Introvert van het concert

‘Maldita Vecindad in Mexico (1991) was één van de meest extreme en uitbundige concerten die ik ooit heb meegemaakt’

Dertig jaar lang ging Mark Coenen op kosten van de baas maar dikwijls tegen zijn zin naar concerten. Te warm, te koud, mensen van 2 meter 20, wc's vol kak: redenen genoeg om liever thuis te zitten. Toch heeft hij vele prachtconcerten meegemaakt op rare locaties over de hele wereld. Negen weken lang leest u hier de ooggetuigenverslagen van de Introvert van het Concert. Deze week: Maldita Vecindad y Los Hijos del Quinto Patio in Mexico-Stad (5 december 1991).

Zowat de hele wereldpers werd 29 jaar geleden ingevlogen om de internationale lancering van Maldita Vecindad mee te maken, een feestpunkgezelschap uit de sloppenwijken van Mexico-Stad dat met hun tweede lp 'El circo' voor de grote doorbraak stond. Denk: punky ska door mallotige mariachi's en mysterieuze mestiezen met helmboswuivend ravenzwart haar.

In de Mexicaanse grootstad liep in 1991 al iedereen met een uit de kluiten gewassen mobiele telefoon rond. Ik keek mijn ogen uit. Er werd dagenlang gefeest met submarino's, een helse combinatie van tequila en plaatselijk bier, waarbij het shotje tequila als aan een touwtje in het glas gerstenat werd gemikt. Zodra dat de bodem had bereikt, moest er meteen ad fundum gedronken worden. Dankzij de collectieve monsterlijke jetlag van het gezelschap zorgde dat voor mooie taferelen. Er was een op Sergio gelijkende Duitse collega bij die bevriend was, zo zei hij, met Keith Richards, en de international editor van Billboard, een morsige, kalende vijftiger - wat ik toen licht hilarisch vond, maar nu al lang niet meer.

Het concert werd één van de meest extreme en uitbundige die ik ooit heb meegemaakt. Het Auditorio Nacional, indrukwekkend bewaakt door norse Mexicaanse agenten met scheepsladingen aan drugshonden, veranderde in een kolkende zee vanaf de eerste noten: woelig water waarop wij graag meedeinden. De overtreffende trap van gillen, honderden meisjes die collectief door de geluidsmuur gingen.

Na het concert gingen we uit eten met de groep, maar de sfeer in de bus was beneden alle peil: bleek dat de zanger vond dat de gitarist te veel in de zon had gestaan en tegen de afspraak in maar blééf soleren. Wat waar was, maar wij dachten dat dat zo hoorde in Mexico.

Na het in pijnlijke stilte nuttigen van een met rare chocolade overgoten kip gingen we nog een kleinigheid drinken in een bar waar je aan de ingang gevraagd werd je vuurwapens af te geven - wat sommigen ook deden. Het liep mij dun door de broek, ook dankzij die kip, maar dat liet ik niet merken, zeker niet aan de Duitser die bevriend was met Keith Richards.

De wereldwijde doorbraak van Maldita Vecindad bleef in de startblokken steken. Een paar maanden later zag ik hen opnieuw in een Mexicaans restaurant in Antwerpen, voor nog geen honderd man. De gitarist bleek ook in kleine kring graag overmatig te soleren. De groep bestaat nog altijd en heeft op Facebook ruim 500.000 fans.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234