Introvert van het concert

Mick Jagger in New York (1993): ‘Gratis het dak eraf’

Dertig jaar lang ging Mark Coenen op kosten van de baas, maar dikwijls tegen zijn zin, naar concerten. Te warm, te koud, mensen van 2 meter 20, wc's vol kak: redenen genoeg om liever thuis te zitten. Toch heeft hij vele prachtconcerten meegemaakt op rare locaties over de hele wereld. Negen weken lang leest u hier de ooggetuigenverslagen van de Introvert van het Concert. Deze week: Mick Jagger, Webster Hall New York, 9 februari 1993.

'I know that nobody payed to get in tonight. Only Ahmet Ertegün did.’ Zo luidde de verwelkoming van Mick Jagger op een steenkoude winteravond, in Webster Hall, hartje New York. Ertegün was de legendarische baas van Atlantic Records en het feest werd georganiseerd ter ere van de lancering van 'Wandering Spirit', de soloplaat van Jagger, die, zo wil het tot projectielkotsen aanleiding gevende cliché, ook toen al 'de Opperstone' werd genoemd.

Begin jaren 90 waren The Rolling Stones nog niet de beursgenoteerde juggernaut van het concertcircus: Bill Wyman had net de groep verlaten - of was eruit gezet, wie zal het zeggen - en de breekbare relatie tussen Keith en Mick zorgde voor stilstand. 'You're not the only one with mixed emotions', zongen ze samen op 'Steel Wheels'. Voor Jagger, Hij Die Het Kwikzilver Heeft Uitgevonden, het juiste moment om een soloplaat te maken. Zeker omdat Keith hem het jaar daarvoor een pad in de korf had gezet met zijn soloplaat 'Main Offender', waarop de man nog maar eens had bewezen dat hij veel kan, behalve zingen.

New York in de winter: de ijsbaan bij Rockefeller Center, sneeuw in lege straten, alleen verlicht door koplampen van gele taxi's. Ik kocht een slabbetje voor mijn dochter in de legendarische Pop Shop van de een paar jaar eerder aan aids gestorven Keith Haring. En ik verging de rest van de tijd van de kou en de jetlag. Zwaar leven: net wat u zegt.

Webster Hall is nog kleiner dan de AB en 'de Opperstone' had er zin in, in de rug gedekt door ongeveer de beste sessiemuzikantenbende die ooit samen op een podium heeft gestaan. Het mocht iets kosten. Ik herinner mij vooral de geweldige Jimmy Rip: nooit was er een muzikant met een toepasselijker naam. Hij zette zijn tanden in elke solo alsof het een succulente, op eikenhout gegaarde wagyusteak was.

Mick had op de uitnodiging gevraagd om onze kleurrijkste partydress aan te doen. Maar daar kon ik, die alleen maar stemmig zwart droeg omdat dat zo goed afslankt, geen gevolg aan geven. De zaal wel: zelfs 1.400 verwende avant-premièregangers kunnen het dak eraf blazen, zo bleek.

Het concert staat sinds vorig jaar integraal op YouTube: een feest voor oog en oor, van de als op een kudde buffels jagende opener 'Wired All Night' tot 'Have You Seen Your Mother, Baby', dat de zaak met een mokerslag afsloot. Een beter concert heb ik nooit gezien.

Buiten was het nog altijd steenkoud, maar dat voelde ik niet meer. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234