null Beeld Johan Jacobs
Beeld Johan Jacobs

EP 'Caesar'

Meskerem Mees: ‘Ik wil mensen niet het gevoel geven dat ze me kennen. Ik ken mezelf amper’

Twee jaar geleden interviewde ik Meskerem Mees, een meisje van 20 dat Humo’s Rock Rally gewonnen had en vol overgave aan haar avontuur wilde beginnen. Vandaag zit ik voor een jonge vrouw die in de afgelopen 24 maanden meer heeft meegemaakt dan de meesten in een mensenleven. Ze bracht haar debuut ‘Julius’ uit, speelde voor ons vorstenpaar en op podia van Montreux tot Kiewit, ging alleen wonen, cureerde haar eigen festival, en sleepte meer awards in de wacht dan één schoorsteenmantel dragen kan. Deze week bracht ze ‘Caesar’ uit, een acht songs tellende ep waarmee ze het verhaal van haar debuut mooi afrondt.

Jurgen Beckers

In het echt praat Meskerem Mees uitvoeriger dan op sociale media, waar ze slechts mondjesmaat iets loslaat. Maar áls ze iets post, valt er doorgaans meer te lezen dan er geschreven staat. Zoals deze: ‘I won another thing’. In haar nieuwe woonplaats Gent ontmoeten we haar aan de vooravond van another tour langs de Vlaamse culturele centra.

HUMO Hoe is het met je?

MESKEREM MEES «Ik ben een beetje moe, maar op een goeie manier. We hebben net een Europese tour afgerond, ik ben nu een weekje thuis, en dan begint de CC-tour. Mijn lichaam zou moeten recupereren, ik zou moeten uitslapen, gewoon thuis zijn. Maar toch ben ik weer alles aan het volplannen.»

HUMO Inhaalhunker?

MEES «Ja, als je twee weken weg bent, verwatert het contact met vrienden. Ze weten vaak niet dat ik weer thuis ben, iedereen is in de veronderstelling dat ik permanent in het buitenland verblijf. Op Facebook en Instagram heb ik geen privéaccount meer, omdat ik het toch alleen maar gebruikte om een tournee of een plaat aan te kondigen, maar nu laat ik via die weg weten dat ik terug ben. ‘Ik ben er nog, laten we iets doen!’ (lacht)»

HUMO Zit je op TikTok?

MEES «Nee. En tot voor kort was er ook niemand die mijn muziek op TikTok gebruikte. Een man van middelbare leeftijd, met een filmpje vanaf zijn fiets, heeft daar verandering in gebracht. Ik weet zelfs niet meer welk nummer het was – ik denk niet dat het viraal is gegaan (lachje)

HUMO Waarom noem je ‘Caesar’ een ep? Er zijn klassieke lp’s met niet meer dan acht songs.

MEES «In de eerste plaats om duidelijk te maken dat dit niet mijn tweede plaat is. Het zijn de restjes van ‘Julius’ – Julius Caesar, heb je ’m? – aangevuld met dingen die ik heb bijgeschreven terwijl we op tournee waren. Niks nieuws dus, gewoon een voortzetting van wat er al was. ‘The City’ dateert zelfs al van 2017, opgenomen met mijn telefoon. Ik heb er heel bewust voor gekozen om de ep ermee te openen, met die gekke tape-effecten, opdat de luisteraar ze zou opleggen en zeggen: ‘Ik heb ze nog maar pas, en ze is al kapot!’ (lacht)»

HUMO Op je volgende plaat wil je iets anders gaan doen?

MEES «Dat is de bedoeling. In tegenstelling tot veel andere artiesten, heb ik nooit de drang gevoeld om iets nieuws uit te vinden. Tot nu. De laatste Europese tour vond ik veruit de leukste, omdat ik eindelijk van het impostor syndrome verlost was, het gevoel dat ik niet op mijn plek zat. Ik begon eindelijk te geloven dat ik écht professioneel muzikant ben. Omdat alles zo snel is gegaan, heb ik veel tijd nodig gehad om bij te benen. Ik heb vaak tegen mezelf gezegd: ‘Ik ben pas twee jaar geleden gestopt met studeren, dit is niet wat ik doe’. Gaandeweg begon ik meer en meer een mening te hebben. ‘Ah, hier klinkt het zo? Dan moet ik dat en dat in mijn monitor hebben. Zoveel hertz minder hier, zoveel meer daar.’ Ik merkte dat ik eindelijk kon meepraten, waarmee ook het gevoel kwam dat ik toch wel op mijn plaats zit. En nu wil ik iets doen met de kennis die ik de afgelopen twee jaar heb opgedaan. Ik heb zin in iets nieuws, want als ik eerlijk ben, heb ik op mijn weliswaar unieke traject toch een beetje uitdaging gemist. Ik heb niet het gevoel dat ik er veel moeite heb voor moeten doen.»

