Arlo ParksBeeld x

InterviewArlo Parks

‘Mijn haar afscheren voelde als een verzoening met mijn lijf’

Klein geluk in het plukkevorte jaar des Heren 2020: de singles van Arlo Parks, een 19-jarige Londense die in januari genomineerd was voor de BBC Sound of 2020. Vorige week nog bracht ze een op piano gestreelde cover van Radioheads 'Creep', en eerder was er al 'Black Dog', dat in simpele akkoorden de hulpeloosheid vat die je overkomt als je een dierbare ziet lijden. 'Huilen met een grote glimlach,' tikte iemand in de commentaren onder de videoclip.

ARLO PARKS «Nog nooit had een nummer van mij zulke hevige reacties losgeweekt bij mensen. De berichten stroomden binnen, het moeten er honderden zijn geweest. Ik ben die nacht tot acht uur 's ochtends opgebleven om ze te beantwoorden.»

HUMO Wat stuurden die mensen jou?

PARKS «De meesten vertelden me dat het nummer hen raakt, dat het hen helpt om turbulente periodes te doorstaan. Iemand schreef dat een heel goede vriend van hem kort voor de lockdown zelfmoord heeft gepleegd. Door 'Black Dog' voelde die persoon zich nu voor het eerst minder alleen. Dat bericht heeft me erg ontroerd.»

HUMO 'It's so cruel what your mind can do for no reason,' zing je in het nummer.

PARKS «Veel van mijn vrienden hebben te maken gehad met mentale problemen: depressies, eetstoornissen, angstaanvallen. Dikwijls zag ik dat die problemen geen moeilijke situatie nodig hadden om zich te uiten. Ze kwamen gewoon.»

HUMO Hoe oud was je toen je je eerste song schreef?

PARKS «13 of 14. Op die leeftijd luisterde ik vaak naar Earl Sweatshirt. Ik hield van zijn ritselende lofibeats en de donkere sfeer die ze creëren. Ook rond die tijd heb ik Portishead ontdekt: ineens waren daar twee artiesten die je gemoedstemperatuur kunnen bepalen nog voor ze een woord hebben gelost. Dat wilde ik ook kunnen.»

HUMO Bij jouw muziek denk ik aan zelfportretten in sepia. De instrumenten hebben warme ondertonen, je stem is korrelig. Tegen die zachte klankachtergrond tekenen je teksten zich soms scherp af: je bent onmiskenbaar specifiek.

PARKS «Ik wil dat mijn songs je begeleiden naar een intieme en kwetsbare innerlijke ruimte, waar je vrij kunt zijn met je emoties. Daarvoor moeten ze een herkenbaarheid en zachtheid bevatten. Maar tegelijk wil ik eerlijk en rauw zijn. Ik mag mijn eigenheid niet verliezen.»

HUMO Rond je 17de besefte je dat je biseksueel bent. Een ritueel was op zijn plaats: je besliste je haar af te scheren.

PARKS «Dat had ik al veel langer willen doen, maar ik was bang voor wat anderen zouden denken. Ik was niet zelfzeker genoeg. Toen ik het dan toch deed, voelde het geweldig, als een verzoening met mijn lijf. Ik dacht: eindelijk ben ik een stap dichter gekomen bij écht mezelf zijn. En het zag er ook gewoon cool uit.»

HUMO Toen je in februari 'Eugene' uitbracht, heb je aan Loyle Carner en zijn broer gevraagd of zij de videoclip wilden regisseren. Zit er ook een muzikale samenwerking aan te komen?

PARKS «Ja! Voor die clip deden we samen een interview voor het New Yorkse blad The Fader. Toen hebben we beslist om ook eens de studio in te duiken. Een ongelofelijke dream come true, trouwens: ik ben al fan van Loyle sinds zijn debuutplaat drie jaar geleden verscheen.»

HUMO Wanneer komt die van jou eraan?

PARKS «Euh...»

HUMO Euh?

PARKS «Vraag me dat nog eens wanneer deze crisis is overgewaaid.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234