null Beeld Stefaan Temmerman
Beeld Stefaan Temmerman

festival★★★☆☆

‘Miel heeft geneukt!’ Dankzij The Opposites beleefde nooit iemand meer napret aan een prestatie van 15 seconden

Beetje spectaculair, hoeveel volk er opgedaagd was voor The Opposites. Beetje ontstellend ook. The Opposites op kruissnelheid is immers stampij. Kermisgebonk. Gabbermuziek ook. Maar: laat dat nu net zijn waar het bijzonder lijvige publiek voor de Main Stage op zat te wachten. En zelf ben ik dan wel van oordeel dat hakken een beetje is als belastingen ontduiken: het is niet omdat het kan, dat het deugt. Maar daar stond ik duidelijk alleen in.

Tom Raes

‘Ga gerust aan de zijkant staan als je niet van moshpits houdt,’ klonk het voor ‘Hey DJ’: geen nummer waar je door de band genomen een moshpit voor begint, maar veel logica zat er dan ook niet in het momentum dat The Opposites wisten te vergaren op Pukkelpop. De moshpit waar ze het over hadden, volgde daarna pas, toen ze ‘Smack My Bitch Up’ recycleerden. Voor de duidelijkheid: niet van The Opposites. Keith Flint, dezer dagen residerend in de grote backstage in the sky, zal het worst wezen, maar toch. Dat heet: valsspelen.

Tijdens ‘Slapeloze nachten’ gingen meisjes op schouders zitten. Eén toren telde zelfs twee verdiepingen: nog eentje meer en ze hadden het licht kunnen vervangen in de Main Stage. In ‘Licht uit’ werd er gezwaaid met een kledingstuk naar keuze. Daarna: weer een delirium, deze keer dankzij een streepje Faithless dat The Opposites alweer ontvreemd hadden bij de rechtmatige eigenaars. Daar is vast een naam voor, maar ik vergeet ’m even. Ster van het optreden was echter een nog onwaarschijnlijker figurant: ene Miel, die luidens een bordje in het publiek net z’n maagdelijkheid verloren was. Miel mocht een leuze in zijn eer ontvangen - ‘Miel heeft geneukt! Miel heeft geneukt!’ - en kreeg daarna zelfs een freestyle-rap aan zich opgedragen. Nog nooit iemand zoveel napret weten overhouden aan een prestatie van vijftien seconden.

Het is symptomatisch voor wat The Opposites doen: zonder scrupules inspelen op de massa, en daarna de vruchten plukken. Tijdens hun optreden zag ik véél pubers, iemand met een pet van De Kreuners, en zelfs - géén grap - iemand met een shirt van Johnny Hallyday: het bewijs dat er iets aangeboord wordt dat lacht met grenzen, spot met hokjes en ronduit lak heeft aan goede smaak. Het is met The Opposites zoals met antibiotica, of van die ouderwetse fietsen met een komisch groot voorwiel: ik snap er niets van, maar het werkt. ‘Wie is hier nou de snackbar, gij of ik?’ Eerlijk gezegd: ik weet het zelf niet meer.

Mis niets van het festival via onze Pukkelpop liveblog

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234