HUMO Is dat wat je bedoelt als je in ‘Best Friend’ zingt: ‘If you’re stuck in first place, you cannot be in another’?

MEES (knikt) «Ik heb alles wat ik zou willen hebben, behalve het gevoel dat ik hard mijn best heb gedaan. Ik heb hard gewerkt, veel getourd, weinig geslapen, veel interviews gegeven, maar op creatief vlak heb ik precies nog maar mijn pink opgeheven. Ik heb zomaar iets geprobeerd, en dat bleek goed genoeg te zijn.

»Omdat de sky the limit is, en ik niemand in mijn nek voel hijgen, heb ik nog totaal geen idee waar ik naartoe wil. Ik kan bij wijze van spreken net zo goed een symfonie als een heavymetalplaat maken. De vraag is: wat wil ik zelf?»

HUMO Ben je al dingen aan het proberen?

MEES «Ik volg vioolles en speel bas. Heel leuk, omdat ik er anders op schrijf dan op gitaar. Maar ik kom al snel uit bij lange instrumentale dingen. Minder verhaaltjes, meer jazz. Tof hoor, maar ik haal er niet zoveel voldoening uit. En ik zie niet wat andere mensen eraan zouden kunnen hebben.»

HUMO Hebben ze je ooit een band willen aanpraten?

MEES «Ik heb al de kans gehad om mijn nummers met een uitgebreidere bezetting te spelen: leuk, maar ik had niet het gevoel dat het een meerwaarde was. Ik denk dat de kracht van wat ik tot nog toe heb gedaan, schuilt in het uitgepuurde ervan. Ik zou graag met meer mensen samenspelen, maar dan in een project waarin iedereen meedenkt en evenveel verantwoordelijkheid draagt.»

HUMO Is ‘Caesar’ er om je wat rust te geven in aanloop naar je volgende plaat?

MEES «Precies. En het is voor mezelf een manier om dit af te ronden. Als dit het was, dan is dat oké. En als ik morgen heavy metal wil gaan maken, dan kan dat.»

HUMO Het is al de tweede keer dat je heavy metal laat vallen, volgens mij heb je echt plannen in die richting.

MEES (lacht) «Ik zocht gewoon naar iets wat heel ver afligt van wat ik nu doe. Hyperpop is ook goed. Ik heb wel een korte heavymetalfase gehad. Ik heb een jaar in Denemarken gewoond, waar ik les kreeg van iemand die me elke week een lijst met heavy shit toestopte. Metalcore en dat soort dingen. Ik vond het wel iets hebben, maar het werd me ook al snel te veel.

»Ik denk dat ik redelijk goed ben in het beoordelen van muziek over genres heen, en met het oog op mijn muzikale opvoeding probeer ik naar heel uiteenlopende dingen te luisteren. In de bus op weg naar een optreden spelen we vaak hot and happening. Dan zetten we nieuwe dingen op, en moet iedereen zijn mening geven. Wat vind jij van de nieuwe Taylor Swift

HUMO Nog niet gehoord.

MEES «Ik heb geprobeerd, maar het rolletje dat ze speelt, het personage dat ze cultiveert, zit me in de weg. ‘Ik kom uit de country maar verzet me ertegen. Ik ben een vrijgevochten vrouw, dus breng ik mijn eerste plaat opnieuw uit, en dit keer doe ik alles zelf. Ik ben gebruikt geweest door het systeem, maar nu vecht ik terug.’ (Geërgerd) Jaja, allemaal goed en wel, maar het voelt allemaal heel erg aan als slimme marketing. De country heeft ze gehad, vervolgens is ze naar de pop gegaan, en toen wilde ze de alternatieve scène veroveren. Enter een samenwerking met Bon Iver. Damon Albarn heeft op Twitter eens gezegd dat ze haar songs niet zelf schrijft, waarop er een hoop tumult uitbrak, en Albarn dan maar zijn excuses heeft aangeboden. Nu, ik zou nooit zeggen dat iemand zijn liedjes niet zelf schrijft, maar ik vraag me wel af: waarom zegt Albarn dat?»

HUMO Omdat ze zo klinken?

