Bob Dylan en Cher Beeld AFP / Photo News
Bob Dylan en CherBeeld AFP / Photo News

'The philosophy of modern song'

Marc Didden las de nieuwe Bob Dylan: ‘Dat hij een hoofdstuk aan een nummer van Cher heeft gewijd, maakt me blij’

Marc Didden

Het is algemeen geweten dat de genaamde Bob Dylan (81) behalve een muzikant, een zanger, een liedjesschrijver, een auteur, een performer, een amateurbokser, een bierdrinker, een schilder, een beeldhouwer, een acteur, een Oscar- en Nobelprijswinnaar en een voormalige spreekbuis van talrijke generaties ook een groot en onderlegd liefhebber is van andermans werk.

Dat valt onder meer op te maken uit het feit dat Bobbejaan Zimmerman op zijn repertoire naast zijn meer dan 600 eigen titels er bijna net zoveel van anderen heeft staan. Op zijn eerste lp, uit 1962, die hij sluwweg ‘Bob Dylan’ doopte, stonden naast zijn ‘Song to Woody’ en ‘Talkin’ New York’ vooral traditionals te blinken en folkerige versies van bluesnummers die hij van mensen als Jesse Fuller, Fred McDowell, Blind Lemon Jefferson en Bukka White had leren kennen. Over de jaren heen doorspekte hij optredens en halve of hele platen met songs die hem na aan het hart lagen en uit de pen kwamen van bijvoorbeeld Tom Paxton, Eric Andersen, Paul Simon, Gilbert Bécaud, Charles Aznavour, Jacques Prévert, Irving Berlin, Johnny Mercer, Lorenz Hart, Rodgers & Hammerstein, die van Warren Zevon en Neil Diamond of laatst nog Jerry Lee Lewis.

Ook uit zijn geweldige en ondertussen al legendarische radioprogramma ‘Theme Time Radio Hour’ bleek een zeer grote liefde voor, en kennis van, wat men voor het gemak eigenlijk ‘modern song’ is gaan noemen – om de volkse lyriek van de afgelopen honderd jaren toch een naam te geven.

Dylan zou Dylan niet zijn als hij in zijn nieuwe en officieel slechts derde boek ‘The Philosophy of Modern Song’ de geschiedenis van het desbetreffende genre netjes op een tijdslijn zou plaatsen ter lering van de saaie kwasten onder ons. Nee, Dylan graaft diep in zijn eigen hart en ziel, zoals hij altijd doet wanneer hij met groots werk afkomt. Het boek is maar volgens één regel geschreven, en dat is de zijne: ‘Er zijn geen regels.’

En al wordt Dylan door het literaire establishment nog altijd bespot en zelfs beschimpt, toch kan hij schrijven als een god. Daar waren de memorabele ‘Kronieken’ een eerste bewijs van. Van zijn ‘talent met woorden’ zijn de talrijke scherpe zinsneden uit zijn belangrijkste songs evenveel toetsstenen, daarvan zijn de gezongen kortverhalen die veel van zijn langere songs eigenlijk zijn de indrukwekkende getuigen. En ook deze nieuwe bundel Dylan-verhalen verheft in hoge mate de ziel van hen die, net als hij, de complexiteit van het leven herkennen in een zogenaamd simpele song.

‘Het lichtere genre’ dus , zoals kenners het noemen. Neem van mij aan: een song die je op kermisdag voor het eerste hoort via de schreeuwerige PA bij de botsautootjes kan dieper in je hart kerven dan een cantate van Bach.

Hier en daar las ik dat Dylans keuzes ietwat vrouwonvriendelijk zouden zijn, wellicht vanwege een iets te laag percentage songs van dames in de imaginaire jukebox van de bard. Onzin. Een man die via ‘The Girl from the North Country’, ‘Sara’, ‘The Wedding Song’, ‘Just Like a Woman’, ‘Absolutely Sweet Marie’, ‘The Lonesome Death of Hattie Carroll’ zijn liefde voor en kennis van de feminiene ziel al vertoonde, en die zingende vrouwen als Joan Baez, Judy Collins, Emmylou Harris, Sandy Denny, Sheryl Crow, Odetta, Cher sommige van zijn beste songs schonk, is geen vrouwenhater.

Dat Dylan een mini-essay wijdt aan Chers hit ‘Gypsies, Tramps & Thieves’ (die Bob Stone in 1971 voor haar schreef) maakte me écht blij toen ik dit boek opensloeg. Ik heb altijd een zwak gehad voor de manier waarop Cher aan de zware thema’s van dat lied (prostitutie, ongewenste zwangerschap, racisme) een lichte draai kon geven en er zo, Dylan-gewijs, een pakkend kortverhaal van maakte. Hulde!

Bob Dylan, ‘The Philosophy of Modern Song’, Unieboek | Het Spectrum

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234