CD★★★★☆

Låpsley - Through Water

Ik wist niks over Låpsley, en nu weet ik dit. Dat ik tussen vier en zes jaar geleden een hypeje heb gemist toen Holly Lapsley Fletcher uit York als tiener op Soundcloud meer dan een miljoen luisterbeurten verzamelde met haar solo slaapkamer-ep 'Monday'. Dat ze toen al meteen op Glastonbury mocht staan en door de hipste dj's gezien werd als het snoepje van de week. Dat ze er twee jaar over deed om haar volwaardige debuut 'Long Way Home' af te leveren, een veelbelovende maar wat wisselvallige plaat met daarop enkele voor de autotune-generatie op maat geschreven klassiekers als 'Hurt Me' en 'Falling Short', en 'Operator'. En dat Låpsley van zeilen houdt en vandaag een nieuwe plaat uit heeft. Haar boot heet Theodore, haar plaat 'Through Water'.

Låpsley is 23 nu, en de hype werd haar de afgelopen jaren wat uit de zeilen genomen door Billie Eilish, die beweert zwaar door haar beïnvloed te zijn. Låpsley is wat minder marketabel dan Eilish, minder flamboyant, minder popster, meer plusmodelletje met flair, charisma en tonnen talent. Dat bewijst ze op 'Through Water', een sfeerplaat met uitschieters die naar eigen zeggen gaan over water, het klimaat, het weer, en de elementen. Vaag genoeg om, welja, vaag te blijven. En goed genoeg om van alles te kunnen bijverzinnen.

Het begint met de titelsong die als zijn titel kabbelt in een bedding van kale percussie, zalvende synthstoten en eenzaam aangeslagen pianoakkoorden. Een basisformule die als backdrop voor het volledige 'Through Water' wordt volgehouden en die zorgt voor eenheid, samenhang en, helaas, af en toe eentonigheid.

'First' is uitstekende soul waarin Låpsley in duet gaat met zichzelf: één stem onvervormd - maak het mee in 2020! - één een toon of drie lager gepitcht, waardoor er een akelige vrouw-man-zwoelheid van uitgaat. Echt verstaan doe je Låpsley niet: melodieën mogen eruit, teksten worden gerokken en verwrongen tot een soort Esperanto voor gevorderde jongeren. 'In my T-shirt, I'm a savior'? Well, why the fuck not?

Dan duurt het even voor er weer wat vaart in komt. 'Leeds Liverpool Canal' - weer water - leidt in wat aanvoelt als het tweede gedeelte van 'Through Water'. Een uitgesmeerde melodica en een Fender Rhodes komen de basisingrediënten vervoegen en zijn het opstapje naar 'Sadness Is a Shade of Blue', de mooiste song in de traditionele betekenis van het woord hier aanwezig. Hier versta je Låpsley wel, en voor wie een referentie wil: ik moest aan Sade denken. 'Happiness is like the shade / In the desert / Sadness is a shade of blue / Ooh, ooh, oooh / Happiness is like the branch / Of an olive tree / Sadness is an avalanche.' Een overduidelijk refrein is er niet maar wordt niet gemist.

Het tempo gaat nog één keer de hoogte in met 'Womxn', single en het meest dansbare dat er op 'Through Water' te rapen valt.

'Through Water': goeie plaat, mooie plaat, maar geen waarvan ik vermoed dat onze kinderen er later als ze groot zijn mee naar elkaar gaan zwaaien. In de veronderstelling dat er tegen dan nog naar elkaar gezwaaid mag worden - dat spreekt. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234