MEES «Awel, ja! (lacht) Maar dat wordt dan een heel ding: ‘Weer een vrouw in wie niet wordt geloofd!’ Maar dat zou er toch niks mee te maken mogen hebben? Ook dat hele gedoe over dat haar manager haar gedwongen zou hebben om een bepaalde richting uit te gaan – je kunt toch ook gewoon zeggen: ‘Dit is niet wat ik wil, onze samenwerking stopt hier’. Nee, ze gaat er eerst in mee, en zegt dan achteraf dat ze het niet wilde, en gebruikt dat dan weer om haar carrière nieuw leven in te blazen.

»Op microschaal ben ik ook al over mijn grenzen gegaan, heb ik dingen gedaan waarvan ik dacht: dit is niet wie ik ben. Maar ik ben er wel trots op dat ik over het algemeen wél op mijn strepen sta.»

HUMO Kun je een voorbeeld geven van wanneer je over je grenzen bent gegaan?

MEES «Kleren, styling, make-up… Als je als man op de VRT komt, ben je na twee minuten alweer uit de schminkstoel, als vrouw zit je daar minstens een halfuur. Maar dat zijn mensen die ook maar gewoon hun job doen, en met al hun borstels en poedertjes klaarstaan om loos te gaan op je gezicht – en dan ontbreekt mij vaak de moed om te zeggen: ‘Liever niet’. Maar ik ga achteraf ook niet klagen dat de mensen van de make-up mij hebben gedwongen om tien lagen mascara te smeren.»

HUMO Ben je conflictvermijdend van aard?

MEES «In conflictsituaties voel ik mij ongemakkelijk, dan begin ik te lachen (lacht). En als er iets is wat je niet mag doen als mensen boos op je zijn, dan is het wel beginnen te lachen. Maar ik word er beter in. Een paar dagen geleden zat ik samen met Femke Decoene, de drumster van Wolker, in café De Loge in Gent, waar ik zowat kind aan huis ben. We waren aan het babbelen toen we werden onderbroken. Iemand met een glas te veel op, kwam met zijn gezicht heel dicht voor me staan. ‘Ha, Masker… euh, Merks… Merksem, hè?’ ‘Nee, ik ben van Merendree’. ‘Ja, maar jij maakt toch muziek? Awel, Merks…’ ‘Ik heet Meskerem. Wil je iets vragen of zo, want ik ben wel met iemand in gesprek’. Waarop hij wegging, en ik hem hoorde zeggen: ‘When you’re famous, you’re an asshole’. What the fuck? Nu, mijn vriendin vond dat ik het goed had afgehandeld. Mensen zijn soms heel opdringerig, en je moet dat precies allemaal maar aanvaarden. Maar ik ben geen attractie. Na een concert: met alle plezier, maar in het openbaar heb ik het daar moeilijker mee.

»Vandaar ook dat ik niet zoveel persoonlijke dingen post op sociale media: ik wil geen band creëren die er niet is. Ik wil de mensen niet het gevoel geven dat ze mij kennen. Ik ken mezelf amper.

»Gisteren in de trein raakte ik aan de praat met een meisje. Op een bepaald moment vroeg ze: ‘En wat doe jij?’ ‘Ik maak muziek.’ ‘O, wauw, en kun je daarvan leven?’ Ik was superblij dat ze niet wist wie ik was, dat ik een random iemand kon zijn. En ik hoop van harte dat ik dat nooit hoef op te geven, dat ik gewoon een persoon kan blijven en geen karikatuur van mezelf hoef te worden. Vandaar ook dat het voor mij allemaal niet groter hoeft te worden dan het nu is.»

HUMO Heb je in de afgelopen twee jaar eigenlijk een slecht concert gespeeld?

MEES (denkt na) «We hebben op plekken gespeeld waar we niet op onze plaats stonden. Dingen die vóór corona waren geboekt en nu pas plaatsvonden, terwijl we twee jaar verder zijn, en verder stáán. Onlangs waren we op een festival dat vooral draaide om kinderanimatie, en waar enkel de eerste drie rijen geïnteresseerd waren. Op een ander festival wilde ik op een bepaald moment aan de podiummixer vragen om wat meer gitaar en cello in de monitor, maar toen ik me naar hem toedraaide, zag ik dat hij een kind in zijn armen had (lacht).

»We hebben vaak zelf het gevoel dat we slecht gespeeld hebben, maar slechte kritieken zijn er eigenlijk nog niet geweest. Wel mensen die achteraf kwamen zeggen dat het geen schwung had. Goh ja, wat wil je dat ik daarop zeg? ‘Geen paniek, mijn hyperpopplaat komt eraan!’ (lacht)

»Nu, ik heb ook vrienden die zeggen dat ze niet naar mijn muziek luisteren omdat ze er ongelukkig van worden. Maar dan denk ik: wat is er mis met ongelukkig zijn? Ongelukkig zijn, is ook een deel van het leven. En het is een feit dat sombere muziek over boeiendere thema’s gaat dan vrolijke muziek.»

