null Beeld rv
Beeld rv

‘Hugo’Coyle-Larner

Loyle Carner: ‘Roméo Elvis is dope. Ik wil graag een track met hem maken’

Op zijn derde plaat, ‘Hugo’, maakt Benjamin Coyle-Larner (28) aka Loyle Carner komaf met zijn brave imago. De Zuid-Londense rapper, door Onze Man ooit omschreven als ‘het Ketnet-wrappertje van de Britse hiphop’, houdt zich niet in over zijn afwezige vader: plots klinkt zijn – doorgaans lome – jazzhiphop verbeten en woedend. ‘Hugo’ werd in zijn thuisland onthaald als een meesterwerk, en ook in België heeft hij tegenwoordig twee uitverkochte AB’s nodig om zijn fans te verzamelen.

Joshua Migneau

HUMO Op je debuut- en doorbraakplaat ‘Yesterday’s Gone’ leerden we je vijf jaar geleden kennen als een gevoelige, bedachtzame en bij momenten sentimentele rapper. ‘Hugo’, rauw en hard, toont een heel andere kant.

LOYLE CARNER «Ik beschouw ‘Hugo’ als mijn magnum opus, mijn meest voldragen werk. Ik heb nog nooit zo lang aan een plaat gesleuteld, heb mijn ziel nog nooit zo blootgelegd. Het is ook mijn kwaadste plaat. In ‘Hate’ som ik op wat me zoal boos maakt – véél, zo blijkt. Tijdens het schrijfproces heb ik contact gezocht met mijn vader, die ons verliet toen ik klein was.»

HUMO Op de single ‘Nobody Knows (Ladas Road)’ rap je: ‘How can I hate my father, without hating me?’

CARNER «Ladas Road is de straat in Londen waar ik ben opgegroeid. Ik zie me daar nog op de stoep zitten, in de hoop dat mijn pa vroeg of laat zou thuiskomen.

»Het vreemde is: destijds vond ik het bijna normáál dat hij was vertrokken. Veel van mijn vrienden hadden ook geen pa meer. Pas toen ik in 2020 zelf vader werd, begon het me te dagen: de man die voor mij moest zorgen, had me in de steek gelaten. Ik wilde mijn emotionele bagage niet aan mijn zoontje doorgeven, en ik wilde dat hij een grootvader had. Dus deed ik wat ik zo lang had vermeden: ik zocht uit wat er nog te redden viel van die gebroken relatie.»

HUMO Je bent op ‘Hugo’ niet mals voor je vader. Heeft hij de plaat gehoord?

CARNER «Gehoord?! Hij was erbíj terwijl ik al die songs over hem schreef (lacht).

»Toen ik hem voor het eerst in jaren sprak, zei ik terloops dat ik niet met de auto kon rijden. Hij vond dat opmerkelijk voor een 25-jarige, waarop ik antwoordde: ‘Ik had geen vader om het mij te leren.’ Hij weer: ‘Dan zorg ik ervoor dat jij je rijbewijs behaalt.’

»De rijlessen waren een excuus om elkaar weer te leren kennen. Ik nam telkens demo’s mee, zodat we samen naar mijn emotionele relaas konden luisteren. Nu eens reageerde mijn vader ontzet op wat hij hoorde en vervloekte ik hem, dan weer was hij ontroerd en vielen we elkaar achteraf in de armen. Het was verwarrend, maar ook eerlijk en helend.

»Ik heb verschillende lyrics geplukt uit onze moeilijke gesprekken. Het voelt zelfs alsof hij en ik deze plaat samen hebben gemaakt. Mijn vader noemt zijn auto, een Volkswagen Golf, steevast Hugo – vandaar de titel.

»Ondanks – of net vanwege – de rancune is ‘Hugo’ ook mijn aardigste plaat geworden. In ‘HGU’, de afsluiter, rap ik: ‘I forgive you, I forgive you, I forgive you.’»

HUMO Tijdens ‘Nobody Knows (Ladas Road)’ moest ik ook denken aan de overrompelende gospelrap in ‘Jesus Walks’ van Kanye West.

CARNER «Er zit een sample in van ‘Nobody Knows’ van Pastor T.L. Barrett. In de studio maakten we die seventiesgospelsong larger than life. Morgan Simpson, drummer van de Londense postpunkband Black Midi, was mijn geheime wapen. ‘Nobody Knows (Ladas Road)’ klinkt als punkrock in de kerk.»

HUMO ‘I told the black man / He didn’t understand / I reached the white man / He wouldn’t take my hand,’ rap je.

CARNER «In het origineel worden die regels gezongen door Barrett. Hij had het over raciale spanningen in Amerika, ik heb er een persoonlijke draai aan gegeven. Mijn witte moeder en stiefvader begrepen mijn worsteling met mijn huidskleur niet, hoezeer ze ’t ook probeerden. En mijn zwarte vader was er niet. Net zoals in de song dus, alleen zijn de rollen omgedraaid.»

