenen het bloed van promotor Michael Cohl wel konden drinken, een vreselijk pedante figuur, die in het bijzonder op mij de pik had. Het probleem – zíjn probleem – was dat ik niet bereid was om braaf mijn tekst op te zeggen en iedere avond op exact hetzelfde moment in gezang uit te barsten. Ik wilde me laten leiden door mijn humeur van de avond en door de reacties van het publiek. Net zoals ik dat bij PiL-optredens doe: geen twee concerten zijn hetzelfde. Maar daar kon hij niet mee leven. Een week voor de première trok hij er de stekker uit: alle moeite voor niks.

»Maar ik heb er niet te lang over getreurd, en ben gewoon weer aan een nieuw PiL-album begonnen, ‘What the World Needs Now...’. De opnames van die plaat hebben we bekostigd met de opbrengst van onze tournee na de vorige plaat. Wat dat betreft, is PiL een vicieuze cirkel. Stay tuned, wil ik maar zeggen, want we werken al aan een nieuwe plaat.»

HUMO Op ‘What the World Needs Now...’ staat een nummer, ‘Shoom’, waarin liefst 39 keer het woord bollocks valt.

LYDON (kraaiende lach) «Bedankt om dat te tellen, heel attent van je.»

HUMO Wilde u nog eens ouderwets tegen schenen schoppen?

LYDON «Dat zou mooi meegenomen zijn, maar nee. Het is vooral een hommage aan mijn overleden vader. Voor de vorm was hij tegen het woord bollocks, maar in de pub liet hij het te pas en te onpas vallen. Ik weet dat, omdat ik in de laatste jaren van zijn leven vaak met ’m in de pub heb gezeten. Daar heb ik pas echt ontdekt wat een geweldig droog gevoel voor humor hij had. Eigenlijk is het jammer: jarenlang, decennialang, een léven lang, hebben mijn vader en ik elkaar verkeerd begrepen. Pas toen hij oud en zwak was, hebben we elkaar leren appreciëren. Ik mis hem ontzettend, maar daar valt nu niets meer aan te doen. Ik ben blij dat we nog vrede gesloten hebben.»

HUMO Vorig jaar wilde u met PiL voor Ierland, het geboorteland van uw vader, naar het Eurovisiesongfestival. Dat is uiteindelijk niet doorgegaan.

LYDON «Zéér jammer. De Ierse songschrijver Niall Mooney had me dat voorstel gedaan, en ik ben meteen akkoord gegaan. Ik vind het nog altijd een goed idee, maar de baas van de Ierse publieke televisie, zijn naam ontsnapt me, vond mij een ‘te groot risico’. Story of my life.»

HUMO Hoe heette het nummer dat Mooney had geschreven?

LYDON «Het had nog geen titel. Maar ik weet zeker dat wij iets héél opwindends hadden kunnen brengen op het Songfestival. Wees maar gerust dat de Grieken en de Turken laaiend zouden zijn geweest over de Paddy’s, en dat ook de Belgen en de Fransen ons de volle douze points zouden hebben geschonken. Wij zijn niet bepaald een ongetalenteerde band, hè. Maar ja, RTÉ wilde er niet aan. Hun meest dwaze argument was dat ze bang waren dat wij geen groot publiek zouden aankunnen (lacht).»

HUMO Op YouTube zag ik dat u zelfs een publiek aankunt dat wijnglazen tegen uw hoofd smijt.

LYDON «In Chili was dat, niet?»

HUMO Twee jaar geleden. U bloedde, maar zong even later vrolijk verder met een handdoek rond uw hoofd.

LYDON «Het publiek moet toch waar krijgen voor z’n geld? Tegenwoordig rennen popsterren al bij het minste van het podium om daarna niet meer terug te keren. Zielig. Ik vind: dit is míjn podium, en door hard te werken heb ik het verdiend om hier te staan. Ik ga me toch niet uit het lood laten slaan door een stom wijnglaasje? Die jongen had trouwens geen slechte bedoelingen, hij werd meegesleurd door zijn emoties, en deed iets dwaas. No harm done, no offence taken. Daarbij, er zijn al gekkere dingen naar mijn hoofd gegooid.»