HUMO Behalve ‘Jump’ van Van Halen.

MEES (lacht) «Behalve ‘Jump’ van Van Halen

HUMO Je grappigste post op Facebook vond ik deze, na het winnen van weer maar eens een award: ‘I won another thing’. Went het? Gaat het vervelen?

MEES «Waardering is altijd mooi, en als er een geldprijs aan vasthangt, is dat mooi meegenomen, want het leven is duur. Maar op een rare manier heb ik het gevoel dat zo’n award meer gaat over de organisatie die hem uitreikt dan over de artiest die ’m wint. Je bent ook gewoon de zoveelste artiest die wint, en al beland je vaak in een rijtje met indrukwekkende namen, ik heb nooit het gevoel dat ik in het rijtje thuishoor. Ik begin nog maar net. Ik heb gewoon voor mezelf wat liedjes geschreven, waarop iemand anders zei: ‘We gaan daar een plaat van maken en uitbrengen’. Dus denk ik vaak: hou die award liever bij je voor wanneer ik iets heb gemaakt met een visie. ‘Julius’ en ‘Caesar’, dat is gewoon een accident.»

HUMO Je hebt eens gezegd dat je vaak te horen krijgt dat je blijer zou moeten zijn met wat je overkomt. Waar word je wel vrolijk van?

MEES «Van een goeie herfstwandeling. Of op reis gaan met een vriend of vriendin. Tussen het touren door ben ik het afgelopen jaar naar Zwitserland, Duitsland, Oostenrijk en Schotland geweest. Van een nieuwe artiest ontdekken, kan ik ook gelukkig worden. Of van een goed gesprek.»

HUMO Ik las ergens dat je hebt samengezeten met een uitgeverij voor een boek.

MEES «Ik zou graag een boek schrijven, ja. Voorlopig heb ik er geen tijd voor, maar in januari heb ik een nieuwe afspraak met de uitgeverij. Het heeft anderhalf jaar geduurd voor ik wist wat ik wilde schrijven, maar nu heb ik een idee dat ik wil uitwerken.

»Ik ben ook bezig met een kortfilm, iets in de boekentoren in Gent. En met een project in de Sint-Baafsabdij. Ik denk aan een muziekwerk over de geschiedenis van de abdij, waar ik misschien ook een tijdje wil gaan wonen. Een vriend van me, Felix Ysenbaert – die ook mijn artwork doet – stelde voor om er een soort residentie of expo van te maken, waar mensen een jaar lang welkom zijn. Ik ben er nog niet helemaal uit. Feit is dat ik eens iets anders wil doen dan gewoon maar weer diezelfde nummers spelen. O ja, ik ga ook muziek maken voor Anne Teresa De Keersmaeker. En ik ga dansen! (lacht)»

HUMO Kun je dansen?

MEES «Geen idee (lacht). Ik wil mijn kennis verbreden en mij amuseren. 2023: ik ben er helemaal klaar voor.»

HUMO Kijk je uit naar de tour langs culturele centra? Je begint met zes avonden na elkaar.

MEES «Je slaapt in je eigen bed, moet er pas om vier uur zijn, dat is allemaal niet zo zwaar. En ik heb laatst een nieuwe song geschreven die ik kan uitproberen. En tussendoor wat gezelschapspelletjes spelen. CC’s zijn ook makkelijk: veel oude mensen, die zijn best leuk om voor te spelen (lacht)

HUMO Hoe is het tot slot met ezel Jules, de ster op de cover van ‘Julius’?

MEES «Ik ben pas onlangs te weten gekomen dat ezels tot zestig jaar oud kunnen worden. Jules is een tweedehandsezel, hij was al volgroeid toen we hem hebben overgenomen, en we hebben geen flauw idee hoe oud hij nu is. Maar hij ziet er nog altijd superjong uit. Hij springt nog altijd naar de peren in de perenboom. Dan gaat hij op zijn achterste poten en springt hij echt, hè. Zo schattig. Ik vrees dat hij langer zal leven dan mijn ouders, en dan moet ik hem in huis nemen (lacht). Maar het gaat dus goed met hem. Het is net appel- en perenseizoen geweest, hij is lekker dik nu.»

‘Caesar’ komt op 10 november uit bij Mayway Records. Haar debuutplaat ‘Julius’ kwam eerder dit jaar uit.

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234