HUMO In haar podcast ‘Archetypes’ had Meghan Markle het onlangs met Mariah Carey over de last van een dubbele afkomst. ‘Ik word niet behandeld als een zwarte vrouw,’ zei Markle, ‘maar ook niet als een witte vrouw. Mensen willen dat je tussen de twee kiest.’ Herken je je daarin?

CARNER «Absoluut. Ik heb weinig community gekend in mijn leven. Waar ik ook kwam, ik voelde me een weirdo. Als je jong bent, ga je daaronder gebukt – je wilt maar één ding: erbij horen. Tegenwoordig ben ik trots op mijn status als outsider.»

HUMO Een opvallende zin in ‘Hate’: ‘They said that it was all that you could be if you were black / Playing ball or maybe rap.’ Wilde je wel rappen?

CARNER «Ik wilde eigenlijk dichter, scenarist of regisseur worden. Maar telkens als ik een gedicht voorlas, zeiden mijn vrienden: ‘Zet daar eens een beat onder!’ Rap was algauw de enige manier waarop ik mijn liefde voor het schrijven kon beoefenen.

»Dankzij de muziek kreeg ik een voet tussen de deur. Ik puur lyrics uit mijn gedichten en regisseer videoclips voor mezelf en anderen – in 2020 nog voor Arlo Parks. Ik wil uiteindelijk mijn stempel op élk aspect van mijn muziek drukken, van het artwork over de video’s tot de merchandise. Donald Glover van Childish Gambino achterna.»

HUMO ‘Ik zou eigenlijk liever spits bij Liverpool FC zijn,’ bekende je in Humo ten tijde van je vorige plaat, ‘Not Waving, but Drowning’ uit 2019. Wil je dat nog altijd?

CARNER «Liverpool heeft een slecht seizoen achter de rug, dus nee: het hoeft even niet meer (lacht).

»Ernstig: voetbal is nog altijd een jongensdroom. Soms stel ik me voor dat ik met een spectaculair doelpunt een vol Anfield in rep en roer zet. Maar ik besef almaar meer dat ik met mijn muziek iets soortgelijks kan teweegbrengen. Met elke nieuwe plaat geloof ik meer in mijn missie als artiest. Het voetbal zal moeten wachten.»

HUMO Common, Mos Def en Kendrick Lamar waren ooit je grote voorbeelden. Wiens teksten weten je tegenwoordig het meest te inspireren?

CARNER «Die van Anthony Kiedis van Red Hot Chili Peppers. Hij kan rappen, maar vindt het niet nodig om dat altijd te doen. Hij laat zich ongeremd beïnvloeden door uiteenlopende genres, waaronder punk, soul, jazz, funk en hiphop.

»Ik blijf onder de indruk van Slowthai, Earl Sweatshirt en – natuurlijk! – Kendrick Lamar. Zijn laatste plaat, ‘Mr. Morale & the Big Steppers’, is alweer speciaal: hij gaat verschillende moeilijke gesprekken aan, over trauma, rouw, gezinsproblematiek en seksuele voorkeur.

»Ik hoop iets soortgelijks te doen met ‘Hugo’. Ik ben niet de enige met een afwezige vader, maar ik kan me in tegenstelling tot veel anderen wel een therapeut veroorloven, én ik kan op de steun van familie en vrienden rekenen. En nu wil ik andere mensen helpen de antwoorden op hún levensvragen te vinden. Verschillende fans hebben me al bedankt voor ‘Hugo’, en dat is sowieso het mooiste compliment voor een artiest.»

HUMO ‘When I was younger I wanted to be famous / Now that I am older I wish that I was nameless,’ beken je in ‘Polyfilla’.

CARNER «Ik ben geen Kardashian, hè. Al bij al valt het wel mee met mijn roem. In ‘Polyfilla’ zing ik over het soort artiest dat ik wil zijn. Ik geloof dat ik een verschil kan maken, zonder per se in de spotlights te staan. Als jonge knaap zag ik dat anders: toen geloofde ik nog onvoorwaardelijk in de glitter en de praal van de showbizz.

»In de straten van Londen word ik vaak herkend, maar veel passanten weten niet meer waaróm ze me herkennen. Ik maak hun dan wijs dat ik ooit een seizoen van ‘Love Island’ heb gewonnen, die trashy realityshow. Daar trappen ze altijd in. Niet zeker wat ik daarvan moet denken (lacht)

HUMO Je hebt een trouwe aanhang in België: weinig Britse hiphoppers kunnen de AB tweemaal vullen. Is de liefde wederzijds?

CARNER «Ik ben graag in Brussel. De straatcultuur, de multiculturele bevolking, de muziek: het doet me denken aan thuis. Roméo Elvis is dope. Ik wil graag een track met hem maken.

»Ik moet alleen oppassen met jullie bier, dat lekkerder maar ook sterker is dan ik gewend ben. Na mijn vorige optreden in de AB, in 2019, heb ik welgeteld één trappist gedronken – waarna ik amper nog op mijn benen kon staan (lacht)

HUMO Succes en sterkte in Brussel!

‘Hugo’ is uit bij Universal Music. Loyle Carner speelt op 25 en 26 januari in Ancienne Belgique, Brussel.

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234