HUMO Zoals?

LYDON «Een biljartbal, in een club in Schotland. Dat ging ook per ongeluk, trouwens. Die biljartbal had van de muur terug in de handen van de werper moeten botsen.»

HUMO In een ander nummer op uw laatste plaat, ‘Corporate’, gaat u tekeer tegen ‘murderers’. Op wie doelt u?

LYDON «Op mensen die stelen. Of ze nu de handtas van een oud besje jatten of de mensheid op grote schaal naaien, zoals de banken: ik haat alle dieven. De zin ‘You’re imitating the imitators now’ slaat op bands die ideeën pikken van andere bands. Begrijp me niet verkeerd: elke muzikant heeft zijn invloeden. Waar ik het over heb, zijn de bands die copy-pasten. Of die hun haar groen verven en dan denken dat ze punk zijn, zoals die jongetjes van Green Day

HUMO Uw geliefkoosde doelwit.

LYDON «Ik heb toch gewoon gelijk? Ze hebben een mooi gevulde kleerkast met combat boots en veiligheidsspelden, maar wat hebben ze ooit gepresteerd dat van hén was? In welke song hebben ze hun hart gelegd, werkelijk iets over zichzelf prijsgegeven? I rest my case. O God, wat zullen ze weer kwaad op me zijn (lacht). Maar iemand moet het ze toch vertellen? Originaliteit en waarachtigheid: dáár komt het op aan. Green Day is bollocks

HUMO Wat die originaliteit betreft, zit u op één lijn met de betreurde Mark E. Smith van The Fall: die heeft zich meer dan eens negatief uitgelaten over Pavement, die hij Fall-imitators vond.

LYDON «Mark E. Smith: daar noem je nu eens iemand die ik respecteerde. De genialiteit van die man zat ’m in het feit dat hij zijn hele muzikale carrière lang maar één nummer heeft bedacht, dat hij op duizend-en-één manieren gespeeld heeft. Hij heeft op jonge leeftijd een spoor gevonden waar hij zijn trein stevig heeft opgezet, en hij is vervolgens kloekhartig voorwaarts gegaan. Ik adoreerde hem, ook al konden we niet met elkaar opschieten.»

HUMO Waarom niet?

LYDON «De laatste keer dat ik hem ontmoette, was hij veel te dronken en te agressief voor mij. Hij beledigde me, daar kwam het op neer. Maar ach, spons erover.»

HUMO Drinkt u zelf eigenlijk?

LYDON «Guilty as charged. Ik drink bier, omdat het heel snel een gunstig effect heeft op mijn humeur. En ik rook sigaretten om mijn zenuwen onder controle te houden.»

HUMO Ik vroeg wijlen Lemmy van Motörhead ooit wat hij deed om gezond te blijven: ‘Ik raak geen Brits voedsel meer aan, not even with a ten foot pole.

LYDON «Een zeer wijze raad van tante Lemmy. ’t Is doodzonde, maar op een gegeven moment moet je als Brit een keuze maken: ofwel blijf je eten wat je eet en sterf je jong, ofwel pas je je eetgewoonten aan.»

HUMO Zegt de man die reclame maakte voor Country Life Butter.

 LYDON (onverstoorbaar) «Zóveel mensen in Engeland worden vroegtijdig oud door gebakken worstjes: a shame, really.»

HUMO U bent nu 62…

LYDON (droog) «Nog drie jaar, en ik mag gratis op de bus.»

HUMO Bent u nog in goeie gezondheid?

LYDON «Maak je geen zorgen. De dag waarop ik geen blikjes Red Stripe meer zal drinken, dát is de dag waarop je je zorgen mag beginnen te maken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234